บันทึกนี้ ขอแบบเบาๆ มีภาพประกอบ เพื่อผ่อนคลายที่ตอนก่อนๆอัดแน่นด้วยข้อมูล และได้ปูพื้นกับเรื่องนิคมอุตสาหกรรมมาบ้างแล้ว อิอิ
และแล้ว...พวกเราก็ขึ้นรถบัสขนาดใหญ่ ๒ คัน ออกเดินทางจากสถาบันพระปกเกล้าไปยังจังหวัดระยอง ระหว่างทางคราวนี้ไม่มีเสียงเพลงเพราะหัวโจกหลับ ฮ่าๆ เราไปเยี่ยมโรงงานทำคริสตัล ชื่อโลตัส คริสตัล เป็นโรงงานผลิตเครื่องแก้วคริสตัลแห่งแรกของประเทศซึ่งล้มลุกคลุกคลานมาจนประสบความสำเร็จในวันนี้ เราได้ดูขั้นตอนการผลิต การเป่าแก้วคริสตัล ได้เห็นการพัฒนารูปแบบของการผลิตแก้วคริสตัลเป็นของที่ระลึก และอยู่ระหว่างการพัฒนาทำเป็นเครื่องประดับ เรียกได้ว่าคริสตัลของไทยคุณภาพได้มาตรฐานถึงขนาดบริษัทที่จำหน่ายคริสตัลต่างประเทศก็สั่งซื้อจากของไทย น่าสนใจจริงๆ และจบลงด้วยการ shopping ผมเห็นคุณหญิงหมอพรทิพย์ หญิงเล็กศิริบูรณ์ และอีกหลายๆคนเป็นลูกค้า อิอิ


จากนั้นเราเดินทางต่อไปที่การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ไปดูหอชมวิว และฟังการบรรยายเกี่ยวกับการนิคมอุตสหกรรมซึ่งวิทยากรมี ดร.วีรพงศ์ ไชยเพิ่ม รองผู้ว่าการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ท่านได้บรรยายเกี่ยวกับการบริหารจัดการนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด พูดถึงภาพรวม ปัญหาและแนวทางแก้ไข และอธิบดีกรมควบคุมมลพิษ ดร.สุพัฒน์ หวังวงศ์วัฒนา ได้บรรยายเรื่องผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการพัฒนาอุตสาหกรรม

แต่เนื่องจากเราต้องออกเดินทางจากกทม.ตั้งแต่ ๗ โมงเช้า บ้านนอกอย่างผมก็ต้องรีบตื่นแต่เช้า กับตอนกลางคืนนั่งทำงานจนดึกดื่น แถมนอนไม่ค่อยหลับเพราะกังวล พอนั่งฟังบรรยายไป..พักเดียวครับ...มีหลายคนหลับผมมีหลักฐาน แต่อย่าเอามาลงเลยเดี๋ยวพี่สืบ โกติ่ง ครูบา พี่อำ จะโกรธผม อิอิ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมก็ไม่ไหว แถมทะลึ่งไปนั่งแถวหน้าด้วยนะ ข้างหลังเห็นแว่นตาในมือผมหล่นยังแซวเลย อิอิ
ระหว่างพักเขาก็เลยให้เราไปดูหอคู่ฟ้า ศูนย์เฝ้าระวังและควบคุมคุณภาพสิ่งแวดล้อม และโรงไฟฟ้า ผมได้ดูแต่หอคู่ฟ้า สังเกตเห็นว่าที่กระจกเขามีสติกเกอร์ติดไว้ด้วยว่าแต่ละทิศห่างจากประเทศไหนเท่าไหร่ เอามาให้ดูว่าห่างจากนิวยอร์คเท่าไหร่..

หลังจากจบการบรรยาย เราก็ต้องไปดูโรงไฟฟ้า BLCP คราวนี้เราจะตัดโปรแกรมก็ไม่ได้แม้จะเลยเวลามามาก และพอไปถึงโรงไฟฟ้าเห็นเยาวชนมารอรับเราเพื่อจะพาพวกเรานำชมโรงไฟฟ้าแล้วก็ต้องนึกในใจว่าถ้าเราไม่แวะมาจะเป็นการทำร้ายจิตใจเยาวชนน่าดู ที่นี่เริ่มจากให้เราดูการ์ตูนเกี่ยวกับโรงไฟฟ้าบีแอลพีซี ซึ่งเขาบอกเราว่าของเขาใช้ถ่านหินที่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่าลิกไนต์ แต่ต้องนำเข้ามาจากต่างประเทศ มีการขนส่งทางเรือ (ซึ่งต้องมีการถมทะเลเพื่อทำท่าเรือน้ำลึก และในความเป็นจริงก็เกิดปัญหาเรื่องการกัดเซาะของแนวชายฝั่ง) ออกจากห้องบรรยายเราก็ได้ดูนิทรรศการเกี่ยวกับพลังงาน

จากนั้นเราก็ต้องเดินทางไปยังที่พักโรงแรมโนโวเทล ริมเพ ระยอง ตามโปรแกรมเราจะมีเวลาพักผ่อนก่อน อาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาทานอาหารเย็นพร้อมกับฟังท่านผู้ว่าราชการจังหวัดระยอง นายชิดพงษ์ ฤทธิ์ประศาสน์ บรรยายพิเศษให้พวกเราฟัง (Dinner Talk) ในหัวข้อการพัฒนาอุตสาหกรรมและสิ่งแวดล้อม ขอยกไปตอนหน้าทีเดียวนะครับเพราะผมบันทึกค่อนข้างละเอียดครับ ตอนนี้ขอเป็นเบาๆบ้างเพราะหนักมาหลายตอนแล้ว อิอิ ดูจากภาพก็แล้วกันนะ จะให้บันทึกที่เขาบรรยายยังไงล่ะ ก็ขนาดแว่นยังหลุดมือเลย...5555
ผมคิดว่าด้วยการรับประทานอาหารที่อิ่มหนำ การเดินทางที่ค่อนข้างเหนื่อยเอาการ พอภาคบ่ายมานั่งฟังบรรยายในห้องแอร์เย็นสบาย เก้าอี้ที่นุ่ม เกิดอาการง่วงได้ง่ายๆ
บรรยากาศการเรียนรู้เป็นไปอย่างน่าสนใจครับ ข้อมูลหลายๆชุดข้อมูลมีประโยชน์ในการนำไปแลกเปลี่ยนต่อเนื่อง
ผมตาแข็ง นั่งฟังบรรยายอย่างตั้งใจที่ นิคมฯ เพราะต้องคอยระวังเก็บแว่นตาที่หลุดของพี่ๆครับ
น้องเอกต้องช่วยเติมในสิ่งที่ไม่มีด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
เอกสาร พร้อมกับชุดนำเสนอ หากต้องการมีให้ครับ ที่สถาบันพระปกเกล้าผมเห็นว่ามีหนังสือปกแข็งเรื่องราวของ "ระยอง" และ "นิคมอุตสาหกรรม" ที่ยังไม่ได้แจกออกไป
กำลังนั่งเขียนเรื่องราวที่ได้เรียนรู้ระหว่างไปดูงานสองสามวันครับ..ในอีกมุมหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้