ไพฑูรย์ ศรีฟ้า(2546: 1) ได้ให้คำจำกัดความของคำว่า e–learning ว่าหมายถึง การเรียนการสอนทางไกลที่ใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านเครือข่ายใยแมงมุม(World Wide Web: www) ซึ่งผู้เรียนและผู้สอนใช้เป็นช่องทางในการติดต่อสื่อสารระหว่างกัน ผู้เรียนสามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลมากมายที่มีอยู่ทั่วโลก สามารถทำกิจกรรมหรือแบบฝึกปฏิบัติต่าง ๆ แบบออนไลน์โดยใช้เครื่องมือที่ช่วยอำนวยความสะดวกอยู่ในเครือข่ายใยแมงมุม เป็นการเรียนการสอนที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปัจจุบันเพราะไม่มีขีดจำกัดด้านระยะทาง เวลา และสถานที่ อีกทั้งยังตอบสนองต่อศักยภาพและความสามารถของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี

เกรียงศักดิ์  เจริญวงศ์ศักดิ์(2546:1) กล่าวว่า  การเรียนรู้ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ หรือ e–Learning เป็นการเรียนรู้บนฐานเทคโนโลยี(Technology-Based Learning) ซึ่งครอบคลุมวิธีการเรียนรู้หลากหลายรูปแบบ เช่น การเรียนรู้บนคอมพิวเตอร์(Computer-Based Learning) การเรียนรู้บนเว็บ(Web-Based Learning) ห้องเรียนเสมือนจริง(Virtual Classrooms) และความร่วมมือดิจิตอล(Digital Collaboration) เป็นต้น ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ทุกประเภท เช่นอินเทอร์เน็ต(Internet), อินทราเน็ต(Intranet), เอ็กซ์ทราเน็ต(Extranet) การถ่ายทอดผ่านดาวเทียม(Satellite Broadcast) แถบบันทึกเสียงและวิดีทัศน์(Audio / Video Tape) โทรทัศน์ที่สามารถโต้ตอบกันได้(Interactive TV) และซีดีรอม(CD-ROM)

ประกอบ  คุปรัตน์(2546) ได้ให้ความหมายของ e-Learning ว่าเป็นระบบการเรียนการสอนที่ถูกสร้างขึ้นมาให้สามารถรับ-ส่งสารด้วยระบบดิจิตอล และมีระบบสนับสนุนให้บริการการเรียนการสอนรองรับ