(โคลงสี่สุภาพ)

      ชักชวนชมก้อนเมฆ       บ้านฉัน  งามตา

อิงแอบแนบตะวัน               คู่ฟ้า

แปรรูปร่างพลิกผัน              ได้ดั่ง  ใจปอง

ลอยล่องประดับหล้า            แต่งแต้ม  เติมฝัน

 

 

 

(กาพย์ฉบัง 16)

      เมื่อยามที่เราเยาว์วัย            เหม่อมองฟ้าไกล

ดูงามเพลายามเย็น

      ก้อนเมฆงดงามสวยเด่น        ปล่อยใจเริงเล่น

แต่งแต้มแต่งเติมต่อฝัน

      มังกรเก้าหัวพ่นควัน             เมื่อลมพัดพลัน

กลับเปลี่ยนเวียนเป็นสิงขร

      นางฟ้างามเนตรอรชร           ร่าเริงรำฟ้อน

ยักย้ายส่ายเป็นยักษี

      สิงโตตัวใหญ่อ้วนพี             แยกเขี้ยวท้าตี

กายแหลกแยกตัวทันใด

      กระต่ายหูยาวตาใส             โลดเล่นทุ่งใหญ่

ลมพัดมลายหายสูญ

      เมฆดำลอยทับเพิ่มพูน          ฝนหลั่งเกื้อกูล

ปลุกดินคืนชีพนานา

      ปลุกจิตตื่นจากจินตนา          แหวกว่ายเวหา

หวนกลับสู่โลกความจริง...