ดูละครเรื่อง “สุดแต่ใจจะไขว่คว้า”  แล้วขัดใจกับพ่อในเรื่องอย่างสุดๆ  พอดีได้อ่านเรื่องๆหนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อ-ลูกเหมือนกัน  ... ไม่รู้พอจะเทียบเคียงกันได้ไหมเนี้ย...
         ...ชายคนหนึ่งเคยลงโทษลูกสาววัย 5 ขวบของเขา เพราะนำ เงินไปซื้อกระดาษห่อของขวัญสีทองม้วน แผ่นหนึ่งซึ่งมีราคาแพง  ในขณะ ที่การเงินที่บ้านฝืดเคือง
     และชายคนนั้น ก็อารมณ์เสียอีกครั้งเมื่อลูกสาวของเขานำกระดาษสีทองราคาแพง นั้น
มาห่อกล่องของขวัญเพียงเพื่อตกแต่งไว้ใต้ ต้นคริสต์มาส  
       แต่ กระนั้น...ลูกสาวตัวน้อยก็ได้มอบกล่องของขวัญนั้นให้พ่อของเธอในเช้าวันรุ่ง ขึ้น
และพูดว่า
            ' นี่สำหรับพ่อค่ะ '
       พ่อของ เธอกระอักกระอ่วนกับอาการที่ได้แสดงออกไปก่อนหน้านี้  แต่แล้ว ความโกรธก็ได้พุ่งพล่านขึ้นอีกครั้งเมื่อ เขาพบ ว่ามันเป็นเพียงกล่องเปล่า   เขาพูด ด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราดว่า
          ' ลูกไม่รู้จริงๆอย่างนั้นหรือว่าการจะให้ ของขวัญใคร
            มันจะ ต้องมีอะไรอยู่ในกล่องของขวัญด้วย ? '
       เด็ก น้อยมองไปที่พ่อของเธอด้วยน้ำตา และพูด ว่า
       ' โอ...พ่อจ๋า มันไม่ใช่กล่องเปล่าเลย หนู เป่าจูบเข้าไปจนเต็ม '
        ชายคน นั้นสะอึก ตัวชาด้วยความเสียใจ  เขาทรุด ตัวลงแล้วโอบกอดลูกสาวไว้แน่น
  เขาขอ ให้ลูกสาวยกโทษให้เขา กับท่า ทางโกรธเกรี้ยวเกินเหตุของเขา
       ต่อมา ไม่นานอุบัติเหตุก็ได้คร่าชีวิตลูก สาวของชายคนนั้นไป และว่า กันว่าเขาเก็บกล่องของขวัญสีทองล้ำค่านั้น ไว้ข้างเตียงตลอดชีวิตของเขาเลยที เดียว และ เมื่อใดก็ตามที่เขารู้สึกท้อแท้ใจ หรือต้องเผชิญกับปัญหาที่ยากเย็นแสนเข็ญ เขาจะเปิดกล่องใบนี้  เพื่อ หยิบจูบในจินตนาการขึ้นมาหนึ่งจูบ    แล้วรำลึกถึงความรักของลูกน้อย ที่ได้ใส่ จูบนั้นไว้ให้เขา