การเลือกข้างทางการเมือง

 

          ผมสามารถคุยเรื่องการเมืองกับคนที่อยู่ฝ่ายไหนก็ได้

 

          คุยกับคนที่เลือกข้างฝ่ายเดียวกับที่ผมเลือกไว้ ผมก็ออกความคิดเห็นได้เต็มที่

 

          แต่ถ้าคุยกับคนที่เลือกฝ่ายตรงข้ามกับที่ผมเลือกไว้ ผมก็จะรับฟังสิ่งที่เขาพูดด้วยความนิ่ง โดยไม่โต้แย้งและโต้ตอบ

 

          เนื่องจากผมมีหลักของผมอยู่ว่าในทางการเมืองจะมีอยู่ 2 ทรรศนะ คือ ทรรศนะว่าด้วย “ความถูกใจ”  และทรรศนะว่าด้วย “ความถูกต้อง”

 

          ในเรื่องของ “ความถูกใจ”  ผมคิดว่าหลายคนคง “เลือกข้าง” เอาไว้ในใจแล้วครับว่าอยู่ฝ่ายไหน อย่างน้อยก็เลือกเอาไว้กาบัตร แต่การแสดงออกที่ถูกต้องในการเลือกข้าง ผมคิดว่าคงจะต้องเก็บเอาไว้ในใจเงียบๆ ไม่ต้องบอกให้ใครรู้  โดยไม่ต้อง “เชียร์” ฝ่ายที่เลือกเอาไว้อย่างออกหน้าออกตา หรือออกมา “โจมตี” ฝ่ายตรงข้ามอย่างโจ่งแจ้งชัดเจน

 

          เพราะในทางการเมืองยังมีทรรศนะว่าด้วย “ความถูกต้อง” อีกทรรศนะหนึ่งครับ

 

          ความถูกต้องทางการเมือง จะว่าด้วยเรื่องของ “สิทธิและเสรีภาพ” ทางการเมือง นั่นคือ ทุกคน ทุกพรรค  ทุกฝ่าย ทุกภาคส่วน มีสิทธิที่จะแสดงออกทางการเมืองได้อย่างมีเสรีภาพ ภายในกรอบของกฎหมาย

 

          ดังนั้นเราในฐานะประชาชน คงจะต้อง “ยอมรับ” ความแตกต่างในการแสดงออกทางการเมืองด้วยใจที่ “เป็นกลาง”  ไม่ควรเอนเอียงเข้าข้างฝ่ายที่ตนชอบ และ ไม่ควรปฏิเสธฝ่ายตรงข้าม

 

          นั่นคือต้องมองถึงข้อดี และ ข้อบกพร่อง ของทั้งสองฝ่าย

 

          การมองด้วยท่าทีดังกล่าว จะทำให้ “ใจกว้างขึ้น” สามารถลดความขัดแย้งลงมาได้บ้าง และสามารถทำให้ มองเห็น “ ความเป็นจริงทางการเมือง”  ได้อย่างกระจ่างชัด

 

          ผมขออนุญาตสรุปตามความคิดเห็นส่วนตัวในเรื่องของการมองการเมืองด้วยทรรศนะในทางการเมืองที่ว่า

 

          “ความถูกใจเอาไว้ลอง  ความถูกต้องเอาไว้เรียน”

 

                                                 ขอบคุณครับ