เพื่อนรักตัวจิ๋ว และเป็นคุณครูของแม่
นี่คือ ภู
เพื่อนรักตัวจิ๋ว และเป็นคุณครูของแม่...ในคำพูดอันไร้(และร้าย)เดียงสา
"นั่งสมาธิ แบบ นั่งสมาธิไง"
"แบ่งให้เพื่อน แล้วเราจะได้เล่นกันต่อได้ครับ"
"ความโกรธ ความโมโห มันก็เหมือนระเบิดอะตอมมิคบอมบ์นะแม่ "
"แม่รักพ่อ แม่ก็รัก เพื่อรัก แบบรักน้องสิ"
"แม่ น้องคิดว่า พระเจ้า พระพุทธเจ้า หรือ พระอัลล่าห์ ก็คือ สิ่งดี ๆ ประเสริฐที่คนที่นับถือท่านมีไว้เองในใจ ใช่ไหมแม่"
" แม่ น้องว่าความขัดแย้งหลาย ๆ อย่าง เมื่อคิดให้ดี มันมักจะเกิดจาก"ใจ" หรือ "ความคิด" มันไม่มีสาระ หรือสำคัญพอที่จะเป็นความขัดแย้งนะแม่"
"น้อง น้องทำอะไรอยู่ ""ก็ทำอะไรอยู่ไง"(หมายถึงถ้าเขามีสมาธิ ล่ะก็ อย่าไปยุ่งกับเขาเชียว)
"แม่ ..."
ว่างแล้วมาต่อค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ
* เคยได้ยินว่า หากต้องการถามความจริง
ให้ถามเด็กๆ ... เพราะจิตใจยังประภัสสร
* มีความสุข รื่นรมย์ สุข สงบ ดั่งใจค่ะ
ยังเรียบเรียงตอนต่อไม่เสร็จค่ะ งานตรึม
แฟนคลับน้องภูตามมาอีกคน : ) น้ามัทนั่นเอง
นี่แค่ 10 ขวบนะ เรามานั่งคุยกันดูแม่ดื่มกาแฟซักวันดีกว่า
ชอบที่น้องภูพูดหมดเลย ติดอยู่คำถามเดียว
"แม่ น้องคิดว่า พระเจ้า พระพุทธเจ้า หรือ พระอัลล่าห์ ก็คือ สิ่งดี ๆ ประเสริฐที่คนที่นับถือท่านมีไว้เองในใจ ใช่ไหมแม่"
ใช่ไม่ใช่นี่คุยกันได้ยาว : ) แค่น้องภูตั้งคำถามนี้ขึ้นมาคนเป็นแม่เป็นพ่อก็ชื่นใจแล้ว น้าก็ชื่นใจไปด้วยเลยค่ะ แค่อยากแลกเปลี่ยนกับน้องภูนิดเดียวว่า พระพุทธเจ้าเป็น คนเดินดิน เหมือนเราๆนี่เอง ถ้าเป็นน้า น้าจะดัดแปลงนิดหน่อยว่า
"แม่ น้องคิดว่า พระเจ้า (สภาวะ)ธรรม หรือ พระอัลล่าห์ ก็คือ สิ่งดี ๆ ประเสริฐที่คนที่นับถือท่านมีไว้เองในใจ ใช่ไหมแม่"
หรือ
"แม่ น้องคิดว่า พระเยซู พระพุทธเจ้า หรือ โมฮัมมัด ก็คือ สิ่งดี ๆ ประเสริฐที่คนที่นับถือท่านมีไว้เองในใจ ใช่ไหมแม่"
: )
วันนี้น้องภูกลับบ้าน
มีถ้อยความมาพูดคุยกับแม่ค่ะว่า
"แม่ครับ อัลเบริ์ต ไอน์สไตน์ พูดว่า จินตนาการสำคัญกว่าความรู้"
"แต่น้องคิดว่า คนเราต้องมีความรู้อยู่บ้างถึงจะ..จินตนาการต่อยอดออกไปได้นะครับ"
(เสียดาย น้ามัท แฟนคลับระดับ ดร.มัทนา ไม่อยู่ไปเที่ยวซะแล้ว)
การที่ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ กล่าวว่า "จินตนาการสำคัญกว่าความรู้" เพราะความรู้มีข้อจำกัดว่าทำอย่างนั้นไม่ได้ ทำอย่างนี้ไม่ได้ แต่จินตนาการไม่มีข้อจำกัด สามารถไปได้ไกลมากๆ
เช่น ทางศาสนาพุทธ เจ้าชายสิทธัตถะก็ทรงมีจินตนาการไกลสุดสุดว่า "มนุษย์พ้นทุกข์ได้" ซึ่ง ครั้งแรก พระองค์ไม่ทรงมีความรู้ว่าจะทำอย่างไร
ซึ่งนั่นคือ พลังที่ผลักดันให้ท่านแสวงหาความรู้นั้นให้ได้
ทรงทรมานพระวรกายอยู่ 6 ปี ในที่สุด ก็ค้นพบ ทางสว่าง ที่เรียกว่า การตรัสรู้
แม้กระทั่ง คนธรรมดา มากมาย ที่มีความรู้ไม่มาก ก็สามารถ มีจินตนาการ และมองอะไรได้ไกลๆ อย่างไม่น่าเชื่อ เช่น คนที่เรารู้จักกันดี ที่จบ ป.4 แต่สร้างตัวได้ จนมีกิจการใหญ่โต และมีฐานะดีมากที่สุด ในประเทศไทย ในขณะนี้ ไม่ออกชื่อก็คงเดาออก
ยังมีอีกหลายตัวอย่างค่ะ เช่น โยมแม่ของท่านอาจารย์พุทธทาส ไม่เคยเข้าโรงเรียนเลย แม่ของอาจารย์ป๋วยไม่เคยเข้าโรงเรียนเลย แต่ลูกก็นับถือ เหลือเกินว่า เป็นครูที่ยิ่งใหญ่ของลูก
แม้แต่ในเรื่องส่วนตัว ของพี่นะคะ...คุณย่า ของลูก จบป.4 แต่มีความคิดและจินตนาการกว้างไกล คาดการณ์ในอนาคตในเชิงธุรกิจได้อย่างแม่นยำ สามารถมีส่วนสำคัญในการสร้างครอบครัว จนเป็นปึกแผ่นแน่นหนา ซื้อที่ดินทุกแห่งในราคาที่ย่อมเยาว์ ไม่มีใครมองออก แต่เวลาขาย ได้ส่วนต่าง แบบไม่น่าเชื่อว่า จะเป็นไปได้
ความเห็นส่วนตัวคือ การที่เรามีจินตนาการ เราจะมีมุมมองใหม่ๆ ไม่ซ้ำของเดิมๆ ที่เคยมี เคยสอนกันมา
ทำให้เรากล้าที่จะสร้างเป้าหมายไกลๆ และมีเกิดพลังมหาศาลที่จะไปให้ถึงเป้าหมายนั้นค่ะ
มื้อเย็นทานข้าวต้ม(ข้าวมันปู) กับเป็น..ผัดใบปอ,ปลาจะระเม็ดนึ่งซีอิ๊ว,ต้มจับฉ่าย...
ยังไม่ได้ทำก๋วยเตี๋ยวราดหน้าค่ะ
ทานเผื่อแล้วค่ะ:P
This is Phu, my pal
อิอิ เดี๋ยวนี้ จะกลายเป็นว่า
This is Phu, my consultant.
ในเรื่องการเขียน อ่าน ภาษาปะกิต ค่ะ;P