เช้ามืด เจ้าลูกชายโทนกอล์ฟเข้ามาชวนคุย เรื่องหลักสูตรอบรมโน่นนี้ ไปๆมาๆวกเข้าหาเรื่องการศึกษา เรื่องจิต เรื่องธรรมมะ ผมรู้แค่หางอึ่ง ไม่ถนัดเรื่องธรรมะ รู้แต่เรื่องทำไม? คุยกันตามประสาพ่อลูกที่เงอะงะทั้งคู่ แต่เจ้ากอล์ฟนี่ชอบตั้งคำถาม..

ทำไมเราต้องอบรม

..เพื่อค้นหาจุดพอดีของแต่ละชีวิตมั๊ง

..ถ้ายังขลุกขลัก แสดงว่ายังไม่ดีพอ

ชีวิตปีนเกลียวไปเรื่อยๆ

ต้องค้นหาจุดยืน จุดพอเหมาะพอดีไปเรื่อยๆ

หลักสูตรชาวค่ายจึงต้องปรับให้เต้นได้ตามจังหวะสังคม

 

ช่วงสาย เดินไปดูคนงาน แนะนำวิธีขุดหลุมปลูกต้นไม้ในที่ดอน กำหนดว่าจะปลูกตรงไหน เตรียมหลุมยังไง ระยะปลูกยังไง คุยกันไปเรื่อยๆ จู่ๆแม่หวีก็เดินมาบอก..ป่าไม้ขอสัมภาษณ์ เฮ้อ จะสัมภาษณ์อะไรหนอ

โอ้โฮ มากันเยอะแยะ ขอตัวไปอาบน้ำ ผมเดินเช้าๆให้เหงื่อซึมแล้วจะมาอาบน้ำ(แต่แป้งไม่ต้องทา) หลังจากนั้นก็มาสนทนา ว่ากันด้วยเรื่องการอบรมเกษตรกรโครงการอนุรักษ์ป่ากระทรวงทรัพยากรฯ ตามด้วยเรื่องโครงการปลูกป่า เรื่องแผนที่ถ่ายทางอากาศบุรีรัมย์ล่าสุด ขอพาลูกน้องออกไปสำรวจทำข้อมูลแต่ละแปลง ก่อนกลับเอาVCD.เรื่องของเรา ที่กระทรวงฯเอาไปทำแจกเป็นคู่มือการอบรมป่าไม้ ผมยังไม่ได้เปิดดู เข้าใจว่าคงเป็นเรื่องที่บรรยายไว้เมื่อ15ปีที่แล้ว เฮ้อ! ยังดีที่ไปแอบทำแล้วเอามาให้เจ้าตัวบ้าง

ความรู้บ้านเราดีตรงที่ไม่มีลิขสิทธิ์นี่เอง

 

ช่วงบ่าย คณะผู้บริหารโรงเรียนประจำอำเภอมาคุยด้วย ได้ฟังแนวคิดดีๆที่ผู้บริหารสถานศึกษาสนใจแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง ผ.อ.เล่าเรื่องการตกความร่วมมือกับวิทยาลัยการอาชีพ สนับสนุนกิจกรรมให้เด็กคิดเองมากขึ้น ชวนให้เป็นที่ปรึกษาโรงเรียน สุดท้ายมาลงเอยที่อยากจะเอาเด็กมาจัดค่าย

ผ.อ.ถามว่า โรงเรียนจะต้องเตรียมการอะไรบ้าง?

ผมคุย..ชวนคิดว่า

ค่ายคืออะไร?

ค่ายวิทยาศาสตร์หมายความว่าอย่างไร?

อ้าว!

ครูต้องตีแตกคำนี้ก่อน

ไม่เช่นนั้นคำว่าอ้าว ก็อาจจะเปลี่ยนเป็นโกยอ้าว!

   

ช่วงเย็น  เป็นเรื่องยินดีล้วนๆ ที่คนรักชาวแซ่เฮจะมาที่นี่ หลายทีมหลายคณะ

ป้าจุ๋ม ไปขอนแก่นพรุ่งนี้ ลุงเอก บินไปเจอ แล้วเดินทางเข้าสวนป่าด้วยกัน

ผมไปกรุงเทพคืนนี้ ลองนั่งรถทัวร์นครชัยแอร์ ปิ๋วติดต่อซื้อตั๋วให้

หมอเจ๊มาถึงกทม.บ่าย4 จะแวะรับผมกลับด้วยกัน

น้าอึ่งอ๊อบคนสวย แซ่เฮ มีประชุมถึงเที่ยงวันที่13 ชวนมาด้วยกัน เช็คการบินไทยแล้วหวุดหวิด

คนชอบวิ่ง ซื้อตั๋วรถทัวร์ น้าอึ่งอ๊อบไปจองตั๋วรถทัวร์ ถึงบุรีรัมย์เช้าวันที่14

 

ช่วงค่ำ

ผมอาบน้ำ กินข้าว ดูทีวี เห็นพวกเหลวไหลทางประชาธิปไตยมาพูดเรื่องการเมือง น่ารำคาญ..เผลอหลับไปถึงเที่ยงคืน ตื่นมาเปิดคอมฯ เจอการบ้านเพียบ สมาชิกนกฮูกเข้ามาชวนคุย ผมคุยไปเขียนไป

สาวงามรายหนึ่ง โผเผตื่นนอนกลางดึก บอกว่าปวดท้อง

เปิดคอมฯเจอเรา มาคุยด้วย เพลินเลยละครับ

พอใจแล้วลาไปนอน ..

บอกว่าหายปวดท้องแล้วค่ะ

เออ คุยกันก็รักษาโรคได้ด้วย อิ อิ .

 

ช่วงย่ำรุ่ง

รายสุดท้ายนี่สิครับ ท่านผู้ชม

Meng says: ปล่อยของยังครับ

suthinun says: 10 นาที

 

ของมันขลังเม๊งเอ๊ย

 

ปล่อยไม่ไป อิ อิ..