1. เสียเมืองทวาย มะริด ตะนาวศรี เมื่อปี 2336 ให้กับพม่า เนื่องจากชาวเมืองทั้งสาม ยังรักพม่ามากกว่าไทย ทำให้ไทยควบคุมดินแดนดังกล่าวไว้ได้ลำบาก จึงถอนทัพกลับ
2. เสียเขมรส่วนนอก ให้กับฝรั่งเศส เมื่อปี 2410 ฝรั่งเศสบังคับให้กษัตริย์เขมรทำสัญญายกเขมรให้อยู่ในอารักขาฝรั่งเศส
3. เสียแคว้นสิบสองจุไทยให้กับฝรั่งเศส เมื่อ 2431 ฝรั่งเศสยกทัพไปช่วยไทยปราบจราจล เสร็จแล้วยึดดินแดนแถบนั้นไว้ ไม่ถอนทัพออก
4. เสีย เกาะปีนัง หรือเกาะหมาก ให้อังกฤษ เมื่อปี 2343 พระยาไทรบุรีลอบทำสัญญากับอังกฤษ
5. เสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ให้กับฝรั่งเศส เมื่อปี 2436 เนื่องจากฝรั่งเศสส่งกองทัพเรือมาปิดปากอ่าวไทย บังคับให้ไทยยอมรับว่าดินแดนแถบนั้นเป็นของฝรั่งเศส
6. เสียดินแดนฝั่งขวาแม่น้ำโขงให้กับฝรั่งเศส เมื่อปี 2447 เพื่อแลกกับเมืองจันทบุรีที่ฝรั่งเศสยึดเอาไว้
7. เสียดินแดน พระตะบอง ศรีโสภณ เสียมราฐ ให้ฝรั่งเศส ในปี 2450 ฝรั่งเศสเมื่อคืนเมืองจันทบุรีให้ไทยแล้วก็ไปยึดจังหวัดตราดเอาไว้ ไทยจึงต้องยอมยกเดินแดนเพื่อแลกกับตราดคืนมา
8. เสียดินแดน ไทรบุรี กลันตัน ตรังกานู ปะลิศ ให้อังกฤษในปี 2452 เพื่อแลกกับอำนาจศาลกงศุล
หมายเหตุ
- เราได้จังหวัด พระตะบอง ศรีโสภณ เสียมราฐ กลับคืนมาหลังศึกอินโดจีน ในสมัยจอมพล ป พิบูลสงคราม แต่หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 จบลง เราเสียดินแดนดังกล่าวให้กับฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่ง
- เราได้เมืองเชียงตุง เมืองพาน ไทรบุรี ตรังกานู ปะลิศ กลันตัน กลับมาหลังจากที่ญี่ปุ่นยึดเมืองดังกล่าวจากอังกฤษได้และยกให้กับไทย แต่หลังจบสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นแพ้สงคราม เราจึงต้องคืนเมืองดังกล่าวให้กับอังกฤษและต้องยกข้าวให้กับอังกฤษฟรีๆ ถึง 3 ล้านตันโดยไม่คิดมูลค่า
