จะเห็นได้ว่าการให้อะไรๆ ที่เป็นสิ่งของ ณ นาทีนี้อาจจะยังไม่สำคัญเท่ากับการให้โอกาสให้เค้าได้แสดงออกมาเพื่อฝึกฝนการสร้างคนนี้ล่ะค่ะ

        วันนี้ครูแอนขอเริ่มวันดีๆ กับการนำเสนอกิจกรรมดีๆ ที่ผ่านมาเมื่อวานนี้ในชีวิตของคนเป็นครูมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีกซักประเด็นนะคะ

        เมื่อวานนี้ครูแอนมีโอกาสเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการการตัดสินการประกวดร้องเพลงของนักเรียนในรอบคัดเลือกของโรงเรียนน่ะค่ะ  ปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่  2  แล้วน่ะค่ะ 

ภาพการเป็นคณะกรรมการเมื่อปีที่ 1

       การจัดกิจกรรมครั้งนี้มีพัฒนาการที่ดีขึ้นกว่าครั้งที่ผ่านมามากเชียวค่ะ  การจัดการประกวดครั้งนี้ถือเป็นความร่วมมือกันของ 2 ชุมนุม  คือ  ชุมนุมคาราโอเกะ  และชุมนุมดีเจน้อย  และที่เกี่ยวข้องเต็มๆ คงไม่พ้นครูผู้สอนดนตรีทั้ง 2 ท่าน  คณะกรรมการที่ร่วมกันตัดสิน...ประกอบด้วยครูดนตรี 2 ท่าน , ครูภาษาอังกฤษ 2  ท่าน (ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือครูแอนเนี่ยล่ะค่ะ...เนื่องจากตอนแรกมีการประกาศรับสมัครนักเรียนเข้าร่วมประกวดเพลงสากลด้วยไงคะ) ร่วมด้วยช่วยกันอีก 1 ท่านก็คือ  ครูภาษาไทย ที่จะคอยฟังเสียงอักขระที่ชัดถ้อยชัดคำเมื่อร้องเพลงไทยลูกทุ่งและเพลงไทยสากลน่ะค่ะ 

 ปีที่ 2  แล้วย้ายกันมาจัดที่หอประชุมดีกว่า

       ที่ครูแอนเป็นปลื้ม...กับกิจกรรมตรงนี้ก็เพราะว่า.....งานนี้นอกจากชุมนุมคาราโอเกะเค้าจะจัดงานเพื่อสร้างโอกาสให้เด็กๆ ได้แสดงออกซึ่งความสามารถในการร้องเพลงเพื่อเฟ้นหาสุดยอดนักร้องของโรงเรียนในปีนี้แล้วนั้น  น้องๆ ครูดนตรียังสามารถได้นักร้องคนเก่งไปร่วมแข่งขันทักษะทางดนตรีและการร้องเพลงเพื่อต่อยอดอีกต่อหนึ่งในกิจกรรมการแข่งทักษะระดับมัธยมศึกษาของจังหวัดสงขลาด้วยเลย.....

        ที่น่าสนใจอีกประเด็นหนึ่งก็คืองานนี้เหล่าดีเจน้อยๆ ในชุมนุมดีเจน้อยจะได้มีโอกาสและเวทีใหญ่จริงๆ ให้ดีเจน้อยคนใหม่ๆ ได้ขึ้นเวทีเพื่อฝึกการเป็นพิธีกรของโรงเรียน  โดยพิธีกรรุ่นพี่นำทีมขึ้นเวทีก่อน  หลังจากนั้นมีการส่งน้องขึ้นเวทีทีละคนๆ โดยมีพิธีกรรุ่นพี่หนึ่งคนในจำนวนมือฉมังคอยเป็นพี่เลี้ยงประกบช่วยเหลือน้องใหม่ในครั้งแรกของการขึ้นเวทีระดับโรงเรียน  กลายเป็นเก่า-ใหม่คู่กัน ส่วนพี่ๆ และเพื่อนๆ ในชุมนุมที่เหลือก็คอยลุ้นน้องใหม่ใจกล้าอยู่หลังเวที  ที่น่ารักที่สุดเห็นจะเป็น....คุณครูพี่อ็อดครูที่ปรึกษาชุมนุมจะมานั่งคอยให้กำลังใจเด็กๆ ในชุมนุมอยู่หน้าเวทีไม่มีห่าง 

ภาพใหญ่ : เจ้าแป้งกับเจ้าเกศ  

สองพิธีกรรุ่นพี่ที่เคยได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดดีเจคลื่นวิทยุดังของจังหวัดปัตตานีในอันดับที่ 1  และ  3  ตามลำดับ  คอบประกบน้องใหม่บนเวที

      ส่วนคุณครูๆ อีกหลายท่านก็จะแวะเวียนมาให้กำลังใจทั้งนักร้องทั้งพิธีกรกันไม่ขาดสายผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาเรื่อยๆ  จะเห็นได้ว่าการให้อะไรๆ ที่เป็นสิ่งของ  ณ  นาทีนี้อาจจะยังไม่สำคัญเท่ากับการให้โอกาสให้เค้าได้แสดงออกมาเพื่อฝึกฝนการสร้างคนนี้ล่ะค่ะ 

       เราตกลงที่จะจัดกันในวันศุกร์เนื่องจากหลังคาบกิจกรรมชุมนุมนักเรียนจะมีเวลาว่างสำหรับทบทวนบทเรียนหรือสะสางงานต่างๆ จนกว่าจะเลิกเรียน  ดังนั้นการประกวดในรอบคัดเลือกนี้จึงมีนักเรียนให้ความสนใจเยอะมากเฉพาะเพลงไทยลูกทุ่งและเพลงไทยสากลมีผู้สมัครรวมแล้วตั้งสามสิบกว่าคน  แต่ไม่มีใครสมัครร้องเพลงสากลเลยเนี่ยสิคะ...เฮ้อ... สงสัยว่าอาจจะขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่ทางชุมนุมคาราโอเกะประกาศรับสมัครสั้นไปนิดนึง เด็กๆ เลยเตรียมตัวร้องเพลงฝรั่งไม่ทัน  ฮ่าๆๆๆๆ

       เมื่อผู้เข้าประกวดพร้อม, คณะกรรมการพร้อม และผู้ชมก็พร้อมรอเชียร์เพื่อนๆ เต็มหอประชุม  การประกวดก็เริ่มขึ้นโดยพิธีกรของโรงเรียนดำเนินการตามขั้นตอนการเปิดงานต่างๆ จนแล้วเสร็จ  และเมื่อนักร้องขึ้นเวทีกันไปหลายคนสักพักใหญ่ๆ ก็จะเชิญน้องพิธีกรคนใหม่ขึ้นเวทีเพื่อฝึกหัดงานจริงๆ บ้าง สำหรับผู้ชมก็มากันเต็มหอประุชุมเชียวค่ะ...เพราะเค้ามาคอยลุ้นเพื่อนๆ กัน 

คนนี้ลูกศิษย์ที่ปรึกษาครูแอนค่ะ…คุณแม่มาเชียร์ด้วยตนเอง

       บางกลุ่มก็ทำป้ายมาเชียร์  บางกลุ่มก็เตรียมช่อดอกไม้เพื่อมอบให้นักร้อง  ที่เด็ดกว่าบางกลุ่มมีเตรียมร้องธนบัตรเป็นใบๆ ทำมาเหมือนพวงมาลัยให้นักร้องดัง ฮ่าๆๆๆๆ (จนพิธีกรบนเวทีแอบแซวว่า “ประเดี๋ยวตอนนักร้องลงจากเวทีแล้วเงินของใครกี่ใบๆ ก็แบ่งกลับกันให้ครบนะคะ....ด้วยความเป็นห่วงค่ะ”  เรียกเสียงฮากันตรึม  เกือบจะตลอดเวลาที่จะมีเสียงกรี๊ดสนั่นมาให้ได้ยินกันตลอด  แต่ก็ช่างเถอะ....ปล่อยเขาเสียบ้าง....บรรดาครูๆ ก็คิดซะว่า “อืม...เราอยู่ในคอนเสิร์ตไง...”อีกอย่างเด็กๆ เค้าจะได้ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาซะบ้าง,  เค้าจะได้ไม่เครียดกับเรื่องเรียนเพียงอย่างเดียว  ยังพอมีกิจกรรมที่เป็นของเค้าให้โอกาสเค้าได้แสดงออกมาเต็มที่โดยอยู่ในสายตาของครู  แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ครูๆ คิดกันว่าอยู่ในคอนเสิร์ตได้ไงไหวล่ะคะ

แต่ไม่เป็นไรค่ะ....เพื่อลูกศิษย์ของเรา

 

สำหรับผลการประกวดคงต้องรอลุ้นกันในวันศุกร์หน้านี้ล่ะค่ะ