"จงอย่าปล่อยให้ความท้อแท้เพียงน้อยนิด ต้องทำให้เราสูญเสียหนทางอันสดใส (ข้างหน้า)"

อย่าได้เก็บเอาทุกอย่างมาใส่ไว้ในหัวใจ จงกลั่นกรองเลือกเอาเฉพาะสิ่งดีๆ

อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้หัวใจวุ่นวายเพราะมันมีแต่จะทำให้เราเป็นทุกข์

จงเก็บเอาแต่ดอกไม้สวย ๆ สายลมเย็น ๆความฉ่ำชื่นความสดใสเข้ามาไว้ในความรู้สึก

โลกยังคงงดงาม จงมองดูโลกด้วยตาที่เปิดกว้างเธอเลือกได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสุขหรือทุกข์เพราะว่าชีวิตนี้เป็นของเธอ

บางครั้ง เมื่อเรากลับมาบ้าน และต้องอยู่ตามลำพังนั่งฟังเสียงเข็มนาที เคลื่อนไปอย่างสม่ำเสมอในความเงียบ และเราก็แอบคิดถึงเรื่องราวในวันเก่า-เก่าบางภาพก็พร่ามัว

บางภาพก็ชัดเจน บางครั้งก็เรียกน้ำตา และบางคราก็ทำให้เราต้องยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปาก

ในวันที่เบื่อหน่ายลองนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาดูบ้าง

บางที อาจจะทำให้เรารู้ว่า วันข้างหน้าที่เหลืออยู่ เราควรใช้ชีวิตที่เหลือนี้ อย่างไร

ทุกวันที่ผ่านไป ก็อาจจะเป็นเพียงแค่ วันธรรมดา วันนึงเรื่องราวที่ผ่านมาในแต่ละวัน อาจจะธรรมดาเกินกว่าที่จะรู้สึกประทับใจและต้องเก็บบันทึกไว้ในความทรงจำ แต่ในความรู้สึกของฉันเองกับคิดว่า การที่เราได้ก้าวผ่านไปในวัน ๆ นึง ได้พบผู้คน ได้มองดูท้องฟ้าเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย หรือคุณเคยเห็นท้องฟ้าผืนเดียวนี้มีก้อนเมฆซ้ำกันหรือ? ... ก็เปล่า

ฉากชีวิตของคนเรา เปลี่ยน background ไปทุกวัน ถ้าหากว่าเราจะมองย้อนกลับไป คุณจะรู้ว่าไม่เคยมีวันไหนเลย ที่ชีวิตของเราถูกฉายซ้ำ ฉะนั้นทุกวันที่ผ่านเลย ย่อมมีคุณค่าอยู่ในตัวเองเสมอ ถึงแม้ทุก ๆ วันของคุณนั้น เป็นเพียงวันธรรมดา วันนึงก็ตามทีเถอะ

ซึมซับความธรรมดาของเราไว้ให้ดี แล้วคุณจะรู้ว่าชีวิตที่แสนจะธรรมดาของเรานี้...แท้จริงแล้วมันไม่ธรรมดาเลยไม่อยากให้ทุกคนท้อแท้กับชีวิต

ไม่อยากให้ทุกคนหมดสิ้นความหวัง    ไม่อยากให้ทุกคนต้องหมดแรงพลัง

มีความหวังยั่งยืนอยู่บนผืนดิน