วิจัยและประเมินผลการศึกษา

     หลังจากที่ผู้เขียนได้กลับมาสัมผัสกับชีวิตการเป็นนักศึกษาอีกวาระหนึ่ง ที่พ้นสภาพมาเกือบ 27 ปี ด้วยแรงแห่งความคิดที่ว่า "ไม่มีใครแก่เกินเรียน" และเป็น "การศึกษาตลอดชีวิต" ประกอบกับต้องการแสวงหาความรู้ที่แปลกใหม่ และท้าทายความสนใจเป็นอย่างยิ่ง

     การเรียนรู้เรื่อง วิจัย เป็นเรื่องที่ยากสำหรับผู้เขียน เพราะคำว่ายาก จึงเป็นปัญหาที่คิดว่าเมื่อไรจะเดินได้ถูกทาง เพื่อนำไปใช้ในวิชาชีพตนได้อย่างภาคภูมิใจ จึงตัดสินใจเลือกที่จะเรียนในสาขาวิชานี้ ก่อนเริ่มเรียนก็ตระหนก และกลัวสารพัดเหมือนกัน แต่ยึดสุภาษิต "ใจดีสู้เสือ" และแล้วการเป็นนักศึกษาในวัย 51 ก็เริ่มต้น เมื่อวันที่  1 มิ.ย.2551 ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎกาญจนบุรี

      การเรียนมีเพื่อนร่วมรุ่นระยะแรก 15 คน เพิ่มเติมภายหลังอีก 5 คน รวมมีเพื่อนร่วมรุ่น 20 คน ณ วันนั้นถึงวันนี้ก็พยายามเป็นที่สุด วัยนี้แล้วต้องพยายามเท่านั้น การเรียนรู้ได้คณาจารย์ที่น่ารักมาก           (ขออนุญาต อุบชื่อไว้ก่อนค่ะ) ท่านให้กำลังใจพวกเราเป็นอย่างดี ลีลาการสอนแต่ละท่านมีความหมายสำหรับพวกเรามาก เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็พาเราสนุก และเรียนรู้ได้มากขึ้นเรื่อยๆ ที่สำคัญ ผู้เขียนได้เรียนรู้การสร้างแบบทดสอบวัดพุทธิพิสัยตามแนวคิดของ Bloom คือ 1. รู้ (ความรู้) 2. ใจ (ความเข้าใจ) 3. ใช้ (การนำไปใช้)     4.วิ(การคิดวิเคราะห์) 5. สัง( กา รคิดสังเคราะห์) 6. ประ (การประเมินค่า) ที่ไม่เคยรู้มาก่อน ค่าสถิติต่างๆที่เป็นพื้นฐาน เป็นการเริ่มต้นที่คิดว่าตรงกับอาชีพครูที่จำเป็นต้องรู้  ซึ่งผู้เขียนเองก็ต้องถึง...บางอ้อ...เพราะเช่นนี้เอง ออกข้อสอบตามใจฉันมาเสียนานๆๆๆ ......ความสนุกที่เรียนรู้เรื่องใหม่ๆ...และการมีเพื่อนเรียนที่ต้องเปิดใจกัน  อาจารย์สอนให้รู้ว่า...คุณเรียนแล้วหวังเกรด คะแนน กับการได้ใจเพื่อน...คุณเลือกแบบไหน....คำพูดนี้สอนให้ผู้เขียนและเพื่อนๆรู้ว่า....เรียนในวัยนี้ "กระบวนการกลุ่ม การมีน้ำใจ การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การให้ความช่วยเหลือ และการให้ใจกัน ฯลฯ" เป็นสิ่งสำคัญของพวกเรา (ไม่ว่าจะวัยใดก็ตาม) ...แม้แต่การสะท้อนให้เห็นนักเรียนที่เรากำลังสอนอยู่ ว่าเราควรจะพัฒนาเขาอย่างไร เพื่อให้ก้าวเป็นผู้ใหญ่ที่ดี อยู่ในสังคมได้

        ผู้เขียนหวังว่าเพื่อน gotoknow ที่มีโอกาสมาเยี่ยมบันทึกนี้ มีข้อเสนอแนะสำหรับการเรียนรู้สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา เล่าสู่กันฟัง หรือเพิ่มเติมความรู้แก่ผู้เขียน จักขอบพระคุณยิ่ง บอกตรงๆว่ามีความพยายามที่จะศึกษา แต่บางเวลาก็อาจถดถอยบ้างเพราะภาระหน้าที่ที่มีตามความจำเป็นก่อน-หลัง .

      "Where is the will where is the way"....อิๆๆๆๆๆ

       ขอบคุณค่ะที่ฟังเรื่องเล่า...นักศึกษาใหม่... มีอะไรแนะนำ..ยินดีค่ะ