ลูกรักแม่แน่แท้..?

แรกรับรู้ดูตาพาพบพักตร์ แรกรู้จักรักจริงยิ่งเสมอ

แรกรับรู้ดูจำคำของเธอ แรกเราเผลอเธอปกป้องคุ้มกายา

แรกรับรู้เราห่างช่างซุกซน แรกเป็นคนหนึ่งเดียวเที่ยวตามหา

แรกรับรู้ว่าเธอรักประจักษ์ตา แรกวิญญาพาใจชื่นชี้ชวนชม

แรกรับรู้ดูใจให้หวนคิด แรกสนิทชิดกายให้สุขสม

แรกรับรู้เพลงกล่อมย้อมอารมณ์ เฝ้านิยมเธออยู่ไม่เว้นวาย

แรกรับรู้ดูหน้าว่าเธอรัก เฝ้าฟูมฟักรักลูกปลูกใจหมาย

แรกรับรู้ว่าเธอรักทั้งใจกาย สุขสบายเพราะมีเธอเสมอมา

แรกรับรู้ดูจิตคิดคำนึง เฝ้ารำพึงถึงเธอละเมอหา

แรกรับรู้คู่ใจในวิญญา โอ้..แม่จ๋า..ลูกรักแม่แน่แท้..เอย

อ่านกลอนนี้แล้วกินใจมาก... เข้าบรรยากาศเดือนของการแสดงความรักแม่ ( เดือนอื่นๆก็รัก )
คนเราเนี่ยก็แปลก เวลาเศร้า เวลาทุกข์ มักคิดถึงแม่ แต่เวลามีความสุขมักไม่คิดจะแบ่งปันให้
แต่คนเป็นแม่ยิ่งแปลกกว่า "ชอบที่จะแบ่งปันทุกข์...มากกว่า ความสุขของลูกเสมอ "
ไส่เปนพรรหนั่นก็ไม่หลู่ จ๋านว่าจริงหม้าย!! ( อยู่สงขลาหลายปีพูดใต้ได้ไหม)