ช่วงนี้เป็นช่วงดีดีของชีวิตผู้เขียนเลยค่ะ
เมื่อวันพุธที่ 30 กรกฎาคม ที่ผ่านมานี้ DSS@MSU ได้รับเกียรติจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดย รองศาสตราจารย์ ดร. รัชนีกร ทองสุขดี ประธานกรรมการศูนย์วิจัยและบริการการศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นำทีมงานมาเยี่ยมชมและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ด้านสื่อ สิ่งอำนวยความสะดวกการช่วยเหลือผู้พิการ และการจัดการศึกษาผู้พิการของงานสนับสนุนนิสิตพิการ กลุ่มงานสวัสดิการนิสิต กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยมหาสารคามของเราค่ะ โดยมีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทวีศิลป์ สืบวัฒนะ ผู้รักษาราชการแทนรองอธิการบดีฝ่ายพัฒนานิสิต และผู้บริหารของกองกิจการนิสิต ร่วมต้อนรับ
เป็นที่น่ายินดีอย่างยิ่งที่เราล้วนมุ่งหมายเดียวกัน : มช - มมส ในการพัฒนาการจัดการศึกษาของผู้พิการ
บุคลากร : แม้ว่าทีมของมช. จะมีบุคลากรมากกว่า แต่นั่นก็ยังไม่ได้พอเพียงต่อการจัดการศึกษาแก่ผู้พิการเพราะมช. มีนักศึกษาพิการทางการได้ยิน ที่ต้องใช้ล่ามภาษามือ ซึ่งตอนนี้ มช. มีล่ามภาษามือ 3 คน แต่นักศึกษาพิการทางการได้ยินนั้น มากถึง 7 คน นับว่า ล่ามภาษามือที่มช.นั้น ทำงานด้วยใจจริงๆค่ะ เพราะเท่าที่ผู้เขียนมีความรู้อยู่บ้างคือ ล่ามภาษามือต้องเรียนร่วมกับนักศึกษาและล่ามภาษามือนั้นปกติจะทำงานคนละ 20 นาที ต่อรอบค่ะ
หน่วยงาน : ที่มช. ศูนย์วิจัยและบริการการศึกษาพิเศษ สังกัดคณะศึกษาศาสตร์ค่ะ และทำงานด้านวิจัยด้วย ซึ่งท่านประธานศูนย์ฯกล่าวว่า จะเป็นงานวิจัยของนักศึกษาปริญญาโท ผู้เขียนเองก็จะขอติดต่อสำเนางานวิจัยด้านคนตาบอดด้วยหละค่ะ อิอิ
สื่อ : มช. จะผลิตสื่อการเรียนแบบ multimedia สำหรับนักศึกษาพิการทางการได้ยินด้วยค่ะ
ดีใจกับน้องๆครับ
ขอบพระคุณค่ะ ท่านอาจารย์ JJ
เป็นเรื่องยินดีจริงๆค่ะ ที่ต่อไปเด็กพิการจะสามารถเข้าศึกษาต่ออุดมศึกษาใกล้บ้านได้ทั่วถึงขึ้นค่ะ
น้องหนิงหายไปไหนคะ สบายดีไหม
ยินดีกับโอกาสดีดีของน้องหนิงนะคะ
ขอบพระคุณค่ะพี่แก้ว
หนิงไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ มีโจทย์ให้แก้เล่นทู๊กกวัน อิอิ ทั้งการงานและชีวิตส่วนตัวค่ะ
และตอนนี้ไม่สบายค่ะ มันต้อแต้...เอ๊ย...ไม่ใช่ค่ะ เป็นหวัดชนิดว่า หมอให้ยามาเป็นกระสอบแล้วบอกให้นอนพักมากๆอ่ะค่ะ แต่ อิอิ อย่างที่รู้ ขืนพักมากก็งานไม่เสร็จจิค้าบบ...กินยาก็ง่วงจิ
ที่ต้องดื้อเพราะต้องเร่งสะสางงานเดือนสิงหาคมนี้ จะปิดงบประมาณ แต่หนิงต้องไปอบรมฯ ยาวนานที่ศาลายา เพราะงั้นจึงต้องทำทุกอย่างให้เคลียร์ก่อนไปค่ะ
ดีใจที่ประสานความร่วมมือกันครับน้องหนิง ไม่รู้ว่าคณะศึกษาศาสตร์มีเรื่องนี้อยู่ด้วย
ยินดี มีเครือข่ายความร่วมมือเพื่อช่วยเหลือนิสิต นักศึกษา พัฒนาในทุกๆด้านให้เกิดความเท่าเทียมในในสังคม
สวัสดีค่ะพี่บู๊ท
ปัจจุบันคณะศึกษาศาสตร์ในหลายๆมหาวิทยาลัย จะเปิดหลักสูตรการศึกษาพิเศษค่ะพี่ สอนคนไปสอนคนพิการ และบางแห่งก็รับคนพิการเข้าเรียนด้วย เช่น มหาวิทยาลัยราชภัฏที่มีศูนย์การศึกษาพิเศษ หรือมหาวิทยาลัยที่มีความพร้อมของคณะศึกษาศาสตร์
ส่วนที่มมส. ไม่มีภาควิชาการศึกษาพิเศษค่ะ แต่เปิดสอนสาขาวิชาการศึกษาพิเศษ ในระยะแรกจะรับสอนคนไปสอนคนพิการ ยังไม่ได้รับคนพิการเข้าเรียนค่ะ โดยที่คณาจารย์จาก ภาคหลักสูตรและการสอนเป็นคนดูแล อาจารย์มีน้อยจึงไม่สามารถดูแลการให้บริการหรือสอนคนพิการได้ค่ะ
แต่เรามีนิสิตพิการ มานานแล้ว คนตาบอดคนแรกที่จบมมส. (มศว.มหาสารคาม) อายุมากกว่าหนิงอีกค่ะ DSS @MSU จึงอยู่ที่ กลุ่มงานสวัสดิการนิสิต กองกิจการนิสิต เราจะคล้ายๆกับ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช หรือ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่มี DSS อยู่กองกิจการนักศึกษา หรืออาจะมีอีกหลายๆมหาวิทยาลัย ที่กำลังเริ่มเปิดโอกาสและรับผู้พิการเข้าศึกษานะคะ (ตามพรบ.การจัดการศึกษาผู้พิการ พ.ศ.2551 ) และไม่ได้มีภาควิชาการศึกษาพิเศษค่ะ
จะเห็นได้ว่า การจัดการศึกษาผู้พิการในระดับอุดมศึกษา มี 2 โครงสร้าง
แบบที่ 1 DSS อยู่ในคณะศึกษาศาสตร์
แบบที่ 2 DSS อยู่ที่กองกิจการนิสิตนักศึกษา
ในอนาคตแบบที่ 2 จะมากขึ้นค่ะ เพราะมหาวิทยาลัยมีมากขึ้น คนพิการสามารถเข้าเรียนได้ แต่ไม่ใช่ทุกมหาวิทยาลัยที่จะมีภาควิชาการศึกษาพิเศษ หรือศูนย์การศึกษาพิเศษ แต่ทุกมหาวิทยาลัยมีกองกิจการนิสิตนักศึกษา ที่ต้องดูแลนิสิตนักศึกษาทุกคนค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องหนิง
น้องหนิงค่ะ
เซ้าหวัดไวไว เด้อ
ขอบพระคุณค่ะพี่ต๋อย
ดีใจจังเลยที่ทราบว่า ทางสำนักห้องสมุดมช.เรา ใจดีกับผู้บกพร่องทางการมองเห็นด้วยค่ะ ทางมมส. นี้เราก็มีโครงการจะทำร่วมกันค่ะ หนิงและอาสาสมัครกำลังจะทำ สรุปย่อหนังสือแต่ละเล่มเป็นอักษรเบรลล์ติดไว้ที่ปกในของหนังสืออ่ะค่ะ
เอี้ยป้าแดง
หนิงวา ซงคือสิเซาแล้วหละค้า แตวายังหายใจบ่อใค่ได้ปานได่ หนิงเลยยังบ่อก้า นั่งรถทัวร์เดินทางเข้า กทม.แหมะเอี้ย หย้านเป็นขึ้นอีกซ้ำ ขอพักให้ไคขึ้นจักหน้อยก่อนสิเดินทางจ้า
แวะมาชื่นชมในความสำเร็จ.
ผมมราชการไปติดต่องานภายนอก เลยไม่ได้เข้าร่วม ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ...
บางที งานอาจจะโตเกินห้องที่มีอยู่แล้วก็ได้...
ขอบใจหลายเด้อหัวหน้าฯ
เจ้าเป็นกำลังใจให้เอี้ยเสมอมั่น ก้าสั่นบ่อมีมื้อนี้เนาะ จั๋งไดอย่าถิ่มกันเด้อ
แต่วาเรื่องห้องนี่ เอี้ยวาบางทีคนทำงานมันใหญ่โพด(โตคน) แมนเบ๊าะ
กำลังลดๆเด้อ...(พยายามหยู้...)
คักหลาย อีหล่า
สุดยอด
บ่มีไผ่ คือ เจ้า
ขอให้ดำเนินภารกิจลุล่วง
ตลอดไป เด้อนางเอ้ย
ขอบพระคุณค่ะท่านผอ.ประจักษ์ สำหรับกำลังใจที่มีให้เสมอนะคะ ตอนนี้หนิงมาอบรมอยู่ใกล้ๆสุพรรณเองค่ะ อิอิ อยู่ศาลายา นครปฐมไงคะ
ขอบพระคุณหลายเด้อค้า ทั่นผู้ซ่อยฯ
ท่านมาแปนบ้านแปนเมืองทางพี้...
ซ่อยเด็กหน้อยได้หลายอีหลีค้า...
เฮ็ดให้เฮามีกำลังใจ..ก้าวไปนำกันและเพียงกันค้า...