วันนี้หลากหลายบรรยากาศครับที่บ้านผม แต่ตอนนี้บทบาทที่ชัดตอนนี้ของผมคือ พ่อบ้าน ฮิฮิ หรือพ่อที่อยู่บ้านจริงๆ ครับ อิลฮามก็ไม่ได้ไปโรงเรียนครับ เพราะกลับจากโรงเรียนมาเย็นวาน มีไข้ วันนี้ดีหน่อยแต่ก็ให้งดไปโรงเรียนดีกว่า ดูอาการก่อน ปรากฏพอตอนเย็นเริ่มบ่นว่า เจ็บที่หัว ทำเอาผมงงไปหมดว่า เกิดอะไรขึ้น ก็ช่วงบ่ายๆ เห็นเล่นอย่างมีความสุขไปแล้ว

การเป็นพ่อบ้านของผมคงช่วยอะไรแม่บ้านไม่ได้เยอะครับ เนื่องจากจะลุกจะนั่งต้องใช้เวลา ผิดท่าผิดทางสักนิดก็มีผลให้ต้องนิ่งไปนานครับ งานทั้งหมดทั้งในและนอกบ้านเลยมอบให้ภรรยาเป็นคนจัดการทั้งหมดครับ ยังดีครับที่ผมหัดขับรถให้ภรรยา ซึ่งปกติเธอไม่ค่อยจะยอมขับสักเท่าไรครับ แต่ตอนนี้เป็นความจำเป็นที่ไม่สามารถปฏิเสธได้

อีกความโชคดีหนึ่ง คือ เรื่องน้ำดื่มครับ ปกติร้านปากซอยไม่มาส่งครับ เวลาหมดต้องไปเอาเองที่ร้านแล้วขนกลับมาบ้านเอง แต่พอที่ทางร้านรู้ว่าผมเกิดอุบัติเหตุ ตอนนี้ให้เบอร์โทรไว้เลย บอกว่าน้ำหมดตอนไหนก็ให้โทรไปบอกจะมาส่งให้ถึงในบ้านเลย ต้องขอบคุณในน้ำใจจริงๆ ครับ นี้แหละครับที่หลายคนที่มาสัมผัสชาวโสร่งจะพูดเหมือนผมครับว่า คนที่นี้น่ารักและเต็มไปด้วยมิตรภาพครับ

ออ.มีอีกเรื่องหนึ่งที่ผมตั้งใจไว้หลายวันว่าจะโทรไปถามหัวหน้าสาขาวิชาชีพครู คือ วิชาที่ผมรับสอนไว้เทอมนี้หาคนมาสอนแทนผมได้แล้วยัง แต่ทุกทีที่นึกจะโทรปรากฏว่าเป็นเวลาที่คิดว่าไม่เหมาะที่จะโทร เลยไม่ได้โทรไปถามสักที ฮิฮิ แล้ววันนี้ก็ได้คำตอบครับ เนื่องจากทั้งอาจารย์อับดุลกอนี (หัวหน้าสาขาวิชา) อ.เกษตรชัย และอ.คอเหล็ดก็พากันมาเยี่ยมอย่างพร้อมหน้าในวันนี้ เลยได้คำตอบว่า มีอีกบางกลุ่มที่ยังหาอาจารย์มาสอนไม่ได้

ผมเลยเสนอไปว่า ผมสอนเองก็ได้ แต่คงต้องสอนผ่านทางเน็ทครับ เนื้อหาส่วนบรรยายคงไม่มีปัญหาใช้โปรแกรม skype แล้วถ่ายทอดไปยังห้องเรียนได้ ส่วนเนื้อหาแล็บคอม ทีแรกผมนึกถึงโปรแกรมถ่ายทอดหน้าจอผ่านทางเน็ท แต่ตอนนี้มาเปิดเครื่องดู จึงนึกขึ้นได้ว่า โปรแกรมนั้นอยู่ในเครื่องเก่า เครื่องนี้ไม่มี แถมจำชื่อโปรแกรมไม่ได้แล้วด้วย โห่ ทำงัยดี แต่ถึงอย่างไรการสอนของผมคราวนี้จำเป็นต้องใช้ผู้ช่วยสอนครับ รบกวนผู้รู้หน่อยนะครับ มีโปรแกรมถ่ายทอดสดผ่านเน็ทอะไรบ้านจะแนะนำ จะขอบพระคุณมากครับ

ระหว่างคุยไปคุยมา ผมเองเริ่มจะไม่แน่ใจอยู่อย่างหนึ่งครับว่า ผมจะนั่งบรรยายเป็นชั่วโมงได้หรือเปล่า เพราะช่วงนี้นั่งได้ครึ่งชั่วโมงก็เก่งแล้วครับ ปัญหาหลักๆ ผมว่า น่าจะเป็นเรื่องสายตาครับ มองหน้าจอคอมนานๆ จะมีอาการตามัว ฮิฮิ ไม่รู้ไปเกี่ยวกับขาหักได้อย่างไร

แต่ตอนนี้คิดแผนการสอนออกแล้วครับ หากต้องสอนจริงๆ ก็ต้องมีความแตกต่างกันบ้างในวิธีการเรียนแต่ละเนื้อหา ซึ่งดีว่าผมเตรียมเว็บไซด์ muallimthai.com ไว้แล้วสำหรับงานการเรียนป.เอกและการสอนของผม

ที่ต้องบ่นคือ ทำไมหน่อ อาจารย์เทคโนโลยีการศึกษาจึงหายากจริงๆ

คืนนี้เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ จะไปเขียนรายงานการวิจัยให้เสร็จอีกสักบทหนึ่ง ฮือ ทำไปประสาคนเจ็บครับ ขอบคุณครับที่แวะมาอ่านเสียงบ่นจากคนที่ไม่ได้เดินออกนอกบ้านมาหลายวันแล้ว