เพราะหลงตนหลงอำนาจที่ตนมี เห็นอำนาจเป็นสิ่งหอมหวานที่แท้อำนาจคือกลุ่มเศษแก้วยิ่งกำแน่นก็ยิ่งบาดมือ

หลงจริงนะชื่อนี้..?ใครเข้ามาชื่มชมสมใจก็ชอบ  ใครมองอีกทางก็มีอาการละ...

แต่ก่อนแต่ไรไม่เคยสนใจในอะไรเป็นพิเศษเลย  เพราะความฉลาดของคนเราแท้ ๆ จึงทำให้เกิดอาการอย่างนี้นะ

ถ้ามองดูความเป็นมาของคนเราแล้วล้วนแต่เกิดมาจากความไม่มีซื่อเสียงเรียงนามใด ๆ เลย...

จากความฉลาดเลยตั้งชื่อสมมุติกันไป  แต่วันดีคืนดีชื่อนี้เกิดมีการกล่าวถึงในทางไม่ดีก็โกรธ  นั่นเป็นเพราะความไม่รู้เล่นงานเอาแล้ว  ถ้าเป็นหนัก ๆ เข้าก็เพิ่มพูนอัตตาให้หนักแสนสาหัส

คนแก่คือครูที่ดีของคนเราที่ยังหนุ่มสังเกตดูให้ดีเพราะเป็นทิศทางเราก็จะแก่เหมือนกันคนแก่ที่จนจะไม่ขี้บ่นแต่คนแก่ที่รวยคนแก่ที่เคยมีอำนาจคนแก่ที่ห่างธรรมจะขี้บ่นมากจนลูกหลานนำไปฝากไว้ที่บ้านพักคนชรา

เพราะหลงตนหลงอำนาจที่ตนมี  เห็นอำนาจเป็นสิ่งหอมหวานที่แท้อำนาจคือกลุ่มเศษแก้วยิ่งกำแน่นก็ยิ่งบาดมือ  นั่นคือการหลงสมมุติชื่อข้าใครอย่าแตะ 

 ถ้าไม่หลงแม้มองให้เห็นชื่อของตนก็เป็นเพียงสิ่งสมมุตินะก็เบาสบายโขเลยนะ  หลงอะไรกันนักกันหนานะคนเรา..ฮิ ฮิ ฮิ.