จากพันธกิจด้านศิลปวัฒนธรรม สู่กิจกรรมใหม่ ๆ

             32 ปีกับการยืนหยัดและดำเนินกิจกรรมด้านศิลปวัฒนธรรมมาอย่างต่อเนื่อง 
ของ  ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีพื้นเมือง (วงแคน)กับการพัฒนาไปอย่างไม่รู้จบ
ผิดบ้าง  พลั้งบ้าง  เผลอบ้าง  ออกนอกลู่นอกทางบ้าง  แต่ก็ไม่เคยห่างซึ่งความคิดและอุดมการณ์
 

ขอย้อนอดีตคร่าว ๆ เผื่อบางท่านยังไม่รู้จัก  "วงแคน" 
 ตั้งขึ้นเมื่อประมาณปี  2519  โดยรุ่นพี่ ๆ ที่มีใจรัก   ตั้งเป็นวงหมอลำในชื่อ  "ดอกฟ้าศรีนครินทร์"
ต่อมาเป็น  "วงโปงลาง"  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  รับนิสิตโควต้าดนตรีและนาฏศิลป์เพื่อทำกิจกรรม
ทำหน้าที่อนุรักษ์  สืบทอด  และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมด้านดนตรีและนาฏศิลป์อีสาน  ให้กับมหาวิทยาลัย

          ฝึกซ้อมโดยรุ่นพี่  สอนรุ่นน้อง    ออกค่ายสอนดนตรีแก่น้อง ๆ ทั้งมัธยมและประถม  ปีละ  1  ครั้งช่วงเดือนมีนาคม      รับจ้างแสดงดนตรีโปงลางทั่วไปเพื่อหาเงินทำกิจกรรม, ค่าอาหารกลางวัน    เป็นตัวแทนมหาวิทยาลัย
เข้าร่วมกิจกรรมสำคัญ ๆ  อาทิเช่น  ศิลปวัฒนธรรมอุดมศึกษา ฯ   ทำบุญตักบาตร/คืนสู่เหย้า ปีละ ครั้ง  ช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์    ปัจจุบันได้รับความอนุเคราะห์เรื่องสถานที่ในการฝึกซ้อมจาก "พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม"
ซ้อมวันจันทร์ - วันพฤหัสฯ  เวลา  18.00-21.00 น.

     ปี  2549  ได้เสนอขออนุมัติงบสนับสนุนจากโครงการ "ตลาดประกอบฝัน  ครั้งที่ 3" จัดตั้งศูนย์
สืบสานศิลปวัฒนธรรม  เป็น  1 ใน 8 โครงการ  ทั่วประเทศ
 วันนี้วงแคน  ก็ยังเหมือนเดิมเมื่อครั้งอดีต  ยังคงฝึกซ้อม และรับงานแสดง  ตลอดทั้งเป็นตัวแทน
มหาวิทยาลัยมหาสารคามในการเข้าร่วมกิจกรรม  เช่นเดิม   แต่อาจต่างเรื่องกระบวนการจัดการ และรูปแบบกิจกรรมแต่ยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยอุดมการณ์  "อนุรักษ์ สืบทอด และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม" 

      ปี 2551 มีน้องใหม่เข้ามามาก  รุ่นพี่ก็มีปะปราย    ตัวผมเองก็พยายามที่จะหากิจกรรมใหม่ ๆ
เสริมให้กับเขาเหล่านั้น  เริ่มจากเมื่อคืนนี้เอง  23 มิ.ย. 51
 ผมแจกกระดาษให้น้องคนละแผ่น  คำถามเดียวที่ให้เขาเขียนคือ  "มาวงแคนวันนี้  ได้อะไร?"
มีข้อแม้ว่า ขอให้เขียนตามจริง  ระบุให้ชัดเจน   ผมเลยคัดตัวอย่างมาให้อ่านกัน  ลองอ่านกันดูนะครับ
 - มามื้อนี้ได้สอน  "โค๊ดโปรแกรม" ทำให้น้อง ๆ ประทับใจ
 - ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ รู้จักพี่ ๆ หลายคน  ได้ซ้อมรำและรู้สึกตลกตัวเองมาก ๆ เลยเพราะไม่เคยรำแบบนี้
         มาก่อน  แต่ก็สนุกดี
 - ได้รู้จักเพื่อนใหม่คนหนึ่งชื่อ กุ๊ก
 - ได้ต่อท่ารำที่ไม่เคยรำ  ได้รู้วัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่น  รุ่นพี่ดีจังให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมถึงแม้
         เป็นคนรุ่นใหม่
 - ได้หัวเราะ
 - ได้เล่นเครื่องดนตรีที่ไม่เคยเล่น
 - ได้ตีกลอง  ตีฉาบ  ซึ่งผมเล่นดนตรีไม่เป็นเลย
 - ได้สอนเพื่อนที่ไม่เคยรำ ทำให้เขาอยากรำและอยากมาชมรมอีก
 - ได้คำแนะนำจากพี่  สนิทเพื่อนมากขึ้น  และได้แสดงความคิดเห็น
 - ได้พบเพื่อนที่คิดถึงหลายคน
 - ได้ต่อท่ารำใหม่  ๆ วันนี้รำได้  1  เพลง  4  ท่า  ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีรึเปล่า
 - ได้รู้จักนิสัยของเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ และปรับตัวได้มากขึ้น
 - ได้วิธีคิดในการทำงาน  การวางแผนการทำงาน  รับทราบความรู้สึกของคนในชมรม
 - คนในชมรมมีอคติต่อกัน
 - ฯลฯ

 ผมอ่านไปก็นั่งยิ้มไป  ผมจะเอาข้อความเหล่านี้เขียนลงในกระดาษชาร์ด  แล้วไปติดไว้ที่ชมรมตอนเย็น
ให้น้อง ๆ เขาได้อ่านกัน
 และเมื่อคืนผมแจ้งน้องเขาไปว่า   "ให้เวลาคนละ 3 นาที"  ในการแนะนำตัว/พูดเรื่องอะไรก็ได้
"ห้ามขาด" "ห้ามเกิน"  "เริ่มพรุ่งนี้" (24 มิ.ย. 51)  โดยวิธีการสุ่มตามใจผม  เพื่อฝึกพูด  ต่อที่ประชุมชน
และฝึกการนำเสนอ  จะสุ่มวันละ  2-3 คน  ทุกวัน
 แล้วผมจะมาเล่าให้ฟังนะครับว่า  วันนี้มีใครบ้าง  แล้วเขาเล่าอะไรให้ฟัง
 พร้อมกับโจทย์กิจกรรมใหม่ที่จะให้เขาเย็นนี้
 ขอบคุณที่อดทนอ่านให้ครับ 
 สวัสดี