การเรียนรู้เราสามารถเรียนรู้ได้ในทุกๆที่ที่เราได้ก้าวเข้าไปในที่นั้นๆ

     ก็ขอสวัสดีอีกเช่นเคยนะครับในวันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์จากที่ผมได้เดินทางไปศึกษาสำรวจข้อมูลเกียวกับประวัติความเป็นมาและวิถึชีวิตความเป็นอยู่ของคนในชุมชนตามหมู่บ้านต่างๆในเขตตำบลวาวี  ซึ่งการที่ผมได้ไปศึกษาหาข้อมูลในครั้งนี้ทำให้ผมได้รับความรู้ ได้รับประสบการณ์หลายอย่าง ทั้งได้รู้ประวัติความเป็นมา และวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนในแต่ละชุมชน  ซึ่งก็จะมีความแตกต่างกันไป  บางชุมชนมีวิถึชีวิตความเป็นอยู่ทีดี แต่ในขณะที่บางชุมชนมีความกินดีอยู่ดีนั้นยังมีอีกชุมชนหนึ่งที่มีความเป็นอยู่ที่ลำบากมากพอสมควร เขาต้องไปรับจ้างทุกๆวันเพื่อเลี้ยงชีพคนในครอบครัว วันไหนที่ไม่มีงานก็ไม่ได้ทำ ก็จะต้องอยู่บ้านทั้งๆที่อยากจะไปทำงานเพื่อที่จะเลี้ยงดูครอบครัว แต่ก็ไม่สามารถไปทำงานได้ เพราะครอบครัวส่วนใหญ่ในบางหมู่บ้านไม่มีที่ทำกินเป็นของตัวเอง ซึ่งก็จะเป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่ผมได้ไปสัมผัสมา

    แต่ถึงแม้ว่าวิถึชีวิตความเป็นอยู่ของเขาจะยากจน มีความลำบากมากก็ตาม   แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมได้รับมาจากเขาคือ น้ำใจอันดีงาม ความเป็นกันเองของเขา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม (ทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยนะครับ)  เป็นภาพที่เห็นแล้วรู้สึกประทับใจมากและจะจดจำไว้ตลอดไป และเป็นภาพที่ทำให้ผมกลับมาถามตัวเองว่า  แล้วเราเองได้ให้อะไรกับใครแล้วหรือยัง คงจะเป็นคำถามสำหรับทุกๆท่านนะครับว่า  เราได้ให้อะไรกับใครแล้วหรือย้ง   

      และผมคิดว่าประสบการณ์ที่ได้รับในครั้งนี้ผมจะจดจำไว้ตลอดไป และคงจะเป็นบทสอนสำหรับผมตลอดไปว่า  การเรียนรู้นั้นไม่ใช่เรียนรู้ในชั้นเรียน หรือตามโรงเรียนหรือในมหาลัยฯต่างๆอย่างเดียว แต่เราสามารถเรียนรู้ได้ในทุกๆที่ที่เราได้ก้าวเข้าไป ในที่นั้นๆ