น้ำใจ... มีมากไป ก็เป็นทุกข์

ตั้งแต่โบราณกาล...

บรรพบุรุษสอนให้เรา... พบปะใครก็ต้องมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน...แล้วจะมีความสุข...มิใช่หรือ

อยู่ในสังคม ต้องให้ความรัก เห็นอกเห็นใจกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน...แล้วจะสุข...มิใช่หรือ

อยู่ที่ทำงาน อยู่ในระบบการแข่งขันที่สูง ต้องแข่งกับคนรอบข้าง และแข่งกับตัวเอง แต่ถ้าเรามีน้ำใจต่อกัน ที่ทำงานก็น่าอยู่... มิใช่หรือ

อยู่กับเพื่อนๆ "น้ำใจ" ไม่ต้องมากล่าวขอกัน...มิใช่หรือ

แต่ทำไำมวันนี้ ฉันรู้สึกว่า "น้ำใจ" ที่ฉันให้ไป... มันย้อนกลับมาทำร้ายตัวฉันเอง

แล้วถ้าคน...ในสังคม...มาใช้ประโยชน์จาก "ความมีน้ำใจ"ของฉัน

ฉันควรทำอย่างไร...

หรือที่บรรพบุรุษสอนไว้...จะไม่จริง