เกษตรยะลา ไปควน เอามาให้ดู

           สวัสดีครับ.....  เมื่อวานนี้ไปควน(สวนที่ลาดชัน)มา..ที่จริงแล้วผมโค่นสวนทุเรียนอายุ 20 กว่าปีทิ้งเนื่องจากประสบปัญหาราคาผลผลิตตกต่ำ ตอนปลูก ราคากก.ละ 25 -30 บาท ตอนเก็บผลผลิตขายเหลือ 17-11-7-4 บาทตามลำดับ  เลยตัดสินใจโค่นไปเมื่อตอนปีใหม่เพื่อมาปลูกยาง..แต่นั้นไม่ใข่สาระที่นำมาเล่าวันนี้...... สาระอยู่ที่ภาพข้างล่างนี้ครับ

            พืชชนิดนี้ ผมจำได้เมื่อประมาณ 30-40 ปีผมเคยเก็บมากินเป็นผลไม้หรือเป็นของกินเล่นสำหรับเด็กสมัยนั้น เพราะมันไม่มีผลไม้ชนิดอื่นๆเหมือนเดี่ยวนี้  ตอนนั้นผมเรียกมันว่า"ลุกพุ้งพิ้งพุ้งพ้าย"แต่ชื่อจริงๆไม่ทราบเหมือนกันว่าเขาเรียกว่าอะไร รสชาดผลสุกจะออกหวานๆ ส่วนที่ห่อหุมผลข้างในจะออกสีแห้งๆกรอบๆ(เข้าใจหรือเปล่าไม่ทราบ) ต้นชนิดนี้จะขึ้นมาหลังจากมีการเผาป่า ประมาณต้นฤดูฝนครับ ลักษณะต้นเป็นพืชล้มลุก .. แต่ที่น่าสนใจคือผลจะมีเปลือกห่อหุ้ม  อย่างสวยงาม เป็นการสร้างสรรจากธรรมชาติ เพื่อป้องกันแมลงศัตรูพืชที่จะมาทำลาย หรือเพื่อที่ต้องการให้ผลในมีสีสวยงาม..... ครับมันเป็นมหัศจรรย์ตามธรรมชาติ..จริงๆ  (เหมือนรังนกกระจาบ)

          เป็นการบังเอิญหรือเปล่าไม่ทราบเมื่อครั้งที่ไปดอยอินทนนท์เมื่อกลางเดือนที่แล้ว   ขากลับลงจากดอยแวะที่ตลาดจำหน่ายสินค้าของชนเผ่าริมทางมีพืชผักหลายชนิด ดอกไม้และอื่นๆ และที่ผมติดใจมีผลไม้ชนิดหนึ่งหน้าตาคล้ายกับผลของไอ้ต้นที่ผมเอามาให้ดูไม่ผิด แต่ผลใหญ่กว่า มีชื่อเป็นภาษาฝรั่งเสียด้วยจำชื่อไม่ได้ ครับ.. ผมเข้าใจว่าเป็นพืชผักหรือผลไม้เมืองหนาว.. ผมกระซิบกับน้องที่ไปด้วยกันว่าจำได้ไหม...ลูกไอ้นี่เหมือน "ลูกพุ้งพิ้งพุ้งพ้าย" สมันก่อนแถวบ้านเราลุย(มาก) แล้วเมื่อวานนี้ผมก็ไปเจอกับพืชชนิดนี้อีกครั้ง เสียดายที่ผล (ลูกมัน)ยังไม่สุก......มิฉนั้นเสร็จ...แน่    วานท่านผู้รู้ช่วยให้ความกระจ่างด้วยครับว่าชื่อ.อะไรทั้งของไทยและของบนดอย..........สวัสดีครับ