ฉันได้รับผลประโยชน์อีกแล้ว ......... ก็จะอะไรอีกหล่ะ  ก็ที่อาจารย์หนึ่งกำหนดตีม ของการทำ CAI เป็นด้านที่เกี่ยวกับการสอนภาษา เข้าทางครูภาษาไทย อย่างฉันและที่อยากจะบอกต่อไปอีกคือฉันสอนช่วงชั้นที่ 3 พอดีเลย จับสลากแม่น.... เล็งมานานแล้วว่า  ถ้าจะทำ CAI อยากทำเรื่องนี้ แล้วก็ได้แรงบันดาลใจจากการดูทีวี รายการคุณพระช่วย วันนั้นทางรายการได้นำเสนอเรื่องของภาษาถิ่นภาคต่าง ๆ ดูแล้วเพลิน สนุก ได้รับความรู้ด้วย ก็เลยมาคิดต่อว่า ถ้าเรานำเสนอรูปแบบนี้ "เด้ก-สุ-โข่-ไท" ที่โรงเรียน คงมีโลกทัศน์กว้างไกลขึ้น เวลาฟังเพลงมนต์รักมีโอ แล้วจะได้รู้ว่า ไอ้คนร้องเนี่ยมันอกหักเพราะอะไร ไม่ใช่อยากฟังเพราะมันตลก ! (ฟังไม่รู้เรื่อง)

       เมื่อกำหนดว่าจะทำ CAI เรื่องภาษาถิ่น ก็ตั้งชื่อให้เก๋ไก๋ เพื่อเด็ก ๆ จะได้อยากเรียน ว่า              
                                                  
หรรษาภาษาถิ่น 
        โครงสร้างเนื้อหา มีดังนี้

          1. การแบ่งภาษาถิ่นในประเทศไทย ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 ภาคใหญ่ ๆ ได้แก่
             - ภาษาถิ่นภาคกลาง
             - ภาษาถิ่นภาคเหนือ
             - ภาษาถิ่นภาคอีสาน
             - ภาษาถิ่นภาคใต้
          2. ความแตกต่างของภาษาถิ่นในแต่ละภาคของประเทศไทย ในลักษณะดังต่อไปนี้
             - ความแตกต่างของการออกเสียง
             - ความแตกต่างของความหมาย
             - ความแตกต่างของการใช้ในการสื่อสาร
          3. ตัวอย่างการใช้ภาษาถิ่นของแต่ละภาค
       

        การออกแบบบทเรียน  ได้นำแนวคิดและหลักจิตวิทยาของสกินเนอร์ นำมาใช้ในการ
ออกแบบบทเรียนให้มีลักษณะดังนี้

          1. การจัดบทเรียนแบบเป็นขั้นตอน
          2. การจัดเรียงลำดับเนื้อหาตามความยากง่าย (จากง่ายไปยาก)
          3. การทำกิจกรรมระหว่างเรียน เช่นการตอบคำถาม จะมีการเสริมแรงบวกให้เกิดขึ้นกับผู้เรียน หากผู้เรียนตอบผิดก็จะได้รับการสอนซ่อมเสริมก่อนไปเรียนเนื้อหาต่อป
          4. มีการใช้สื่อช่วยนำเสนอเนื้อหา เช่น เสียง ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหวหรือกราฟิกต่าง ๆ
          5. การเดินเนื้อหาเก่าสู่เนื้อหาใหม่ ผู้เรียนจะเป็นผู้บังคับเอง โดยบทเรียนจะไม่มีการกำหนดเวลาไว้

           แต่รูปร่างหน้าตาของบทเรียนจะออกมาเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ