ขอบคุณห้วงของเวลา

สองหนุ่มพายเรือเก็บดอกบัว  และหยุดเรือพับดอกบัว ให้เป็นดอกไม้

หลังจากการทำงานที่ต้องแข่งกับเวลา  ในแต่ละวัน เวลาไม่เพียงพอ  อยากทำให้มากกว่านี้ แต่จะต้องดูสังขารตัวเองด้วย ... ในการทำงานทุกอย่างให้เรียบร้อย ..กว่าแต่ละเรื่องจะสำเร็จได้  ต้องใช้เวลา และมาจากคนคนอยู่เบื้องหลังมากมาย.... ที่เข้ามาเกี่ยวข้อง   มารับรู้   การมีใจ   การเป็นผู้ให้   การเสียสละ  การช่วยเหลือ  แต่ละอย่างก็ไม่ได้นิ่งดูดาย 

เห็นได้ชัดเจนจากตัวเราเองที่เป็นเจ้าของโครงการ คณะกรรมการดำเนินงาน  ฝ่ายต่างๆ ที่ต้องรับผิดชอบแทนเจ้าของโครงการ    ถือว่าเป็นการเสียสละเพื่อส่วนรวม  เกิดการแบ่งปัน   ไปตามบทบาทหน้าที่ของตนเอง   เวลาเหนื่อยก็เหนื่อยด้วยกัน เวลาสุขก็สุขด้วยกัน มิตรภาพการแบ่งบันจึงไม่หดหายไปไหน การทำงานเป็นทีม จะขาดส่วนใดส่วนของการทำงานร่วมกันไม่ได้ จะต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน การอยู่ร่วมกัน

สิ่งที่จะทำให้แต่ละบุคคลได้เติมพลัง คือ  การถามไถ่   การยิ้ม การทักทาย  การชื่นชมเมื่อเขาทำความดี  การช่วยเหลือกัน  การสื่อสารแบบสองทางที่สร้างสรรค์  พูดพูดที่ดีๆ  เราไม่ได้ซื้อหาจากที่ไหน  มีอยู่ที่ตัวเรานั่นเอง   การทำงานเป็นทีมจึงเกิดขึ้นด้วยความสุข   ต้องขอบคุณทุกท่านที่เกี่ยวข้องทุกภาคส่วน 

นี่เป็นแค่เพี่ยงการเริ่มต้น การเตรียมงาน  ที่สำคัญเจ้าของงานต้อง มีใจ  เปิดรับ แลกเปลี่ยน  นำไปปรับปรุงแก่ไข้ ในการพัฒนางานให้ดียิ่งๆขึ้น ต่อไป   เข้าใจถึงความรู้สึก แต่พวกเราไม่เคยทิ้งกัน และจะทำงานร่วมกัน ในการพัฒนาตนเอง  พัฒนานิสิต  พัฒนาองค์กรต่อไป   บันทึกนี้ที่เกิดขึ้นได้   เพราะ ติดฝน   ฝนตกหนักมาก  กลับที่พักไม่ได้  ขอบคุณที่มีห้วงของเวลาค่ะ