GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รักไม่มีกฏเกณฑ์ (ใดๆ)

“หากเรารักกันเหมือนคนยุคพ่อแม่เราที่เข้ามาตั้งรกรากที่นี่แรก ๆ ... เราก็คงพัฒนากันไปสู่ความสุขที่แท้จริง ได้ไกลกว่านี้นานแล้ว..."

     “รักไม่มีกฏเกณฑ์” (คลิ้กเพื่อฟังได้เลยครับ) ฟังเพื่อพักผ่อน คลายความเหนื่อยล้ากันบ้าง โดยเฉพาะสัปดาห์ที่ผ่านมา ลงพื้นที่ตลอด เหนื่อยนะ แต่ได้ความสุขกลับมาทุกวันจากการไปมอบความรัก และรับความรักกลับมา เมื่อได้ฟังแล้วรู้สึกดีจริง ๆ เพลงนี้ได้รับคำแนะนำจากคุณดอกหญ้า และสอดคล้องกับสิ่งที่ Dr.Ka-poom พี่หรอย และผมพูดถึงกันบ่อย ๆ ในประเด็น “ไร้ระเบียบ” และ “ไร้เงื่อนไขใด ๆ” ในใจความโดยสรุปคือ “รักอย่างอิสระ” และ “อิสระที่จะรัก” จริงแล้วผม (โดยส่วนตัว) เชื่อว่าหลาย ๆ คนน่าจะคิดเรื่อง “รักอิสระ” เพียงแต่ได้นำเสนอออกมาหรือไม่เท่านั้น (แต่อาจจะคิดผิดก็ได้ครับ...ยิ้ม...ยิ้ม)

     เพลงนี้นะครับอยู่ที่ http://music.kapook.com ในอัลบัม A Different Shade Of Love โดยเอก เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ สำหรับเนื้อร้อง ดังนี้ครับ

เวลาที่เรารักใคร ทุ่มเทไปทั้งหัวใจ
ไม่แคร์ภายนอกจะมองเป็นเช่นไร
จะเดินดินหรืออยู่บนฟ้าก็ไม่สำคัญ

เรื่องใจไม่มีเหตุผล
หากรักมันพร้อมจะเกิด
ก็ปล่อยมันไป

 

 

 

* อยากบอกว่ารักดีๆไม่มีกฎเกณฑ์ที่แท้จริง
ไม่ว่าหญิงหรือชายถ้าเธอกับฉันรักกันอยู่
จะมีใครรู้จริงๆเท่าใจของเรา นั่นแหล่ะที่สำคัญ
จะหวั่นกฎเกณฑ์ไปใย ให้สองคนมั่นคงไว้ในใจก็พอ

ต้องผ่านอะไรมากมาย ต้องใช้เวลาเท่าไร
ที่จะเจอคนนี้ที่เราไว้ใจ
จะไม่ยอมให้สิ่งใดทำเราแยกกัน

 

 

เรื่องใจไม่มีเหตุผล
หากรักมันพร้อมจะเกิด
ก็ปล่อยมันไป

(*)

ลองมองออกไป ในใจคนเราไม่ต่าง
ต่างต้องการความรักมาหล่อเลี้ยงใจ
กฎของสังคมจะเป็นไง เรื่องของหัวใจใหญ่กว่า
ปล่อยให้เวลาพิสูจน์ดีไหม

(*)

     จริง ๆ แล้วเจตนาของผมคงไม่มองความรักโดยมุ่งไปที่จุดใด จุดหนึ่ง แต่อยากเชิญชวนให้มองอย่างเปิดใจว่าความรักเป็นสิ่งสวยงามจริง ๆ มีความสุข เวลาได้เห็นชาวบ้านเขาตั้งวง แยกกลุ่มเพื่อตีประเด็นโจทย์ที่ได้มอบให้ ทีมงานผมคอยสังเกต เราก็เห็นร่วมกัน (น้องโบว์ Dr.Ka-poom พี่หมาย พี่ฉิม ผญ.เพ็ญ พี่หรอย และผม ณ สถานีพัฒนาอาหารสัตว์ อ.ศรีบรรพต เมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2549) ว่าเขาใช้ความรักที่มีให้ต่อกัน มาพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน ถกเถียงกัน ยกเหตุผลมาลบล้างกัน จนได้ข้อสรุป ที่สวยงาม ไม่เหลือร่อยรอยของความขัดแย้งให้เห็น โดยพื้นฐานเราก็เชื่อว่าบางคนที่มารวมตัวกันน่าจะมีความขุ่นข้องหมองกันมาบ้าง แต่ไม่น่าเชื่อว่าจะหมดไปในช่วงเวลานั้น หากได้มีเวทีเช่นนี้บ่อย ๆ และได้เรียนรู้การใช้ความรักอันบริสุทธิ์มาสร้างพลัง ลดทิฐิต่อกัน สังคมน่าจะสันติสุขได้จริง ๆ ลองอ่านจากอันนี้ดูสิครับถอดความจากตัวแทนผู้เข้าร่วมเวที ที่ได้ให้ข้อสรุปก่อนจบเวทีของวันนั้นครับ

     “หากเรารักกันเหมือนคนยุคพ่อแม่เราที่เข้ามาตั้งรกรากที่นี่แรก ๆ เขาจะเอื้ออาทรต่อกัน มีอะไรก็แบ่งปันกัน และไว้ใจกัน เราก็คงพัฒนากันไปสู่ความสุขที่แท้จริง ได้ไกลกว่านี้นานแล้ว ไม่ต้องปล่อยให่สารพิษเต็มหมู่บ้าน ยาเสพติดมาทำลายลูกหลานเรา...” นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ชาวบ้านได้สรุปไว้...จะเล่าอีกในวันหลังครับ

บันทึกภาพโดย "Dr.Ka-poom และ ชายขอบ" เขียนแผนที่ความคิดโดย "พี่หรอย"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 19676
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

สิ่งที่เรียกว่า.."หัวใจ"

"..เกิดมาก็มีหัวใจหนึ่ง...แต่ไม่เคยรู้ถึงความหมาย
มีค่าแค่เพียงรักขอให้...ชีวิตไม่สิ้นสุดลง
มีใจก็เหมือนฉันไม่มี ร่างกายที่มีก็สับสน
...
จนได้มาพบใครบางคน..ร่วมเดินบนทางว่างเปล่า...
เธอมาเติมท้องฟ้า...ที่มืดมัวให้มีดวงดาว
เธอมาทาสี..ให้ห้องเทาๆหมดความเหงาไป

ขอบคุณที่ฟ้าสร้างเธอ..ให้เธอสร้างฉัน...ขึ้นมา
ให้ร่างกายของฉัน..ได้มาค้นคว้าสิ่งที่เรียกว่าหัวใจ
ขอบใจที่มารักกัน...ให้ฉันเพิ่งได้รักใคร
ก็ไม่เคยนึกฝันว่าชีวิตฉัน..จะได้เข้าใจคำว่า "รัก...."

"สิ่งที่เรียกว่าหัวใจ"...โดย..คุณนาธาน

ตื่น..สติ

เช้าลืมตาตื่น..เข้ามาพบ..และได้ฟังเพลง..ที่คุณ "ดอกหญ้า" link ไว้

ทำให้สติ...ตื่น...

ทำให้ต้องค้นเพลง...ชุดนี้ที่..คุณศุ  บุเลี้ยง...ขับขานไว้

สติ...มองตัวเอง..นิ่ง

ขอบคุณมากมากนะคะ...

สิ่งนี้ถือได้ว่าเป็น..."คำเตือน..สติ"...จริงจริง

ใช่ไหมคะ..คุณ"ชายขอบ"

     ผมนอนเอาตอนเกือบเช้า (อย่างมีความสุข) ตื่นมานี่เห็นทุกคนมีความสุข เปิดปิติยิ่งครับ ยิ่งได้ไปอ่านบันทึก เครือข่ายความรัก ที่พระมหาศุภกร ธมฺมสาโร บันทึกไว้ เหมือนตอกย้ำสิ่งที่ไปพบ ไปเห็น...เปรมใจจริง ๆ ครับ

อนุญาต ให้เผยแพร่กถา "เครือข่ายความรัก" ได้

เพื่อความรักและชุมชน- - ทุกคน

                        จำเริญในทิฏฐธรรม

ด้วยหัวใจ...ที่มีรัก

เข้ามาที่บันทึกนี้..ทีไร..ก็มีสุขค่ะ..
ยิ่งได้..เปิดฟังเพลง..เคล้าคลอ..ไปกับการอ่านและเสพ.."สุข" ที่สัมผัสได้
...
อาจไม่มากไป...หากจะเรียกว่า..นี่คือ.."ชุมชนแห่งรัก"
ชุมชนที่มีการ ลปรร. ในสิ่งที่ดีงาม
ที่เปี่ยมด้วยเจตนาที่ดี...ทั้งผู้ให้และผู้รับ..
จากความศรัทธา..ในตนเอง..และผู้อื่น
เปี่ยมสุข..จริงๆ...คะ
"ดิฉัน..ยังจำภาพวันลงพื้นที่ได้..Classic มาก..อสม.ที่มา ด้วยใจและปัญญาที่มีอยู่..
ผู้จัด..ก็มีใจที่เปี่ยมล้น..ที่อยากมอบให้
อีกทั้ง..ทีมนำโดยคุณชายขอบ...ไร้รูปแบบ..แต่หากสมดุล
...
อากาศอาจร้อน..แต่ใบที่เปื้อนด้วยรอยยิ้ม...และแววตาอันมุ่งมั่น
ต่างสร้างสรรค์เพื่อชุมชน..."

ปลูกความฝันอันยิ่งใหญ่...(ท่อนหนึ่งในเนื้อเพลง "แสงดาว"..ที่ดอกหญ้า Link ไว้ให้เราฟัง"
และ...ฝันนั้น..ไม่ไกล..ที่จะเป็นจริง
แด่..มิตรภาพที่สวยงาม..ในหมู่มวลมนุษย์

 

 

     กถา "เครือข่ายความรัก" ของพระคุณเจ้า จะเป็นข้อคิดประเด็นดี ๆ สำหรับชุมชน ที่เช้าวันนี้ผมจะนำฝากไปกับ หัวหน้า สอ.เขาปู่ ซึ่งได้นัดหมายกันไว้ที่ สสจ.พัทลุงครับ
     กถา "เครือข่ายความรัก" ของพระคุณเจ้า จะเป็นข้อคิดประเด็นดี ๆ สำหรับชุมชน ที่เช้าวันนี้ผมจะนำฝากไปกับ หัวหน้า สอ.เขาปู่ ซึ่งได้นัดหมายกันไว้ที่ สสจ.พัทลุงครับ
     อีกหนึ่งเวทีที่เห็นแต่รอยยิ้มเปี่ยมสุข รวมถึงเวทีเสมือนแห่งนี้ ที่ได้มา ลปรร.กัน ไร้พรมแดน ไร้ระเบียบ แต่สมดุล ด้วยสายใยแห่งรักที่ไม่มีกฎเกณฑ์ ใด ๆ จริง ๆ

           ความรักมีพฤติกรรมเปรียบได้กับการคลื่อนที่แบบบราวเนี่ยน มูพเมนท์

            บางครั้ง......เป็นพลังงานศักย์

            บางครั้ง......เป็นพลังงานไฟฟ้า

            บางครั้ง....... เป็นพลังงานความร้อน

            และบางครั้งมีคุณสมบัติเป็นอนุภาคและเคลื่อนที่ใกล้เคียงกับแสง(ในเอกภพไม่อะไรเร็วกว่าแสงและ....ความรักก็เป็นสิ่งที่เป็นหนึ่งในนั้น)   เร็วและแรง......มีอนุภาพพลานุภาพ

            

            

 

           

ขอบคุณ......คุณดอกหญ้ามากครับที่แวะเวียนมาเติมเต็ม สมบูรณ์แบบขึ้นมาก.......  เยี่ยม