เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว

 

บ่อยครั้งที่เราเดินทางผ่านหมู่บ้านต่างๆแล้วเกิดหลงทางไม่สามารถจะไปไหนได้สะดวกต้องการใครสักคนที่บอกทางให้ 
 แต่บ่อยครั้งที่การบอกทางถูกต้องให้เราผ่านไปได้คือชาวบ้านธรรมดาๆที่ใสซื่อมีสัจจะ  พร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจจนยากที่จะลืมเลือน 
 จากการมองย้อนอดีตรำลึกถึงความจริงใจที่มีให้ของคนจนแต่มีความจริงใจให้เพื่อนมนุษย์โลกที่เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น  โดยไม่หลงลืมความเป็นโลกทั้งผองล้วนเป็นพี่น้องกัน 
   เพราะทุกคนล้วนมาจากจุดเริ่มต้นในที่เดียวกันและก็กลับคืนสู่จุดหมายเดียวกันแล้ว  ไม่เข้าใจตรงจุดนี้ก็ไม่เข้าใจคำกล่าวที่ว่า...เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว...ตถตา  อิทัปปัจจยตา 
 ...ถ้าเข้าใจคำกล่าวนี้ก็ย่อมเข้าใจคำกล่าวที่ว่า...สัจจะไม่มีในหมู่โจร...รอยยิ้มของคนจนคือรอยยิ้มของคนรวยผู้ยิ่งใหญ่นั่นเอง.