เมื่อไปพบสภาพที่แท้จริง...สิ่งที่เห็นกลับไม่เป็นดังที่คิด

 

 

 

            ช่วงนี้เรียกว่าเป็นเทศกาลของการเยี่ยมบ้านนักเรียนของทุกๆโรงเรียนก็เป็นได้  สำหรับโรงเรียนวัดท่าไชย(ประชานุกูล) ตั้งเป้าไว้ว่าเราจะไปเยี่ยมบ้านนักเรียนครบ 100% ไม่เว้นแม้แต่คนเดียวเจ้าค่ะ

            เอาล่ะสิ...ครูตุ๊กแกก็ไม่ใช่คนพื้นที่ซะด้วยแล้วจะไปบ้านลูกลิงถูกครบทุกบ้านไหมเนี่ย  ที่รู้จักก็มีไม่กี่บ้านเฉพาะทางใต้โรงเรียนลงมาเท่านั้น  เพราะเป็นทางผ่านไปกลับบ้านทุกวัน   

ไม่เป็นไร...เดี๋ยวถามเด็กๆเองก็ได้   ที่รักจ๋า  บ้านอยู่ตรงไหนจ๊ะ (มักจะเรียกลูกลิง ว่า ที่รัก ลูกสาว ลูกชาย แล้วแต่ว่าตอนนั้นอารมณ์ไหน อิ..อิ..)

           ครูครับ...บ้านผมอยู่ตรงที่ลงถนนแล้วเดินไปเรื่อยๆ ไม่ต้องเลยนะครับ เลี้ยวตรงที่มีต้นมะขามครับ..(โอ...พระเจ้า  แล้วถนนที่ว่ามันตรงไหนล่ะ  แล้วต้นมะขามน่ะทำยังกะแถวโรงเรียนมันมีต้นเดียวอย่างนั้นแหละ)

            ครูครับ...บ้านผมอยู่ตรงที่มีนา 2 นา ครับ (พระเจ้าช่วยกล้วยปิ้ง  แค่รอบๆโรงเรียนก็นับจำนวนนาไม่ไหวแล้ว  แล้วนา 2 นาน่ะมันนาตรงไหนล่ะ)

        ครูขา...บ้านหนูอยู่ตรงที่ลงถนนตรงนั้นน่ะค่ะ  เดินลงไปเรื่อยๆจะเจอรั้วสีเขียวค่ะ (ที่รักจ๋า...แล้วถนนตรงที่ลงน่ะมันอยู่ตรงไหนแถบทางด้านไหนของโรงเรียนล่ะคะ)

            ครูครับ...บ้านผมลงตรงข้างปั๊มน้ำมัน เข้าไปเรื่อยๆจะมีบ่อปลาครับ(เออ...คนนี้ถ้าจะพอรู้เรื่อง)  แต่ถ้าครูเจอรถอีแต๋นวิดน้ำ ไปไม่ได้ครับ  ครูต้องไปอีกทาง (อ้าว...แล้วบอกทางนี้ทำไม  ทำไมไม่บอกทางที่ไปได้ล่ะจ๊ะ...เริ่มมึนแล้วนะเนี่ย)

                    เห็นท่าจะไม้รอดแน่แต่ละคนบอกมาครูตุ๊กแกเดาไม่ถูกซักกะทาง  เปลี่ยนใหม่

ที่รักจ๋า...แถวบ้านนักเรียนมีพี่คนไหนที่เรียนอยู่โรงเรียนเราบ้างไหม(ถามเด็กโตน่าจะรู้เรื่องมากกว่าเด็ก ป.2)

        ครูครับ..บ้านผมอยู่ใกล้พี่แชมป์ครับ  บ้านหนูอยู่ใกล้พี่เฟิร์นค่ะ บ้านผม/บ้านหนูอยู่ใกล้(พี่คนนั้น  พี่คนนี้...) แล้วพี่ที่นักเรียนว่าชื่อจริงว่าอะไร  เรียนอยู่ชั้นไหน

            ไม่รู้ครับ/ค่ะ  แป่ว... (จบข่าว   ก็บรรดาชื่อเล่นที่นักเรียนบอกมาน่ะทั้งโรงเรียนมีตั้งหลายสิบคน  แล้วจะรู้ไหมล่ะว่าคนไหน)

           ครูครับ...ผมรู้ครับว่าบ้านกิตอยู่ใกล้ใคร  บ้านกิตอยู่ใกล้บ้านพี่แบงค์ ป.3 ครับ (เออ...ชักได้เรื่อง)  แล้วบ้านพี่แบงค์อยู่ตรงไหนล่ะ

            อยู่ใกล้บ้านกิตครับ   (พระเจ้าช่วยกล้วยไข่ชุบแป้งโกกิทอด  มันต่างกันตรงไหนเนี่ย...โอ๊ยปวดหัว)

            เปลี่ยนวิธีใหม่  บ้านใครอยู่ทางไปอู่ทองยกมือ  บ้านใครอยู่ทางหัวโพธิ์  บ้านใครอยู่ทาง......ฯลฯ  ยกมือ

 เย้....จัดกลุ่มได้แล้ว  ค่อยยังชั่ว...งั้นวันแรก(เมื่อวานนี้) ครูไปทางหัวโพธิ์ก่อนนะทางผ่านกลับบ้านครูจะได้ง่ายหน่อย นักเรียนกลับไปบอกผู้ปกครองด้วยนะว่าเย็นนี้ครูจะไปบ้าน  ออกมาเล่นริมถนนด้วยนะ  ครูจะได้เห็นว่าบ้านอยู่ตรงไหน  ถ้าเห็นรถครูเรียกด้วยนะ(ถ้ารถชนลูกเขา  จะเอาปัญญาที่ไหนไปหาลูกมาใช้เขาล่ะเนี่ย)

ปรากฏว่าเย็นนั้นครูตุ๊กแกมีไกด์เพียบ  เพราะเมื่อไปถึงบ้านแรกเด็กคนแรกก็ขี่จักรยานตามไปบ้านต่อๆไปกว่าจะครบทุกบ้านในเส้นทางนั้น  มีแก๊งค์จักรยานขี่ตามหลังครูตุ๊กแกเป็นสิบ  กว่าจะกลับถึงบ้านเกือบสองทุ่ม..ก็เล่นขับหลงไปตั้งหลายครั้งบางที่ไปได้ครึ่งทางไปต่อไม่รอดเพราะทางเล็กมากและก็ไม่มั่นใจว่าจะถูกทางหรือเปล่าจึงต้องถอยหลังกลับ  เหนื่อยจัง  แต่สนุกค่ะ

วันนี้ครูตุ๊กแกเลยเปลี่ยนแผนใหม่  ให้ผู้ปกครองพาไป เพราะไปเส้นทางที่ครูตุ๊กแกไม่คุ้น เลยเลือกผู้ปกครองที่ค่อนข้างจะชำนาญทาง  ซึ่งผู้ปกครองท่านนั้นครูตุ๊กแกเรียกว่าคุณยายตามลูกศิษย์  ก็ให้ความร่วมมือดีมาก  เตรียมพาหนะเดินทางมาพร้อม  คล่องตัวมากกว่าขับรถไปเองอีกค่ะ 

 

เมื่อพูดคุยถึงบ้านของนักเรียนแต่ละคนว่าคุณยายรู้จักใครบ้าง จัดกลุ่มที่ใกล้กันเพื่อประหยัดเวลา  และวางแผนเส้นทางการเดินทาง  โอ้โฮ...หลังจากวางแผนกันแล้วคุณยายรู้จักเกือบทุกคนเลยค่ะ  อิ..อิ...วันนี้ต้องไปได้หลายบ้านแน่เลย

 

นี่ไงคะ  พาหนะสุดซิ่งของคุณยาย  แจ่มไหมคะ

อาจจะดูมืดไปสักหน่อย  ฝนตกค่ะฝนตก  ไม่เกี่ยวกับสีผิวครูตุ๊กแก(อิ..อิ  ร้อนตัว)

พร้อมแล้ว  ไอ้เสียถอย  ไม่ใช่ๆๆ  ไอ้เสือ บุก....กกกก

            แง..แง...ไปได้ประมาณ 3 บ้าน  พระพิรุณก็โปรยปรายลงมาอย่างหนัก  ติดฝนอยู่ที่บ้านนักเรียนนานมาก  พอฝนซาเลยตัดสินใจเดินทางต่อไม่รอให้ฝนหยุด  เดี๋ยวจะมืดซะก่อน  เฮือ..ฮือไปต่อได้อีก

ประมาณ 3 บ้าน ก็ต้องกลับเพราะเริ่มมืดแล้วจริงๆ และคุณยายยังไม่ได้หุงข้าวเย็นให้หลานๆเลย  เป็นอันว่าพรุ่งนี้ค่อยเดินทางกันต่อ  เฮ่อ...กว่าครูตุ๊กแกจะกลับถึงบ้านปาเข้าไปสองทุ่มกว่า เหนื่อยจัง

            แล้วพรุ่งนี้จะมาเล่าต่อนะคะว่าครูตุ๊กแกไปเจออะไรมาบ้าง  แต่ละบ้านสนุกๆทั้งนั้นค่ะ  ตอนนี้ขอไปทานยาแล้วเข้านอนก่อนนะคะเริ่มจะปวดหัวและแสบคอแล้วค่ะ  สงสัยเมื่อเย็นตากฝนมากไปหน่อย (เหมือนลูกหมา(ดำ) ตกน้ำเลยค่ะ คริ..คริ)

 พรุ่งก็นี้ต้องเตรียมรับแขกที่มาศึกษาดูงานอีก 50 กว่าท่านกลัวจะไม่ไหวเดี๋ยวแขกจะไม่ประทับใจในการต้อนรับค่ะ  เป็นกำลังใจให้ครูตุ๊กแกด้วยนะคะ (อ้อนจัง..อิ..อิ..)

 

ฝันดีทุกท่านนะคะ  ด้วยรัก...ครูตุ๊กแกค่ะ