เกิดอะไรขึ้น ต่อเด็กและสตรี กับการดำเนินชีวิตในสังคม ชุมชน

ช่วงบ่ายได้รับประสานในการไปเข้าเวร ป.วิอาญา  จากพนักงานสอบสวน(ตำรวจ)  ของจังหวัดมหาสารคาม  ในการแจ้งให้นักจิตวิทยา  เข้าร่วมถามปากคำเด็กในชั้น ของพนักงานสอบสวน และพบว่า เด็กอายุน้อยลง ที่ถูกกระทำทางเพศ  และวันนี้มีพยานมารอในการสอบปากคำมากกว่า 10 ราย แต่ละรายใช้เวลาในการถามปากคำ รายละประมาณ เฉลี่ย 30 นาทีต้องใช้เวลาถึงเย็น  จึงได้ประสานงานกับนักจิตวิทยาท่านอื่นในจังหวัด  มาช่วยในการถามปากคำกับพยานรายอื่นๆต่ออีก  

เพราะปัญหาแต่ละรายของพยานเป็นเรื่องละเอียดอ่อน  และที่จะให้เด็กเล็กได้คิดตาม และเรียงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  วัน  เวลา สถานที่   จนกระทั่งเด็กเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม    เพราะแต่ละราย ต้องใช้ทักษะการสื่อสารแบบค่อยเป็นค่อยไป  ต้องรอให้พยานมีความพร้อมด้วย  พยานไม่พร้อมจะดำเนินการถามปากคำต่อยังไม่ได้    รายล่าสุด อายุ 4 ขวบ  ที่การถูกอนาจารและพรากเด็กไปจากผู้ปกครอง   การถูกกระทำจากผู้ที่ใกล้ และเพื่อนบ้าน เด็กจะมีความหวาดกลัว ไม่กล้าที่จะเผชิญหน้า แค่ การชี้ตัวก็ไม่ค่อยมั่นใจ และขอเป็นการชี้ ภาพจะดีกว่า  และสามารถจำหน้าได้ และชี้ได้ถูกตัว  

ตามปกติ เด็กเพียง 4  ขวบ เด็กน่าจะต้องอยู่ในอ้อมอกแม่  อ้อมอกของผูปกครอง และต้องเรียนอนุบาล เพียงแค่ หลังเลิกเรียนต้องการปั่นจักรยาน ออกกำลังกาย ยังไม่ปลอดภัยเลย  เพราะผู้ใหญ่ใจร้าย  คอยที่จะจ้องเอาเปรียบทางเพศกับเด็ก  คอยฉวยโอกาสตลอดเวลา โดยใช้สิ่งจูงใจเพื่อที่จะให้เด็กติดกับดักของตนเอง

ผู้ปกครองทั้งหลาย  ควรร่วมกันตระหนัก มีการเฝ้าระวังและดูแลเด็กในครอบครัวอย่างใกล้ชิด และสอนทักษะ ในการร้องขอความช่วยเหลือเมื่อเกิดปัญหา  เขาควรจะไปที่ไหน ที่เป็นผู้ให้ความช่วยเหลือได้ทันท่วงที  ทางกฎหมายจะต้องลงโทษให้หนัก ต่อผู้กระทำความผิด  เพื่อช่วยกันลดความรุนแรงที่มีต่อเด็กและสตรี เพราะคนเหล่านี้มักจะเป็นเหยื่อจากความรุนแรงเหล่านี้