การเรียนวิชาโครงงานให้สนุกต้องเกิดจากความอยากรู้ อยากหาคำตอบ

     

      วันศุกร์ที่ผ่าน...ครูนกต้องเชียร์นักเรียนหลายๆกลุ่มให้รีบปั่นโครงงาน.....ครูนกไม่ได้สอนวิชาโครงงานพวกเขาหรอกค่ะ....ด้วยความเป็นครูที่ปรึกษากับสอนเคมีเขา.....หลายๆ กลุ่มเลยมาปรึกษาอยู่บ่อยๆ.......เพื่อจะส่งเข้าไปร่วมคัดเลือก ณ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
   เริ่มจากช่วงเช้า...ครูโชคมาตามครูนกไปดูรถเก็บขยะชายหาด...ฝีมือกลุ่มกวินนาฎ.....สร้างได้อลังการ...แต่มีปัญหาการควบคุมแรงกด.....แต่ครูก็บอกเขาว่า..งานประดิษฐ์ต้องปรับปรุงไปเรื่อยๆ ลูกทำได้แบบนี้ครูก็ภูมิใจ...แต่ครอบครัวนี้น่ารัก...พ่อให้กำลังใจลูกดีมาก...ขับรถกระบะ..ใส่รถเก็บขยะชายหาด....ครูนกชื่นชมในการส่งเสริมลูกของครอบครัวนี้ค่ะ

         ช่วงบ่าย...กลุ่มของกรกฏ... “ครูครับ....กลุ่มผมไม่ส่งแล้วนะ”  ครูนกเลยถามว่า “ลูกปรึกษากับอาจารย์ที่ปรึกษายัง...ครูมองว่า เราส่งได้นะแม้ผลการทดลองยังไม่เสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์...อาจารย์ที่เขาเป็นกรรมการตัดสินเขาอาจจะดูความเป็นไปได้ของโครงงาน”.....ช่วงบ่ายครูนกพูดๆ จนเจ้ากรกฏ กับเจ้ารุ่งต้องถือขวดฉีดน้ำยาฆ่ามด...ไปทำการทดลองตามบริเวณที่มีมด....เย็นๆมารายงานว่า“มดตายครับครู...”  ครูนกเลยถามว่า "มันตายเพราะน้ำยา หรือตายเพราะอย่างอื่น....เช่นฉีดปริมาณมากไป....." เจ้ากฎมองหน้าครูนก... “ผมก็คิดแบบนั่นล่ะ...” ครูนกเลยเสริมว่า “ทำไมเราไม่ใช้น้ำเปล่าทำแบบฉีดน้ำยาเลย...แล้วดูว่ามดจะเป็นอย่างไร” ....สองหนุ่มหายไปพักใหญ่กลับมาบอกครูนกว่า... “ผลต่างกันครับครูเป็นเพราะน้ำยา.............”  กลุ่มนี้ครูนกเลยให้ข้อคิดเขาไปว่า...ทำงานเราต้องวางแผนอย่ามัวแต่นั่งคิดท้อถอย...เวลามีค่านะต้องใช้ให้เป็นประโยชน์ถ้าวันนี้กลุ่มเขาไม่ส่งหรือทำโครงงานให้เสร็จก็จะเป็นภาะในวันหน้า

        ส่วนกลุ่มของหัวหน้าห้อง...สกัดเพคตินจากเปลือกส้มโอก็ทำการสกัดกันทั้งวัน.....แต่ได้ผลงานมาระดับหนึ่ง......เป็นกลุ่มแรกที่ได้ฉลองตู้ดูดควัน..ที่เพิ่งได้มาเมื่อภาคเรียนที่ผ่านมา........ขณะที่นักเรียนม.5 ใช้ตู้ควัน...เจ้าน้องม.1 สงสัยจนอดใจไม่ไหว....เดินตรงมาถามครูนกว่า “ครูครับ ตู้สีขาวนั่นตู้อะไรครับ”.....ครูนกเลยบอกว่า “ตู้ควัน..จ้ะ...ไว้ดูดควันเหมือนร้านขายข้าวไง๊ อยากดูใกล้ๆ เดินเข้าไปเลยครูอนุญาต...สงสัยอะไรถามพี่เขานะ” ครูนกเห็นเขาไปสอบถามพี่ๆ ที่ทำการทดลอง...อย่างสนใจ.........พอกลับออกมาครูนกเลยถามเขา... “เป็นไง๊จ้ะ..พี่ๆ เขาทำอะไรเล่าให้ครูฟังบ้าง”.........เขาก็เล่างานของพี่ได้อย่างชัดเจน...ครูนกเลยถามว่า อยากใช้หรือเปล่าตู้นี้นะ...ถ้าอยากใช้มาเรียนม.ปลายสายวิทยาศาสตร์นะ....ครูนกทิ้งท้ายไว้แบบครูแนะแนว....อยากให้เด็กๆในโรงเรียนเกิดการเรียนรู้ด้วยความอยากรู้แบบนี้.......เพราะความรู้มีอยู่ทั่วไปขึ้นกับความสนใจของเราเสียมากกว่า...ว่าอยากรู้หรือเปล่า