สำนวนนี้หมายถึงคนที่คล้อยตามผู้อื่นอย่างขาดเหตุผล หรือไม่เป็นตัวของตัวเอง ซึ่งปัจจุบันคนจำพวกนี้มีมากในทุกวงการ

เป็นความบังเอิญที่หมุนคลื่นวิทยุไปเจอการแสดงหนังตะลุงขณะขับรถอยู่  หนังตะลุงเป็นการละเล่นพื้นบ้านทางปักษ์ใต้ในความเก่งของนายหนังสามารถพูดได้หลายเสียงเลยละ 

 หนึ่งในตัวตลกเอกหนังตะลุงคือนายสีแก้วซึ่งเป็นชาวสงขลา  เขาเป็นคนอ้วนเตี้ยลงพุงหัวล้านจมูกโตคางสั้นไร้เสื้อสวมสร้อยคอนุ่งโจงกระเบนลายตาหมากรุกไร้อาวุธ

  มีปัญญาชอบธรรมมะ พูดน้อยจริงใจเวลาสู้ใช้หัวชน  ชอบอบรมตัวตลกหนังตะลุงอื่น ๆ ที่ทำผิด  เขามักขัดแย้งกับเพื่อนคู่หูคือยอดทองไงละ

และสำนวนภาษาภาคใต้ที่ว่า...สีแก้วพลอยรุ่ง...ก็มาจากนายสีแก้วนี้  ซึ่งอาจารย์จรูญ  หยูทอง  ผู้เชี่ยวชาญด้านหนังตะลุงว่า...

สำนวนนี้หมายถึงคนที่คล้อยตามผู้อื่นอย่างขาดเหตุผล  หรือไม่เป็นตัวของตัวเอง  ซึ่งปัจจุบันคนจำพวกนี้มีมากในทุกวงการ  ไม่เว้นแต่ในแวดวงสถาบันอุดมศึกษา 

 อันเป็นผลิตผลมรดกตกทอดของวัฒนธรรมอุปถัมภ์ที่พัฒนามาเป็นวัฒนธรรมสอพลอตอแหลในปัจจุบัน  ซึ่งเป็นอุปสรรคขวากหนามของการพัฒนาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมที่เน้นความเป็นตัวของตัวเอง 

 และความมีเหตุผล  แต่สังคมปัจจุบันกลับเต็มไปด้วยพวก...อำนาจนิยม...จึงเกิดค่านิยมทาสที่ว่า...ดีครับนาย...ได้ครับผม...เหมาะสมครับท่าน...ตลอดกาลทุกกรณี. เออ...นะนายสีแก้วพลอยรุ่ง... ฮิ ฮิ ฮิ...