มองดีได้ดี มองชั่วได้ชั่ว

 

          เมื่อก่อน ผมเป็นคนค่อนข้างจะ “ยึดติด” กับความคิดและความเชื่อของตัวเอง

          เมื่อตัวเองคิดอย่างไร เชื่ออย่างไร ก็มักจะผูกขาดความถูกต้องอยู่ที่ตัวเองเป็นหลัก

          ดังนั้น เมื่อตัวเองเป็นตัวแทนของความถูกต้อง คนอื่นคิดอย่างไร ทำอย่างไร ที่แตกต่างจากที่ตัวเองคิด ก็เป็นอันผิดหมด

          พฤติกรรมของผมก็จะออกมาในทำนองชอบจับผิด และชอบวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นในลักษณะว่าตัวเองเป็นพระเอก คนอื่นเป็นตัวโกง ตามสไตล์ “พิชิตคนพาล อภิบาลคนดี”  อะไรในทำนองนี้

          ผลที่ออกมา สรุปว่า  “ไม่ดี” เลยครับ

          ตอนนี้พอเริ่มแก่ตัวลง เริ่ม “คิดได้” ขึ้นมาบ้าง ผมจึงเริ่มกลับตัวเสียใหม่ครับ

-         ไม่ยึดติดกับความคิดของตัวเอง รู้จักรับฟังคนอื่นบ้าง

-         รู้จักปล่อยวาง สิ่งที่ไม่ถูกใจ สิ่งที่ไม่พอใจ

-         รู้จักการมองโลกในแง่ดี มองทุกคนในแง่ดี

-         มองคนแบบ “จับถูก”  แทนการ “จับผิด”

-         วิพากษ์วิจารณ์ตัวเอง    จับผิดตัวเอง  แทนการวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่น  จับผิดผู้อื่น

-         มองปัญหา เป็นโอกาส

-         ปรับวิกฤติ  เป็นโอกาส

-         วิธีคิดของผมที่สำคัญ   คือ   คิดดีที่ตน   ผ่อนปรนที่คนอื่น  เนื่องจากเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคนอื่นได้  แต่เราสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้

   ผลที่ออกมา สรุปว่า “ดีขึ้นมาก” ครับ

                         ขอบคุณครับ