แค่ง่าย...ง่าย.....เช่นนี้........แต่ไฉน.......ใจเจ้าเอย......ช่างดื้อจัง

 

 

 

 

 

 

แค่ง่าย...ง่าย

 

ยามรุ่งสางของวันนี้...หรือสักวันหนึ่ง.....หรือ....

 

แค่ง่าย...ง่าย...ยามตื่นนอนขึ้นมา...ยามลืมตา...

 

แค่นอนสบายสบาย...ผ่อนคลาย...ปล่อยแขนขาให้ทอดยาว...สบายสบาย...ให้ผ่อนคลาย

 

แค่ใส่ใจ...ไปที่ใบหน้า...หน้าผาก...คิ้ว...ตา...แก้ม...ริมฝีปาก...ฟัน...ลิ้น...ลำคอ...ให้สบายสบาย...ผ่อนคลาย...

 

แค่ใส่จิต...ไปที่หัวไหล่...แผ่นหลัง...ลำตัว...แขน...มือ...นิ้ว...ให้ผ่อนคลาย...สบายสบาย...

 

แค่พาจิตพาใจ...ไปที่ขา...น่อง...เท้า...ฝ่าเท้า...นิ้วเท้า...ให้สบายสบาย...อย่างผ่อนคลาย...

 

แค่ส่งจิต...ไปที่หัวใจน้อยน้อย......ในยามเช้าตรู่...ที่มีสายลมพัดอ่อนๆ...ที่มีลมโบกเย็นๆ...ในยามที่อากาศแสนสบาย...ให้ผ่อนคลาย...ให้สบายสบาย....ให้โล่งจิต...ให้โล่งใจ...ให้เบาๆ...สบาย...สบาย

 

แค่ง่าย...ง่าย.....เช่นนี้............แต่ไฉน...ใจเจ้าเอย .... ช่างดื้อจัง