สิ่งดีดีสำหรับทุกคนครับ เป็นหนึ่งแรงใจในทุกๆวันครับ

สิ่งที่เธอควรมี "สติปัญญา"
สิ่งที่เธอควรแสวงหา "กัลยาณมิตร"
สิ่งที่เธอควรคิด " ความดีงาม"                       
สิ่งที่เธอควรพยายาม "การศึกษา"                                               
สิ่งที่เธอควรเข้าหา "นักปราชญ์"
สิ่งที่เธอควรนิยม "ความซื่อสัตย์"
สิ่งที่เธอควรตัด "อกุศลมูล"
สิ่งที่เธอควรเพิ่มพูน "บุญกุศล"
สิ่งที่เธอควรอดทน "การดูหมิ่น"
สิ่งที่เธอควรกิน "พุทธธรรม"
สิ่งที่เธอควรจดจำ "ผู้มีคุณ"
สิ่งที่เธอควรเทิดทูน "สถาบันกษัตริย์"
สิ่งที่เธอควรขจัด "ความเห็นแก่ตัว"
สิ่งที่เธอควรเลิกเมามัว "การพนัน"
สิ่งที่เธอควรสร้างสรรค์ "สัมมาชีพ"
สิ่งที่เธอควรเร่งรีบ "การแทนคุณบุพการี"
สิ่งที่เธอควรปฎิบัติทันที "ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"

จาก ว.วชิรเมธีครับ

พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร...อาจมีบางสิ่งที่เคยทำให้เราเจ็บอาจมีบางเวลาที่เราเคยทุกข์เศร้าสุดแสนจนคิดว่าไม่อาจทนทานอีกต่อไปได้แต่สิ่งต่าง ๆ วันเวลาเหล่านั้นในที่สุดก็ได้ผ่านพ้นไปเหมือนพายุย่อมต้องมีวันสงบเหมือนท้องฟ้ามืดมน ย่อมต้องมีวันสว่างสดใส...และแล้วเราก็ได้ผ่านมาจนถึงวันนี้...เชื่อไหม ... แม้ขณะนี้เราจะรู้สึกเป็นทุกข์มากมายหรือได้พบพานสิ่งเจ็บร้าวในใจอย่างไรที่สุดแล้วเราก็จะเดินทางไปถึงวันพรุ่งนี้จน....

โลกยังคงหมุนไปกาลเวลาไม่เคยหยุดนิ่งคนบางคนหลอกตัวเอง หนีความเป็นจริงละทิ้งความกล้าหาญเผาผลาญชีวิตด้วยความฝันเลื่อนลอยเลือนรางไม่ว่าจะเป็นใคร คนไหนสำคัญที่หัวใจใครจะแกร่งและจริงจังมั่นคงเพียงไรนี่คือความแตกต่างเพราะกาลเวลามีเวลาให้ทุกคนเท่าเทียมกันหมดก็สุดแต่ใครจะไขว่คว้าสร้างสรรค์สิ่งดีมีคุณค่าในช่วงเวลาที่มีอยู่ได้มากกว่ากัน....

คนเราย่อมมีความคิดเป็นของตนเองแต่ก็ควรเปิดใจให้กว้างยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นบ้างเพราะไม่มีใครหรอกที่จะรู้เห็นและคิดถูกคิดได้ไปหมดทุกเรี่องราวการแลกเปลี่ยนความคิดในกันและกันย่อมทำให้เกิดสติปัญญาและความคิดพัฒนาสร้างสรรค์มากขึ้นในชีวิต....

อันนี้จาก ธีรัชภัทร หน้ามนคนนี้เองล่ะครับ

“หากเราเข้าไปอยู่ท่ามกลางฝูงชนจำนวนมาก
จะมีคนที่เรารู้จักน้อยกว่าคนที่เราไม่รู้จัก
ความที่ไม่รู้จักกัน เราจึงไม่พูดกันโดยไม่จำเป็น และเมื่อพูดก็จะพูดเท่าที่จำเป็น
กำแพงที่กั้นระหว่างคนกับคนนั้นไม่ปรากฏรูปร่าง ทว่ามีอยู่จริง
มันเป็นได้ทั้งเกราะป้องกันตัว และเครื่องมือในการสร้างระยะห่าง

ในเมื่อมีคนและคน-เยอะแยะไปหมด การที่คนเรามารู้จักกันจึงไม่ใช่เรื่องธรรมดา ยิ่งรู้จักอย่างสนิทสนมยิ่งไม่ธรรมดา
คนที่คล้ายๆกัน จะมีแรงดึงดูดเข้าหากัน นี่คือเรื่องปกติของชีวิต

มีคนและคน-เยอะแยะไปหมด แต่ส่วนใหญ่เป็นคนที่เราไม่รู้จัก และพวกเขาก็ไม่รู้จักเรา ต่างคนต่างอยู่และต่างคนต่างใช้ชีวิตบางทีเราอาจจะได้พูดคุยกับใครสักคนแค่ 2-3 ประโยค แล้วก็ไม่ได้เจอหรือพูดคุยกันอีกเลยทั้งชีวิตเช่นกัน-เราอาจจะเห็นหน้าใครก็ตามมาหลายปี เห็นบ่อยๆ แต่ไม่รู้จักและไม่เคยพูดด้วยสักคำ

โลกใบนี้มีคนเยอะแยะไปหมด ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ไม่รู้ใครมาจากไหน
แต่จะมีคนจำนวนหนึ่งอยู่ในชีวิตเรา เป็นคนที่รู้ว่าเราคือใครและมาจากไหน
เราจึงควรรักษาคนจำนวนดังกล่าวเอาไว้ให้ดีดี
เพราะถ้าเรารักษาพวกเขา-พวกเขาก็จะรักษาเราด้วย”

มีโอกาสอ่านคอลัมน์ ในหัวข้อเรื่อง “มีคนและมีคน-เยอะแยะไปหมด”
อ่านแล้วรู้สึกดี แม้ว่าตัวเองจะรู้จักคนไม่มาก แต่ก็รักผู้คนเหล่านั้น ผู้คนที่เข้ามาเติมบางส่วนให้กับชีวิตคนธรรมดาคนหนึ่ง ผู้คนที่เราอยากรักษาพวกเค้าเอาไว้ แม้มีจำนวนเพียงน้อยนิด แต่แค่นั้นก็ทำให้ชีวิตในแต่ละวันขับเคลื่อนไปอย่างมีความสุขแล้วล่ะ

หวังว่าเราจะรักษากันและกันเอาไว้ ท่ามกลางคนและคนที่เยอะแยะไปหมดนะครับ พี่น้อง

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณอย่างเเรง

http://www.wherearepop.com/index.php?topic=3847.0

เพลงดีดีสำหรับคนดีดีเพื่อสิ่งดีดีในวันดีดี