วันเกิด หรือ วันคล้ายวันเกิด  วิกิพีเดียบอกว่า คือวันที่ถือว่าเป็นวันที่คนๆ หนึ่งเกิดมาแล้วมีชีวิตอยู่บนโลกนี้เป็นวันแรก    โดยเมื่อวันเกิดของคนๆ หนึ่งเวียนมาครบรอบปี จะเรียกวันนั้นว่าเป็นวันคล้ายวันเกิด    ในหลายวัฒนธรรมจะมีการฉลองวันเกิดในวันนั้น    วิธีการฉลองมีหลากหลาย อย่างเช่นชาวพุทธอาจจะมีการทำบุญตักบาตรในตอนเช้า และมีการเลี้ยงฉลองกันในตอนเย็น    หนึ่งในรูปแบบการฉลองที่เป็นที่นิยมที่สุดคือการเป่าเทียนบนเค้กวันเกิด    โดยที่บนเค้กวันเกิดจะมีการปักเทียน (เป็นเทียนขนาดเล็ก อาจจะปักเทียนเท่ากับจำนวนอายุของเจ้าของวันเกิด หรืออาจจะปักเพียงเล่มเดียว) จากนั้นเพื่อนร่วมงานวันเกิดจะร้องเพลงวันเกิด    เมื่อเพลงจบแล้วให้เจ้าของวันเกิดอธิษฐานสิ่งที่ตนหวังไว้แล้วเป่าเทียน    จากนั้นก็จะมีการทานเค้ก หรือมีการมอบของขวัญ

เพลง Happy Birthday to you    หนังสือ Guiness Book of World Records ได้บันทึกไว้ว่าเพลงนี้เป็นเพลงภาษาอังกฤษที่ถูกนำไปร้องมากที่สุดในโลก    และได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ มากมาย    แม้แต่ในประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลักก็ยังร้องเพลงนี้    ทำนองเพลง Happy Birthday to You เป็นฝีมือการแต่งของพี่น้องชาวอเมริกัน คือ Patty Hill และ Midred Hill ในปี 1893 (พ.ศ.2436)    สม้ยที่ทั้งคู่เป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในเมือง Louisville   รัฐ Kentucky    แต่เดิมตั้งใจจะใช้เพลงนี้เป็นเพลงทักทายก่อนเริ่มชั้นเรียน และได้ตั้งชื่อเพลงไว้ว่า "Good Morning to All"  ซึ่งมีเนื้อเพลงดังนี้..

       Good morning to you
       Good morning to you
       Good morning, dear children
       Good morning to all

แต่เนื้อเพลง Happy Birthday to you  กลับไม่มีที่มาชัดเจนว่าใครเป็นผู้แต่งเนื้อร้อง   และในงานวันเกิดหากปราศจากเพลงนี้ก็คงจะไม่สมบูรณ์       อย่างไรก็ตาม พบว่าเนื้อเพลงนี้ปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในหนังสือเพลงฉบับหนึ่ง ในปี 1924    โดยเป็นเนื้อเพลงบทที่ 2 ของเพลง Good Morning to You" จากนั้นหนังหลายเรื่องและรายการวิทยุก็นำไปใช้เป็นเพลงอวยพรวันเกิด จาก"Good Morning To You" ก็เลยเปลี่ยนไปเป็น "Happy Birthday To You" ในที่สุด

 ในหน้าประวัติของฉัน   ตรงมุมขวามือด้านล่างมีข้อความขึ้นบอกไว้ว่า ฉันเป็นสมาชิกตั้งแต่: ศ. 08 มิ.ย. 2550 @ 12:21    ค่ะ  ในอีกไม่กี่วัน..ฉันก็จะมีอายุครบรอบหนึ่งปีในสังคมแห่งการเรียนรู้แห่งนี้    ชวนให้นึกย้อนไปถึง "กว่าจะมาเป็นฉัน" เสียจริงๆ   ในแต่ละหน้าบันทึกมีหลากหลายความคิด-ความรู้สึกของฉันที่เขียนที่เขียนประวัติของตัวเองในหน้าโปร์ไฟล์ว่า.."เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง  ที่ยิ้มก็ได้ ร้องไห้ก็เป็น   มีความสุขกับการได้นั่งขีดๆ เขียนๆ ระบายสี  และมีความเชื่อว่า..บางถ้อยคำที่แสนธรรมดาจะทำให้ใครๆ มองท้องฟ้าสีสวยขึ้น   ก้อนเมฆสีขาว  เม็ดฝนไหวไหว  สายลมพลิ้ว  ละอองดาวระยิบ  แสงจันทร์ฉาย   ล้วนแต่มีความหมายอย่างที่เรานึกไม่ถึง"

ฉันเข้ามาครั้งแรกด้วยความบังเอิญจากประตูบานใหญ่ที่ชื่อ www.google.com แล้วไปโผล่ตรงที่บันทึกของคุณอร  Bright Lily   P    เอาล่ะ ไหนๆ ก็เข้ามาแล้ว..ลองอ่านดูคงจะไม่เสียเวลามากนัก    ปรากฏว่าฉันใช้เวลาในการนั่งอ่านบันทึกของเธอทั้งหมดเป็นระยะเวลาสองวัน    แล้วก้าวไปสู่อีกบันทึกหนึ่งที่มีการพูดคุยกับเธออย่างสม่ำเสมอ    นั่นคือบันทึกGood Living  ของคุณพี่ศศินันท์ Sasinanda  P นั่นเอง    ทุกบทความของเธอล้วนแต่เป็นงานเขียนที่มีคุณภาพ    ดังนั้น..ฉันจึงตัดสินใจก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในสังคมแห่งการเรียนรู้แห่งนี้ด้วยความเขินอาย   โดยที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับที่นี่..รู้เพียงว่าที่นี่มีแต่บล็อกเกอร์ที่มีประวัติสามารถตรวจสอบได้    เพราะฉะนั้นทุกคนต้องจริงใจแน่ๆ เลย 

  

กับบันทึกแรกที่เริ่มต้น ณ ที่นี่  >> วันแรก กับการมี blog เป็นของตัวเอง  และก็ได้รับการต้อนรับที่ฉันคิดเอาเองว่าอบอุ่นจัง    ดีจังเลยนะ กับการเดินเข้ามาในสถานที่แห่งหนึ่งแล้วได้รับรอยยิ้มตลอดจนคำกล่าวทักทายอย่างมีไมตรีจิต    นี่ล่ะ ที่ฉันต้องการ

และต่อมา กับการเขียนของฉันที่ชวนคุยเรื่องหนังสือเล่มโน้น-เล่มนี้   >> ความสุขที่หายไป..ตามกลับคืนมาได้หรือยัง?    หนังสือกับการอ่าน    หนังสือเล่มโปรด     หนังสือกับมิตรภาพ     อยากให้หนังสือเดินทาง 1   หนังสือเล่มโปรด..อีกครั้ง    จดหมายรัก    หนังสือ : เดอะ ซีเคร็ต    เดินสู่..อิสรภาพ

แม้กระทั่งชักชวนให้ใครๆ เข้ามาล้อมวงทำโน่น-ทำนี่  ซึ่งนับเป็นงานอดิเรกแสนรักของฉัน   เพราะฉันเชื่อไงว่าของที่ทำจากสองมือ   ความรู้สึกที่ถูกตรงมาจาก "หัวใจ" นั้นจะทำให้ของชิ้นนั้นมีคุณค่าและความหมายจนไม่สามารถประเมินราคาออกมาได้  >>  รูปวาดบอกอะไรได้บ้าง?    ชวนมาวาดรูปกัน    ชวนทำโปสการ์ดทำมือค่ะ    วิธีทำหนังสือทำมือ (ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีคนเข้ามาอ่านบันทึกนี้ของฉันมากกว่าสี่พันครั้ง)   D.I.Y. ทำสร้อย ร้อยใจ    ของขวัญปีใหม่..ตุ๊กตาหมีน้อย teddy bear..กับความพยายาม

 

วันดีคืนดี  ฉันก็ลุกขึ้นมาจับกะทะ  เคาะตะหลิว ชวนทำเมนูอิ่มละไมกัน   เพื่อนชายที่แสนจะสนิทกันถามว่า "ที่เขียนในบันทึกนั่น  ตัวเองทำได้จริงๆ เหรอ?"   ใช่สิ  ฉันเคยเป็นคนที่ทำกับข้าวไม่เป็นเรื่อง   ตอนเรียนวิทยาลัยเทคนิคที่มีแต่เพื่อนๆ ผู้ชายเป็นโขยง   ถึงเวลาทำกับข้าว..เพื่อนๆ จะร้องเสียงหลงเมื่อฉันย่างกรายเข้าไปขอช่วยพวกเขาทำกับข้าวกัน   และเพื่อนชายคนสนิทที่ถามคำถามน่าหมั่นไส้นั่นก็เคยลิ้มรสหมูอบไวน์ฝีมือฉันแล้วด้วย   ไอ้เจ้าเมนูนี้ล่ะที่น้องหมาที่บ้านฉันยังเมิน    แล้ววันหนึ่ง..จู่ๆ ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับการทำเมนูอร่อยรสเลิศ(คิดเอาเอง และมีลูกคู่สนับสนุนเพียบ)ได้ยังไงก็ไม่รู้   อั้นแน่ะ  น่าจะเป็นเรื่องของ "พรสวรรค์"   คงคล้ายๆ "สวยหลบใน" นั่นล่ะหน่า  >>  เมนูอิ่มละไม..ข้าวเงี้ยว    เมนูอิ่มละไม..ลาบหมู     เมนูอิ่มละไม..น้ำพริกอ่อง    เมนูอิ่มละไม..เห็ดเจ้าเอย เห็ดอะไร? เห็ดไข่เหลือง    เมนูอิ่มละไม..ส้าสูง หรือยำยอดมะม่วงนั่นแล    เมนูอิ่มละไม..แกงเขียวหวานไก่    เมนูอิ่มละไม..สปาเก็ตตี้ปลาเค็ม    เมนูอิ่มละไม : ถั่วแดงหวานเย็น

 

บางครั้ง..ฉันก็นั่งเขียนกลอน  เขียนถึงอารมณ์ของบางห้วงเวลา   >>  ขอไว้อาลัยแด่ครูที่จากไป     กาลครั้งหนึ่ง..เมื่อความสุขเดินทางมา..     ร้อยบทกวี    อารมณ์ดี..มีบทกวีมาฝาก    ครูกวี .. สียะตรา ..     ความสุขเล็ก ๆ .. เรื่องเล่า ๆ .. ในสวนเล็ก ๆ    เรื่องราวของคนสองคนที่ผ่านมาพบ..และจบตรงคำว่า " ลาจาก "     may it be    ความรัก    รักหมด กับ หมดรัก    ความรักกำลังทำให้ฉันร้องไห้   

 

ใครๆ ก็บอกว่าชอบตัวหนังสือของฉันที่บอกเล่าเรื่องราวต่างๆ  >>   Three things    เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ตอน กลิ่นดอกไม้ขับไล่หนู     หนึ่งภาพ แทนความรู้สึก      ดอกลั่นทม.. ไยเขาว่าเจ้าตรมโศกเศร้า      ปรีดาแห่งชีวิต    เรื่องของไอมี่ 1 ตอน รองเท้าของหนู     เรื่องของไอมี่ 2 ตอน เพื่อนหนู     เรื่องของไอมี่ 3 ตอน พจนานุกรมฉบับไอมี่    ปาย     See you anytime I want     เด็กมีปัญหา    จับเข่าคุย..ตอน รักแท้    ปรีดาแห่งชีวิต     จากเพลง Live and Learn ถึงคำบางคำของโสเครติส   

 

เรื่องราวของมิตรภาพที่เกิดขึ้นใน "หัวใจ" ระหว่างฉันกับผู้คนมากมาย   ที่บางครั้งก็เกิดขึ้นบนความไม่น่าจะเป็น  >>  ศีล 5 จนถึงท่านติช นัท ฮันห์ และวิถีเซน     ปาย     เด็กมีปัญหา    ครั้งแรก..กับคนจากโลกไซเบอร์     รับท้า     พี่คนสวย กับน้องกระเหรี่ยง     เสแสร้ง     นินทากาเล     จดหมายถึงพ่อ     คิดถึง คุณ naree กันไหม?    การบ้านTag คิดถึง : ร่วมด้วยช่วยกันพรวนบทความใน GotoKnow     พี่สาว     Forget me not     Tag คิด(ไม่)ถึง : ชีวิตติดหนังสือ     เรื่องเล่า-การรอคอย

 

ทั้งหมดนี้..ฉันขอขอบพระคุณ G2K และผู้ดูแลระบบทุกท่าน   ตลอดจนบล็อกเกอร์ทั้งหมดที่เข้ามามีส่วนร่วมในการเรียนรู้ของฉันนับตั้งแต่ก้าวแรกจนกระทั่งมาถึง ณ ตอนนี้   และจากบันทึก3 ปี GotoKnow.org : เชิญทุกท่านร่วมเขียนบันทึก AAR การใช้งาน GotoKnow.org ของน้องมะปรางเปรี้ยว   ที่เชิญทุกท่านให้มีส่วนร่วมในการพัฒนา GotoKnow.org ต่อไป ด้วยการเขียนบันทึก AAR (After Action Review) เกี่ยวกับการใช้งาน GotoKnow.org    เพื่อที่ทีมงานจะนำไปปรับปรุง GotoKnow.org ให้ดียิ่งขึ้น

ANSWER :  ฉันค่อนข้างพอใจกับมิตรภาพที่เกิดขึ้นในนี้   ในโลกเสมือนจริงและทะลุออกมาสู่โลกแห่งความจริงที่สามารถพูดคุย  ติดต่อสื่อสาร  แม้กระทั่งกอดกันได้    หลายๆ ครั้งได้เกิดกระบวนการเรียนรู้จากการอ่าน  การพูดคุยกันในบันทึก    ซึ่งนำมาปรับใช้กับชีวิตการงานได้เป็นอย่างดี    นับเป็นการจัดการองค์ความรู้ที่ดูมีชีวิต  มีการต่อยอดความรู้  มีการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น   เป็นการเรียนรู้ที่ไม่แห้งแล้ง    จากกลุ่มผู้คนหลากหลายสาขาอาชีพ-ตำแหน่ง    หากเป้าหมายของ G2K คือเพื่อให้เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ระดับชาติ   เพื่อเป็นประวัติศาสตร์ให้ลูกหลานรุ่นต่อๆ ไปได้ศึกษาหลังจากนี้    ฉันก็ว่า..G2K บรรลุถึงผลนั้นแล้ว   

 

 

สุขสันต์วันเกิดครบรอบสามปีของ G2K -- กี่ปีก็ไม่รู้ของพี่ยาหยี (ทะเลดาว) ที่เพิ่งฉลองวันเกิดไปเมื่อวานซืน  P --และของฉันกับหนึ่งปีในสังคมแห่งนี้   Happy Birthday to you..and me..

  

 ส่วนเรื่องต่างๆ ทางด้านเทคนิคนั้น..ฉันไม่รู้จะเขียนถึงอย่างไรได้จริงๆ