ย่างเหยียบลงบนแผ่นดินแม่
อุ่นแท้จากดินไม่สิ้นหวัง
ตามทางวิถีมีพลัง
คุ้นเคยอยู่ยั้งกำลังใจ
นานทีปีหนจนเหนื่อยอ่อน
จึงได้ย้อนคืนกลับมาพักใหม่
ท่ามอ้อมกอดละมุนและอุ่นไอ
ซึ่งไม่เคยแปรไปจากใจเรา
สดับเสียงทุ่งนี้มีชีวิต
เชิญใจมาแนบชิดดังก่อนเก่า
มาสัมผัสดินโคลนปนสีเทา
เชิญแช่เท้าให้ฉ่ำเย็นเช่นเคยมา
ความสุขง่ายง่ายคล้ายเลือนลบ
ความจริงย่อมพานพบเมื่อคืนหา
บางอย่างอยู่ยงคงเวลา
บางอย่างโรยราสลายลับ
เป็นวิธีธรรมดาธรรมดา
เกิดมาย่อมแตกดับ
ริ้วรอยหม่นอันย่นยับ
คือร่องรอยการซึมซับกับชีวิต
ย่างเหยียบลงบนแผ่นดินแม่
สุขแท้ทุกห้วงของดวงจิต
อุ่นเท้าอุ่นใจให้เชยชิด
ประหนึ่งหลับสนิทในอ้อมกอดแห่งมารดา
จ้ะเอ๋ ยามเช้าค่ะคุณแผ่นดิน
* ...
มาละเมียด ซึมซับภาพงามๆ ยามเช้า
ก่อนเข้าหมู่บ้าน ไปสัมผัสของจริงค่ะ
* ....
ย่างเหยียบลงบนแผ่นดินแม่
อุ่นแท้จากดินไม่สิ้นหวัง
ตามทางวิถีมีพลัง
คุ้นเคยอยู่ยั้งกำลังใจ
* ....
* นี่ยังไม่ใช่ จดหมายยาว ถึงแม่ ? คะ
* ..
* กำลังคิดว่า จะเขียน เหมือนกันค่ะ
* แต่ ยังคิดไม่ออก ขอบคุณค่ะ ....
* ....
ดีครับ...อบอุ่นดี นี้แหละประเทศไทย วัฒนธรรมดีๆ น่าจะสืบทอดให้ยาวนาน
ความสัมพันธ์ที่อบอุ่นของสังคม
+ สวัสดีค่ะ...
+ เห็นแล้วอมยิ้ม...เลยค่ะ...
+ ดูแล้ว..อ่านแล้ว....สบายใจ...สบายในความรู้สึก...อบอุ่น...
+ ที่สำคัญคนนี้ไง...อนาคตของชาติค่ะ..
แผ่นดินของแม่จริงๆๆ
"อุ่นใดใด...ไม่มีอะไรเทียบเคียง...เท่าอุ่นไอของแม่..."
เป็นเสียงขับกล่อมอันนุ่มนวลของคุณผุสชา... "อ้อมกอดแม่"...ที่ตัวเองมักเปิดคลอเวลาขับรถ...
อุ่นละมุนละไม...ในอุ่นไอรักของแม่ อันเป็นรักที่ยิ่งใหญ่...
---------------
ขอบพระคุณในมิตรภาพ...น้องนุ้ย คุณเจี๊ยบ และคุณพนัส...ที่ไดมีโอกาสร่วมทำความดีร่วมกันนะคะ
(^___^)
กะปุ๋ม
น่ารัก
ชอบ
ติดดิน
มีความสุข
คิดถึงบ้าน
สำหรับคนที่ห่างไกลแผ่นดินแม่อย่างผม..คงอดไม่ได้ที่จะกระตุกความรู้สึกโหยหา อาวร ถอนใจ ถึง แผ่นดินแม่ บ้านสายแฮ่แผ่สายบือ แต่ก็ไม่ถึงกลับให้หวันใหว ในความแน่วแน่ที่จะแสวงหา ประสบการณ์ เพื่อ กลับไปซบแผ่นดินแม่ซักวันหนึ่ง โอกาสชีวิตมันอาจไม่เอื้ออำนวยความคิดเราเสมอไปเนอะพี่....กรุงเทพฯยามมันก็เป็นอยู่อย่างนั้น เปรียบไม่ถูกว่าตอนนี้บ้านเราเป็นยังไง คงจะสีเขียวไปด้วยต้นกล้า ผมจินตนาการได้มากขึ้นก็ที่ได้เห็นภาพของพี่ และบทกลอนของพี่นี่แหละครับ...
คิดถึงเสมอ..
เหน่งครับ
มาอ่านบทกวีเพราะๆ
ที่พนัสว่าจะให้เด็กๆ เขียนข้อความเกี่ยวกับแม่
ส่งในวันค่าย พี่ก็เริ่มบอกเด็กๆที่มาเยี่ยม บ้างแล้ว....
ดูมีความสุขดีนะคะ... ทั้งในรูปและถ้อยคำ
แปลกใจคนเรา(ตัวเองด้วย)ที่อยากมีชีวิตแบบเรียบง่่าย ไม่อยากวุ่นวาย แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีวันนั้น บางครั้งก็ทั้งเหนื่อยทั้งท้อกับเรื่องยุ่งๆ ถึงเป็นอย่างนั้นก็ยังต้องสู้แม้ไม่มีความสุข
เห็นรูปแล้วอดอิจฉาไม่ได้น่ะค่ะ
สวัสดีครับ คุณปู . poo
แผ่นดินนี้ เป็นแผ่นดินที่ไม่เคยเป็นอื่น
ผมโชคดีมากที่มาผืนนาที่พอจะอุ้มน้ำได้บ้าง ในแต่ละปี เราจึงมีน้ำได้ทำนา พอที่จะมีกินและแบ่งพี่น้องได้ตามวิถี
เวลาเหนื่อย..
บ้านเป็นสถานที่บ่มเพาะแรงใจที่ดีที่สุดของมนุษย์
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ naree suwan
วันนั้น สองหนุ่มจับปลาไม่ได้สักตัว เจอปลาไหลก็จับไม่ทัน แต่จะว่าไป น้องดินก็ช้อนปลาซิวตัวเล็ก ๆ ได้หลายตัวเหมือนกัน และที่เขาสนุกมากก็คือ การงมหอยในทุ่งนาครับ ได้มาเยอะมาก และนำมาต้มกินร้อน ๆ อร่อยมาก ๆ
สวัสดีครับ. Chana
สำหรับบันทึกนี้ สิ่งหนึ่งที่ไม่ได้กล่าวไว้เลย ก็คือ ต่อให้ประเทศไทยพัฒนาไปไกลแค่ไหน เราต้องไม่ลืมว่าคนสวนใหญ่ก็ยังเป็นชาวนาอยู่วันยังค่ำ ..
และอาชีพนี้แหละคือรากเหง้าของเรา...เพียงแต่จะปรับเปลี่ยนให้สอดรับกับสถานการณ์ทางสังคมอย่างไรเท่านั้นเอง
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ..พี่ ขจิต ฝอยทอง
ไปคราวนี้ สองหนุ่มสนุกมาก คึกคัก ตะลุยทุ่งอย่างร่าเริง สุดเหวี่ยง
มิหนำซ้ำยังรบเร้าให้ปู่พาเดินจนรอบทุ่ง ถามว่าที่นายาวไปถึงไหน ทำไมไม่มีเถียงนา -
พอขึ้นรถ หลับปานตายเลย
สวัสดีครับ.. แอมแปร์~natadee
ต้องขออภัยมาก ๆ ที่ตอบบันทึกล่าช้า นะครับ
การพาคนในครอบครัวกลับไปทำกิจกรรมร่วมกันในทุ่งนา เป็นไปอย่างตั้งใจ เพียงหวังให้พวกเขาสัมผัสกับความง่ายงามของชีวิต และสัมผัสกับการงานที่เป็นชีวิตของปู่กับย่า ...
ดีใจที่เห็นลูก รู้สึกกับการเป็นเจ้าของพื้นที่อันเป็นทุ่งนาของผม ... โดยเฉพาะคนโตนั้น ถามปู่เสมอว่า อาณาบริเวณใดเป็นพื้นที่ของเขาบ้าง -
เป็นความสุข.. ที่สุขใจอย่างยิ่งยวดเลยทีเดียว ครับ
สวัสดีครับ.. คนตานี
นี่เป็นแผ่นดินแม่โดยแท้ ..และดีใจที่ลูก ๆ ได้สัมผัสแผ่นดินนี้ด้วยตัวของเขาเอง
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ดร.กะปุ๋ม Ka-Poom
เป็นยังไงบ้างครับ-สบายดี นะครับ
ผมเป็นคนที่ใช้เวลาอยู่กับพ่อและแม่น้อยมาก ยิ่งโตยิ่งทำตัวเหินห่าง ไม่ค่อยกลับบ้าน (บ้างาน) ...
รู้สึกผิดเสมอมา และพยายามจะเป็นลูกที่ดี กลับบ้านให้บ่อยขึ้น และทำในสิ่งที่ควรจะต้องทำ ..
ขอบคุณในมิตรภาพอันดีงามที่มีให้นะครับ, ถึงวันนี้หนังสือจำนวนหนึ่งที่บริจาคมา ก็คงได้ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่โดยนักเรียนแล้วล่ะ..
สวัสดีครับ ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
เป็นอีกมุมหนึ่งของน้องดินครับ.. บวชมาแล้ว 3 ครั้ง, ...
ส่วนนักเลงลูกทุ่ง..ต้องภาพนี้ครับ