นอกห้องเรียนมหา’ลัย
ฉันและเธอพลีใจไปค้นฝัน
ไกลหรือใกล้ หนักหรือเบาเราแบ่งปัน
เกี่ยวก้อยกันค้นตำรา .. “ปัญญาชน”
นอกห้องเรียนมหา’ลัย
มีความจริงยิ่งใหญ่ให้ศึกษา
ผ่านปากคำหลากล้น,คนชรา
ทุกถ้อยคำคือปรัชญา.. “ตำราฅน”
....
ปล. ผมชอบภาพเหล่านี้มาก เป็นภาพจากค่ายอาสาพัฒนาของนิสิต จึงถือโอกาสเชิญมิ่งมิตรมาร่วมนิยามความหมายแห่งภาพเหล่านี้ด้วยกันนะครับ
สวัสดีคะพี่แผ่นดิน
การเรียนรู้นอกตำรา นอกห้องเรียน นอกจากนักศึกษาจะชอบมากแล้วยังได้อะไรอีกมากมายที่ไม่ได้บรรจุอยู่ในตำราค่ะ เมื่อเป็นนักศึกษาชอบมากกับการออกค่ายแบบนี้ค่ะ คุณยายน่ารักมากค่ะดูภาพแบบนี้แล้วรู้สึกดีจังเลยคะ อมยิ้ม มีความสุขค่ะ
ขอบคุณพี่แผ่นดินค่ะที่นำมาแบ่งปัน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ อ.แผ่นดิน
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
ดิฉันเป็นชาวค่ายอาสาในอดีต ได้เห็นผู้ร่วมอุดมการณ์แล้วแสนปลื้ม หากนิสิตนักศึกษาช่วยเหลือสังคมดังภาพ อนาคตชาติคาดว่าน่าจะรุ่งโรจน์ ขอบคุณสำหรับภาพดีๆที่นำมาบอกกล่าวกันค่ะ
สวัสดีครับ..อ.แผ่นดิน
สวัสดีครับ ครูมิม
ขออนุญาตนำถ้อยคำของครูมิมมากล่าวซ้ำอีกรอบ เพราะมันชัดเจนและมีความหมายอย่างมากกับภาพที่ผมนำมาฝาก นะครับ
การเรียนรู้นอกตำรา นอกห้องเรียน นอกจากนักศึกษาจะชอบมากแล้วยังได้อะไรอีกมากมายที่ไม่ได้บรรจุอยู่ในตำราค่ะ
ครับ ...กิจกรรมนิสิต คือ รสชาติชีวิตปัญญาชน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ป้าแดง . pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
ภาพเหล่านี้มาจากค่ายอาสาพัฒนาของนิสิต ซึ่งไม่ว่ายุคสมัยใดนิสิตก็ไม่หลงลืมที่จะออกไปเรียนรู้ บางค่ายอาจสัมฤทธิ์ผล บางค่ายอาจไม่ได้เป็นตามที่ใจคิด แต่ทั้งปวงนั้น ก็ไม่น่าจะมีอะไรสูญเปล่า เพราะการเรียนรู้ย่อมไม่มีถูกไม่มีผิด
ถึงแม้บางคำตอบของวันนี้อาจไม่ใช่ ..แต่บางทีมันอาจจะเป็นคำตอบของวันพรุ่งนี้ก็เป็นได้
....
ขอบคุณครับ
เรียน ท่านแผ่นดิน สอน ฅ ฅน ในห้อง ให้ใช้ชีวิต ฅ ฅน นอก ห้อง หากบูรณาการได้ จะวิเศษ ครับ
การทำงาน งานที่ทำก็มักจะไม่มีสอนกันในห้องเรียนอยู่แล้ว
.
เรียนรู้กันได้ทุกที่ทุกเวลา
.
อยู่ดีมีสุขนะครับ
สวัสดีครับ อ.ปรีดา Preeda
ผมเป็นอีกคนที่ออกค่ายมาบ้างในสมัยที่เป็นนิสิต แต่ก็ไม่บ่อยนัก หรือไปค่ายไม่ค่อยจบกระบวนการกับเขานัก เพราะภารกิจหลักของผมส่วนใหญ่ต้องเวียนวนอยู่กับการเป็นองค์การนิสิต (3 สมัย) เลยต้องแบกรับงานในมหาวิทยาลัยเป็นหลัก
แต่ค่ายก็สอนให้ผมได้เรียนรู้และสัมผัสความเป็นชีวิตและการแบ่งปันได้อย่างลึกซึ้ง, สิ่งเหล่านั้นกลายมาเนต้นทุนสำหรับตัวเองสืบมาจนบัดนี้เลยก็ว่าได้
...
ขอบพระคุณครับ...
สวัสดีครับ พี่ไมตรี เกษตรยะลา
ในทางกายภาพ เราปฏิเสธไม่ได้เลยว่า มนุษย์มีความแตกต่างกันแต่ในทางปรัชญานั้น คุณค่าความเป็นคนเสมอเสมือนกัน
จุดหมายของทุกคนเหมือนกัน คือ นำพาชีวิตไปสู่ ความสุข, ....
แต่ศักยภาพของแต่ละคนกลับแตกต่างกัน บางคนเดินทางไปถึงจุดนั้นได้ แต่บางคนอาจไปไม่ถึง , ...
ชีวิต .. จำเป็นต้องค้นหาความสมดุลของตนเองให้ได้ในเร็ววัน ส่วนผมนั้น ก็หนักหน่วงกับเรื่องนี้อยู่มาก
....
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ ..ท่าน อ. JJ
เห็นภาพที่อาจารย์นำมาฝากแล้วก็ชื่นชมมาก ... นักศึกษาเหล่านั้นมีที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ และยังเชื่อมโยงความศรัทธามาสู่การเรียนได้เป็นอย่างดี
กิจกรรมนิสิตนักศึกษา น่าจะไม่ใช่บทเรียนนอกหลักสูตรอีกต่อไป แต่ควรจะเรียกให้เต็ม ๆ ว่าเป็นบทเรียนร่วมหลักสูตรจริง ๆ กันเสียที
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ ตาหยู
ไม่ได้เจอกันนาน - สบายดีนะครับ
.
ทุก ๆ ที่คือเวทีการเรียนรู้
ทุก ๆ เวลาที่มีอยู่จึงมีความหมาย
อยู่ที่เรา, ... จะเรียนรู้อย่างมากมาย
หรือปล่อยชีวิตให้เปล่าดายในแต่ละวัน
....
ขอบคุณครับ และขอให้มีความสุขมาก ๆ ... นะครับ
สวัสดีครับ อ.ลำดวน
การไปออกค่ายในแต่ละครั้ง จะพยายามกระตุ้นให้นิสิตได้หาเวลาไปพบปะพูดคุยกับคนแก่คนเฒ่าในหมู่บ้านเสมอ แล้วให้นำเรื่องราวเหล่านั้นมาสื่อสารให้เพื่อน ๆ ได้รับรับรู้
หือแม้แต่ การแนะนำให้ชาวค่ายส่งตัวแทนไปวัดในทุกเช้า เพราะวัดจะเป็นศูนย์รวมของคนแก่คนเฒ่า แล้วถือโอกาสเรียนรู้เรื่องชีวิต วิถีวัฒนธรรม หรือภูมิปัญญา เพราะสิ่งเหล่านี้มีอยู่อย่างมามายในตัวตนของแต่ละท่าน อย่างน้อยก็ให้ท่านเล่าให้ฟังว่า ในอดีตนั้น หมู่บ้านเป็นเช่นไร แตกต่างจากวันนี้กี่มากน้อย เป็นต้น
ชอบทั้งสองภาพเลยครับ
บางที แค่ดูภาพก็ไม่ต้องบรรยายอะไรมาก
เพราะภาพมันบอกอยู่ในตัวอยู่แล้ว
ขอบคุณที่แบ่งปันครับ
รักษษสุขภาพด้วยนะครับ
ครูโย่ง ครับ
ผมมีภาพกิจกรรมค่าย หรืออื่น ๆ ที่เกี่ยวกับวิถีการทำงานเพื่อสังคมอยู่มาก เคยตั้งใจว่าสักวันหนึ่งจะนำมาทำเป็นหนังสือภาพให้ได้
ผมยังมั่นใจว่า สักวันความฝันจะเป็นจริง ..
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ที่ได้รับจากเรื่องราว
ของคุณ แผ่นดิน ค่ะ
หากเราหยุดมอง รอบๆตัว
แล้วได้พบกับ สิ่งสวยงามของชีวิต แบบนี้บ้าง
มันรู้สึกดีจังเลยนะคะ
จะคอยติดตามอ่านเรื่องราวของคุณ แผ่นดิน ค่ะ