บ้านของฉันอยู่บางลี่ที่เรียกว่าบ้านเพราะฉันก้าวเข้ามาแล้วเกิดความอบอุ่นทุกคนมีน้ำใจมาก ทีแรกคิดว่าจะอยู่ชั่วคราวยิ่งนานวันฉันยิ่งรู้สึกผูกพัน คงไม่ไปไหนแล้วรักบางลี่แล้วล่ะ อย่าไล่ฉันก็แล้วกัน ไล่ไปเถอะจ้างก็ไม่ไป  ตัวฉันเป็นครูภาษาไทยเพราะรักมัน แต่ฉันไม่ค่อยชอบเขียนวิชาการเท่าไร ฉันเป็นคนรักสวยรักงามเห็นอะไรก็สวยไปหมด มองถังขยะยังรู้สึกว่ามันแปลกดีถ้ามันพูดได้มันคงภูมิใจที่มันเป็นส่วนหนึ่งทำให้บ้านเมืองสะอาด วันนี้ขอเขียนสิ่งที่ชอบเถอะ  ทุกวันนี้ผู้หญิง ผู้ชายมีความเท่าเทียมกันไม่ใช่ผู้หญิงอวดเก่ง แต่สภาพแวดล้อมปัจจุบันทำให้ผุ้หญิงระวังตัวขึ้น เพราะไม่รู้ว่าวันใดผู้ที่เราคิดว่าใช่จะกลายเป็นไม่ใช่ จะเห็นว่าถึงแม้ผู้หญิงจะมากกว่าผู้ชาย แต่ใช่ผู้หญิงจะต้องง้อผู้ชายร่ำไป ผู้หญิงเริ่มอยากอยู่เป็นโสดมากขึ้นทุกวันและปริมาณการเป็นโสดเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งผู้หญิงผ่านการหย่าร้างความเข็ดขยาดกับคำว่าครอบครัวขึ้นสมอง ฉะนั้นผู้ชายอย่าบังอาจดูถูกแม่ม่ายว่าง่ายอย่างที่คิด ประสบการณ์มันสอนให้ผู้หญิงอยู่อย่างระวัง เริ่มย้อนมองไปหาอดีตทำไมคิดช้าจัง ใช่จะทำลายวัฒนธรรมไทยแต่ยุคปัจจุบันทำให้เราคิดเข่นนั้น ทนทำไม ทนเพื่ออะไร สังคมหรือ ก็ใช่นะแต่ถ้าสังคมทำให้เรามีความสุข ก็ดี แต่ถ้าเพื่อสังคมแล้วเกิดปัญหาครอบครัวผลกระทบที่ร้ายแรงที่สุดคือ ผ้าขาว  ผ้าขาวมีความผิดอะไร ทำไมเราต้องทำร้ายเขาด้วย เออะ ! ชักเครียดแล้ว ไม่ดีกว่า พูดถึงผู้หญิงต่อดีกว่า สาว ๆ ไม่สาว เหล่านี้เขาไม่ต้องการพึ่งผู้ชายแล้วจ้ะ ! หล่อนชอบความอิสระเสรี ไม่ขอบให้ผู้ชายมาจู้จี้ (เมื่อก่อนผู้ชายชอบว่าผู้หญิงน่ารำคาญจู้จี้) คอยเช็คว่าอยู่ไหน ทำอะไร ว่างไหม อยู่กับใคร เขาจะอยู่กับใครจ้างเขาก็ไม่บอกคุณ แต่คุณยังโกหกว่าอยู่กับเพื่อนทั้งที่คุณอยู่กับผู้หญิงอีกคน คุณโกหกเป็นหล่อนก็โกหกเป็นเหมือนกัน  ที่พูดมาทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายความว่าผู้หญิงไม่ดีทั้งหมด แต่อยากให้คุณๆผู้ชายไม่ควรประมาทผู้หญิง อย่าเห็นผู้หญิงเป็นหมูในอวย ของตาย ดอกไม้ริมทาง บางทีคุณนั่นแหละคือเครื่องมือของหล่อน............