การทำ R2R ของโรงพยาบาลยโสธร เริ่มเกิดขึ้นในกลุ่มการพยาบาลเป็นหลัก เป็นการรวมตัวกันของผู้ที่มีความสนใจในการทำวิจัย จุดเริ่มนั้นมาจากพี่เตี้ย - คุณอุไร ชำนาญค้า รองผู้อำนวยการฝ่ายการพยาบาล (ขณะนั้นดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าฝ่ายการพยาบาล) มีความปรารถนาอยากพัฒนางานเพื่อไปสู่ความเป็นวิชาการ และพี่อื๋อ - คุณเพ็ญประกาย สร้อยคำ ได้มาหารือกับข้าพเจ้าเรื่องการทำวิจัย ข้าพเจ้าจึงได้เสนอแนวคิดเรื่อง R2R ให้ฟัง พร้อมศึกษาในรูปแบบของ รพ.ศิริราช แต่เนื่องจากทางโรงพยาบาลศิริราชนั้นมีโครงสร้างขององค์กรที่มีบริบทต่างจากโรงพยาบาลยโสธร ดังนั้น จึงเป็นเพียงการศึกษากระบวนการเท่านั้น...
จากนั้นได้อาศัยเครือข่าย KM คือ มาช่วยเป็นวิทยากรในเรื่องนำกระบวนการ KM มาใช้ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ถึงความสำเร็จในงานเพื่อนำไปสู่หัวข้อของการทำวิจัย และข้าพเจ้าใช้พื้นฐานความรู้ทางด้านจิตวิทยาการเรียนรู้และการออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ นำมาเป็นพื้นฐานสะกัดความรู้และออกแบบการดำเนินการกิจกรรม R2R ในโรงพยาบาล
มีระดับสหสาขาวิชาชีพเข้ามาร่วมในทีมวิจัย R2R ...
ช่วงเริ่มแรกถือว่าเป็นการเริ่มต้นของคนกลุ่มเล็กๆ...ที่มี "ใจ" หรือค่อนข้างมีทัศนคติที่ดีต่อการทำวิจัย มาร่วมกันทำเพื่อพัฒนาและแก้ไขปัญหาหน้างานของตนเอง... และข้าพเจ้าช่วยเติมในเรื่องความรู้ในเรื่องระเบียบวิธีการวิจัย
จุดเริ่มต้นเราไม่ได้ใช้เงินทุนหรืองบประมาณมากมาย และไม่ได้ตั้งเป็นงบประมาณขึ้นมาใหม่เพราะจริงๆแล้วเราแทบไม่ได้ใช้เงินเลย แต่เราอาศัยต้นทุนหรือทรัพยากรที่มีอยู่ในองค์กรมาเป็นต้นทุนในการดำเนินการ ใช้จ่ายเพียงครั้งแรกที่เชิญวิทยากรจากภายนอกมา แต่ที่เหลือเราใช้บุคลากรภายในเรียนรู้และพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัย เราเรียกตนเองตั้งแต่ต้นว่าเราทำR2R ไม่ได้ใช้งบประมาณสนับสนุนจากศูนย์วิจัย แต่ไปใช้งบการพัฒนาบุคลากรจากกลุ่มการพยาบาลมาใช้ จนในตอนหลังผู้อำนวยการโรงพยาบาลในสมัยนั้น (นพ.พิเชฐ อังศุวัชรากร) ได้มองเห็นการขับเคลื่อนที่เริ่มเป็นรูปธรรม ท่านจึงได้ให้การสนับสนุน ซึ่งเป็นการสนับสนุนที่มองเหมือนไม่สนับสนุน แต่การสนับสนุนดังกล่าวก่อเกิดประโยชน์และคุณค่าอย่างมหาศาล นั่นคือ "กำลังใจ" ในการทำงานและการริเริ่มสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ซึ่งถือว่าท่านให้ความเป็นอิสระทางความคิดอย่างยิ่ง
สองปีกว่าเกือบจะครบสามปีนี้... การทำ R2R ของเราถือว่า มีฐานราก แม้ว่าอาจจะไม่ได้ดูเปรี้ยงปร้าง กระหึ่มเหมือนการทำงานตามกระแสนโยบาย แต่งานที่เราทำนั้นก่อเกิดคุณค่าของการทำงานในแต่ละวันอย่างยิ่ง... ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงปัจจุบันเราทำไปแบบเรียนรู้ไปพร้อมกัน
เมื่อหันกลับไปมอง และใช้ฐานการมองในเรื่องการสร้างความรู้...บนพื้นฐานการออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้นี้ เรามีองค์ประกอบหลายด้านที่ก่อเกิดขึ้นข้าพเจ้าเรียกว่า R2R Yasothon Hospitl Model (R2R Yaso Hos) ประกอบด้วยศูนย์เรียนรู้ (Learning) การเชื่อมโยงต่อยอดจากงานพัฒนาคุณภาพ (Link HA) การมีฐานช่วยเหลือ (Scaffolding) KM และแนวคิดเรื่อง Coaching เข้ามาผสมผสาน บวกกับเรื่อง "ความสุขในการทำงาน" เข้ามาผนวกด้วย นั่นคือ เราไม่ปรารถนาให้เกิดเป็นสภาวะความกดดัน บีบคั้นคนทำงาน แต่เราอยากให้เกิดเป็นความสมัครใจในการทำวิจัยด้วยกระบวนการวิจัย
สองสามปีที่ผ่านมานี้สิ่งที่ทำอาจดูเหมือนคล้ายๆ snow ball ค่อยๆ ก่อรูปร่างขึ้น เราไม่อยากทำให้แบบไฟไหม้ฟาง หรือสักแต่ว่าทำ แต่เราอยากทำแบบอยากทำจริง...
________________________________________________________________________________________
Note: โมเดลที่ได้เกิดขึ้นนี้มาจาก เรามองย้อนกลับ แต่ ณ ตอนเริ่มเราเพียงร่างๆ ขึ้นมาอย่างคร่าวๆ ก่อน ณ วันข้างหน้าองค์ประกอบของโมเดลอาจจะมีเพิ่มมากขึ้นได้
อ่านเรื่องเล่า R2R เพิ่มเติมได้ที่ http://gotoknow.org/post/tag/r2r
..................................................
ตามมาเรียนรู้ ยโสธรโมเดลน่าสนใจมากค่ะ
ขอบพระคุณค่ะพี่แก้ว...กะปุ๋มจะนำทยอยสกัดเรื่องเล่า...สู่ฟังนะคะ
(^____^)
เราไม่ได้ตั้งตนว่าเราจะต้องทำตามโมเดล หรือสร้างโมเดลขึ้นมาก่อน แต่เราขับเคลื่อนกันไปเลย และโมเดลนี้กะปุ๋มสะกัดออกมาเพื่อมองให้เห็นภาพตนเองชัดขึ้นว่า อยู่ตรงจุดไหน หน้าตาเราเป็นอย่างไรบ้าง เป็นการย้อนมองตนเองค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ
มาเรียนรู้จากพี่สาว ในเรื่องของโมเดล เพื่อนำมาประยุกต์ใช้งานในหน่วยงานของน้องชาย...นะครับ
คุณจ๊อด...:
(^____^)
พี่กะปุ๋ม