เที่ยวห้วยหมีศรีสวัสดิ์
วันที่ 18 ก.ค. 2551 เวลา 18.50 น. ครูปูและครูหนึ่งได้ออกเดินทางไปโรงเรียนห้วยหมีศรีสวัสดิ์ ด้วยพาหนะคือ มอเตอร์ไซด์คู่ใจคนละคัน ซึ่งทั้งสองคนยังไม่เคยไปมาก่อน ระยะทางประมาณ 20 กม.(ถนนลุกรัง และขึ้น-ลงดอย) และวันนั้นฝนตกลงมาระหว่างการเดินทาง ปรากฏว่า ทางลื่นมากๆ รถล้มกันคนละ 1 รอบ แต่กลับกลายเป็นเรื่องตื่นเต้นและท้าทายมากๆ ที่ได้เดินทางตอนกลางคืน ฝนตก และแล้วก็สามารถไปถึงโรงเรียนห้วยหมีศรีสวัสดิ์ เวลา 21.00 น. และก็ได้ช่วยงานจนสำเร็จ
จีงอยากนำรูปภาพมาฝากพี่ๆน้อง Gotoknow
ผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้
บริเวณสนามของโรงเรียน ลื่นมากๆ
อาคารหกเหลี่ยม (ก้อนหินที่เรียงเป็นรอยยิ้มน่ารักดีค่ะ)

ผลงานครูหนึ่งค่ะ
คณะที่มาจัดสร้างอาคารเรียน ห้องสมุด และบ้านพักครู








เหอๆๆๆเย็นนั้นอดเป็นห่วงไม่ได้ ฝนตกด้วย...บรรยากาศเหมือนเมืองแปงรึเปล่า...มาอยู่นี่ 6 ปีแล้วยังไม่ได้ขึ้นไปเลย..เก่งจริงๆเลยน้องเรา..
มาชื่นชมยินดีค่ะ
* บรรยากาศอุดมฯมากๆค่ะ
* ประทับใจ มฮส. ค่ะ
* ครูเก่งจังเลยค่ะ
* เป็นกำลังใจให้ค่ะ ....
ชีวิตไกลปืนเที่ยง ลมหายใจปลายฟ้า...เป็นสีสันแห่งสาระที่มีสาระ ครูดินแดงโคลนดินดำกับภารกิจประจำวัน ตื่นตัวและวางระบบแบบแผนแบบวันต่อวันท่ามกลางความขาดแคลนปัจจัยสี่และองค์ประกอบการแห่งชีวิตให้สุขสัมบูรณ์ แต่ครูดอยก็ทำได้และทำดี
อย่าไปลบรอยล้อรถที่ลื่นปรื้ด ลื่นปรื้ด นะครับ
ปล่อยให้น้ำฟ้ามันชะโลมซับทาบทารอยดินและเม็ดเหงื่อ...
ที่สำคัญอย่าไปล้มทับรอยเดิมและไม่ต้องสร้างรอยใหม่....
เอ็นเทอร์กำลังใจถี่ยิบยิงตรงไปยังเมืองแปงแล้ว....
ครูแอร์มาเยี่ยม
ขอบคุณพี่
ครูแอน
ขอบคุณ คุณ
poo มากนะคะที่ให้กำลังใจ
ขอบคุณพี่
ขจิต ฝอยทองที่ปรึกษา~natadee ที่คอยเชียร์ค่ะ
ขอบคุณ คุณ
กริช มากกุญชร ที่ให้กำลังใจค่ะ
ขอบคุณ พี่แอร์ที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
ขอบคุณทุกๆคนมากครับที่ให้กำลังใจครูผู้สอนที่อยู่ที่นั่น ด้วยรักจากใจจากครูเสก
ผมเคยมาท่องเที่ยวที่ปาย จนเดินทางมาถึงบ่อน้ำำพุร้อนเมืองแปง แล้วก็จะขึ้นไปที่น้ำตกห้วยดีหมี ผมอยากทราบว่าที่นั่นมันไกลไหมแล้วการเดินทางเป็นอย่างไร ผมอยากจะมีโอกาสไปที่นั่นสักครั้ง