เมื่อเช้านี้ ปลุกน้องขวัญแต่เช้า ไปตลาด ซื้อกับข้าว ผลไม้ ขนมมากินกันนะลูก แล้วช่วยแม่อ้อยทำงาน เพราะว่า....เป็นเฮือกสุดท้าย
หลังจากนั้นได้เขียนบันทึกนี้....ใกล้เข้ามาอีกนิด ชิดชิดเข้ามาอีกหน่อย ประเมินน้อยน้อย เคลื่อนคล้อยเข้ามา น้องขวัญทำผัดเปรี้ยวหวาน กินข้าวยังไม่ทันหมดเลย
ไฟฟ้าก็ดับ เครียด เครียด ขึ้นมาทันที
พยายามทำใจไม่เครียด มีอะไรที่ทำได้ โดยไม่ต้องพึ่งไฟฟ้า ทำไปก่อน.....ไม่เครียดล่ะนะ
*****
แวะมาดู ครับ
โห ความอดทนเป็นเลิศครับ
อิอิ
พี่อ้อย
สู้ๆ ค่ะพี่ครูอ้อย
ผ่านฉลุยนะคะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
สวัสดีครับคุณครู
จริงๆ แล้วก็เหมือนจะได้ยินคำสอนที่ว่า "โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า" อยู่เรื่อย แต่ ณ เวลาที่อารมณ์สุดขีดมักจะ..คิดไม่ทัน (ไม่ทันคิด/ไม่อยากคิด) ขอฮึ่มๆๆ เอาไว้ก่อน อิอิ เนอะ
นอนดีกว่าพี่ อิอิ