คนบางคนรักที่จะมีชีวิตโดดเดี่ยว มีความสุขในโลกของตัวเองโดยไม่สนใจผู้คนหรือความเป็นไปของสิ่งรอบตัว เท่านี้ก็มีความสุขแล้ว ไม่ต้องการอะไรอีกเลย

เงียบๆ คนเดียว.......

ไม่ใช่ฉันค่ะ  ไม่ใช่แน่นอน...

เธอทำงานเป็น interior designer บริษัทออกแบบตกแต่งภายในบริษัทหนึ่ง   ส่วนฉันก็เป็นเลขานุการบริษัทสถาปนิกอีกบริษัทหนึ่ง  แต่เราทำงานที่เดียวกัน (เอ๊ะยังไง!) 

เธอเข้ามาเป็นน้องใหม่ได้หลายเดือนแล้ว  ฉันได้แต่เฝ้ามองความเป็นไปของเธอ  ไม่ใช่เพราะความอยากรู้อยากเห็น  แต่มองเห็นอะไรบางอย่างผิดวิสัยของคนทำงานในสังคมที่นี่

 

...เธออยู่ได้อย่างไรอย่างโดดเดี่ยว  ไม่มีแม้แต่เพื่อน  ไม่คุยกับใคร  ไม่เมาส์แตกเหมือนหญิงสาวทั่วไป  ถามคำตอบคำ  เจอกันบนรถไฟฟ้าก็ไม่ทักทาย  ทำเป็นไม่รู้จัก  ....นี่คือสิ่งที่เพื่อนร่วมงานของเธอชอบมาเม้าส์ให้ฉันฟัง (ก็นินทานั่นแหล่ะ)  เธอเคยถูกตั้งคำถามจากเพื่อนร่วมงานว่าทำไมถึงไม่คุยกับใครๆ บ้าง    เธอว่า “ เธอไม่อยากคุย  ไม่ชอบ ”  เจ้านายก็เคยตั้งคำถามเดียวกัน  ซึ่งก็ได้รับคำตอบเช่นเดียวกัน  แรกๆ พวกเขาก็เล่าแบบขำๆ  แต่หลังๆ มาฉันเริ่มรู้สึกว่าพวกเค้าเริ่มไม่ชอบเธอแล้ว  ฉันก็คิดว่าเธอคงสัมผัสถึงความรู้สึกของพวกเขาได้แล้ว  สงสารเธอนะ  แต่เธอก็ยังสามารถใช้ชีวิตเช่นเดิม   เลือกที่จะอยู่อย่างโดดเดี่ยว เลือกที่จะไม่พูดคุยกับใครๆ ถ้าไม่เกี่ยวข้องกับหน้าที่การงาน 

 

แต่... สิ่งที่ฉันได้รับจากเธอช่างตรงข้ามกับที่เพื่อนร่วมงานเธอได้รับ  เธอมักจะพูดคุยกับฉัน  จะทักทายฉันก่อนเสมอ  บางครั้งก็รอที่จะกลับบ้านพร้อมกัน  โบกมือบ๊าย บาย บอกลายามแยกกันไป    ฉันจะยิ้มให้เธอเสมอ  พยายามที่จะหาเรื่องคุยกับเธอ  พยายามให้เธอพูดระบายออกมาซึ่งก็ได้รับการตอบสนองอย่างดี  ฉันเห็นรอยยิ้มฉายในแววตา     คิดว่าเธอก็คงสัมผัสความรู้สึกฉันได้  ถึงพูดคุยกับฉันอย่างสนิทใจ  ฉันอยากให้รู้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวนะ  เธอยังมีเพื่อน...ช่วยเธอได้เท่านี้จริงๆ 

ฉันเล่าให้เพื่อนร่วมงานของเธอฟัง  พวกเค้าก็พากันแปลกใจ  แต่ฉันไม่แปลกใจ  ฉันเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

 

" คนบางคนเลือกที่จะมีชีวิตโดดเดี่ยว  มีความสุขในโลกของตัวเองโดยไม่สนใจผู้คนรอบข้าง  ไม่สนใจความเป็นไปของสิ่งรอบตัว  เท่านี้ก็มีความสุข  ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว..."

 

......แต่อย่าลืมว่าเธออยู่ในโลกใบใหญ่  ต้องอยู่ร่วมกับผู้คนมากมาย  คนแต่ละคนคิดอะไรไม่เหมือนกัน  หากใครที่เขาเข้าใจเธอก็จะไม่มีปัญหาอะไร  สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข  แต่บางคนที่ไม่เข้าใจเล่า  คนที่ไม่พยายามมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งของใจของเธอ  เธอจะเป็นอย่างไรในความรู้สึกของเขาเหล่านั้น  เธอจะถูกฆ่าทางความรู้สึก  ซึ่งต้องพบแน่ๆ...จะทนได้ไหม   ฉันก็ได้แต่หวังและเอาใจช่วยเธอให้อยู่ในสังคมนี้ให้ได้  วันและเวลาอาจจะช่วยเปลี่ยนแปลงความรู้สึกทั้งเธอและเพื่อนร่วมงานของเธอให้ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ ณ ขณะนี้  ฉันหวังไว้อย่างนั้นจริงๆ 

 

อยากบอกให้รู้ว่าเธอยังมีเพื่อนนะ...อย่าอยู่เงียบๆ คนเดียวอีกเลย