วันนี้ข้าพเจ้าออกเดินทางจากขอนแก่น...เกือบรุ่งสาง ...มุ่งหน้าสู่หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์

อากาศยามเช้าเย็นชุ่มฉ่ำหลังฝนตก ข้าพเจ้าขับรถมาเรื่อยๆ อย่างไม่รีบร้อน เสพสุนทรียสองข้างทางด้วยความเบิกบานใจ

ฟ้าสว่างขึ้นเรื่อยๆ... สรรพชีวิตเริ่มตื่นรับอรุณ

ข้าพเจ้าขับรถคลอเคลียธรรมชาติสองข้างทาง ภาพอันงดงามที่เขียวขจีของแมกไม้ และความอุดมสมบูรณ์ของป่าที่ยังพอเหลืออยู่ บนอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว

เป็นเช้าวันที่ไม่รีบ แม้ว่าวันนี้จะมีภารกิจรออยู่ที่หล่มสัก... แต่ข้าพเจ้าพิจารณาแล้วว่าข้าพเจ้ายังพอมีเวลาที่เหลือให้กับตนเองในการชมธรรมชาติ -----> โปรแกรมใหม่ได้ปรากฏขึ้น "การปั่นจักรยาน"... บนเส้นทางนี้

--------------------------

ตลอดการเส้นทางข้าพเจ้าได้มีเพื่อนร่วมเดินทาง ... มากมาย คือ ธรรมชาติ

พี่ฮูโต๋...โทรถามไถ่ ตลอดระยะการเดินทาง...

และที่สุดข้าพเจ้าก็ฝ่าสายหมอก...มาถึงหล่มสักก่อนเวลานัดหมาย ได้อย่างใจเบาเบา

ได้รับการต้อนรับอันอบอุ่น เริ่มตั้งแต่ รปภ. ที่เดินกางร่มฝ่าสายฝนมาถามไถ่ต้อนรับ น้องหนุ่ย (พยาบาล) ที่ตามมาสมทบ และพี่ๆ น้องๆ อีกหลายท่านที่มารอคอย

สิ่งต่างๆ ที่ข้าพเจ้าได้สัมผัส ก็คือ "ใจที่มีความสุข"... เป็นสุขเย็นๆ ตามสภาพอากาศ รอยยิ้ม และพลังบางอย่างอันงดงาม

ยิ่งเมื่อได้เรียนรู้ผ่านกิจกรรม... ข้าพเจ้าได้ลงใจว่า "ใจ"ของคนทำงานที่นี่ เป็นใจที่พร้อม ใจที่มีแต่การให้และแบ่งปัน... และเมื่อตอนสายได้มีโอกาสได้รับฟังเรื่องราวและแนวคิด จากท่านผู้อำนวยการ ยิ่งตระหนักยิ่งว่า นี่แหละคือ ผู้ผลักดันอยู่เบื้องหลังให้เกิดพลังอันงดงามนี้ในคนทำงานและในองค์กรโรงพยาบาลหล่มสัก

การเรียนรู้ในวันนี้...เราได้เรียนรู้ด้วย "ความตื่นรู้และเบิกบาน" เป็นพลังแห่งความสุข ง่ายๆ ...เรียบง่าย ไม่หวือหวา ไม่ยุ่งยาก ไม่ซับซ้อน แต่ใจพร้อมเผชิญลุยหน้างานให้มีพัฒนาการที่ดีขึ้น คนทำงานมีความสุข ผู้มารับแห่งงานก็มีความสุข...

 

"ใจ" นำมาก่อน

วิชาการตามมาทีหลังได้ เมื่อใจมา ใจพร้อม การเปิดรับต่อวิชาการและเรื่องยากๆ ก็จะสามารถเผชิญได้ด้วยสภาวะแห่งการตื่นรู้

พรุ่งนี้อีกวัน...ที่จะต่อเติมและเรียนรู้...การทำ R2R อย่างใจที่มีความสุขกันต่อ...

 

---------------------------------