ปัญหามีไว้ให้แก้ไข ไม่ใช่มีไว้ให้หนี

คอมพังมีผู้รับผิดชอบ   แต่ถ้าใจพังละ ?

         คอมพิวเตอร์สำนักงานพัง  ใครรับผิดชอบ  ปกติถ้าจำไม่ผิด   ก็ต้องเป็นฝ่ายบริหารงานทั่วไป   เป็นคนดำเนินการ   ในเรื่องของพัสดุ   ได้แก่การจัดซื้อจัดจ้าง  ดูแลวัสดุอุปกรณ์ในสำนักงานให้ใช้งานได้   

         วันที่  31สิงหาคม - 2  กันยายน 51  ได้มีการจัดอบรมการจัดการความรู้   "สัมมนาตกผลึกความคิดกิจการนิสิต"   และมีข้อคำถามจากผู้จัดโครงการว่าเมื่อท่านได้งานที่ไม่ใช่งานของตนเองท่านคิดว่าอยากจะให้งานนั้นเป็นเช่นไร   ก็เสนอแนวทางในการปฏิบัติงานมากันอย่างสวยหรู   แต่สุดท้ายก็เข้าทำนองเดิม  ทำแบบเดิม ๆ    

         การดูแลและพัฒนาระบบงาน  อุปกรณ์สำนักงานก็เป็นใครไปไม่ได้  นอกจากงาน.............(ช่วยเดิมด้วยค่ะ)  ซึ่งเป็นคนที่รับผิดชอบและดูแลโดยตรง  

         แต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว   เรื่องมีอยู่ว่า  คอมพิวเตอร์ตัวที่เก่าแก่ที่สุดในสำนักงาน     ที่ข้าพเจ้าได้มาเป็นเพื่อนคู่ทำงานนั้น   ได้มีอันต้องพังไปโดยที่ไม่มีโอกาสได้เยียวยาเลย   เมื่อเป็นเช่นนั้นพัสดุก็จะต้องดำเนินการหาเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวใดก็ได้ที่สามารถนำมาเป็นเครื่องมือมาให้กับบุคลากรในสำนักงานเพื่อทำงานต่อไป  แต่ก็มิได้รับการตอบสนองที่น่าพอใจเหมือนกับการที่ไปสัมมนามา  มันเปลี่ยนเป็นหน้ามือและหลังมือเลยที่เดียว    ในที่สุดก็ต้องกระเสือกกระสนดิ้นรนหาเอง   เพื่อมิให้งานของตนเองเป็นอันต้องล่าช้า

      การสัมมนาครั้งที่ผ่านมาก็สรุปได้โดยไม่ยากเย็น   งบประมาณที่เสียไปก็ไรค่าไร้ประโยชน์  เสียเวลาต้องมานั่งคุยกันให้เมื่อยอารมณ์   (BAR  หรือ  AAR)  จะเกิดผลได้เช่นไร   ถ้าไม่มีการนำมาปรับใช้กับการทำงานของตนเองหรือสำนักงาน     

คนปฏิบัติรับผิดชอบ   หรือผู้บริหารขั้นต้นรับผิดชอบ  ช่วยตอบทีค่ะ

ใครมีข้อคิดดี ๆ ช่วยแนะนำและแก้ไข   หรือมันหมดทางที่จะเยียวยาแล้วหรืออย่างไร

 

ไม่ได้เครียด   แต่อยากหาทางแก้ไขได้ถูกทางและถูกจุด   ถึงจะเป็นเพียงแค่จุดเล็ก   แต่ถ้าไม่มีการแก้ไข   มันอาจจะลุกลามเป็นเนื้อร้าย  และเมื่อนั้นก็จะหมดทางเยียวยา