สิ่งหนึ่ง ที่มีอานุภาพ ทำให้คุณภาพใจเราดีขึ้นมากๆด้วย

 

 

 

        ในวันที่อารมณ์แจ่มใส ผู้เขียนชอบระลึกถึงสิ่งหนึ่ง ที่มีอานุภาพ ทำให้คุณภาพใจเราดีขึ้นมากๆด้วย นั่นคือมิตรภาพ อาจเป็นภาพ เป็นเรื่องราว หรือเป็นความประทับใจ ที่ฉายซ้ำได้เสมอ ไม่มีความเสื่อมคลาย บางครั้งผู้เขียนก็เก็บความทรงจำ กับสิ่งเหล่านั้นมา โดยมิได้มีตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเลย

  คนเรานี่ก็แปลก มีความพิเศษมากมาย เคยเป็นไหม เวลาเห็นภาพ ที่เคยสร้างความประทับใจให้กับเรา  เมื่อได้มาเห็นอีก ทำไมนะ ความรู้สึก ครั้งกระนั้น จึงกลับมาได้เหมือนเดิมทุกประการไป

 กับภาพดีๆ จากมิตรภาพดีๆ ที่ขอบันทึกเอาไว้ ก่อนที่จะเล่าเรื่องราว มิตรภาพในต่างแดน ประเทศอินเดียของผู้เขียนให้ชื่นใจกันต่อไป

                                             กับความประทับใจเก่าๆ ที่ผ่านไปแล้ว

แต่ก็มีพลัง พร้อมยินดี ที่จะให้หวลรำลึก ได้เหมือนเดิม

อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง

.. เท่าที่จะต้องการ

หากเหนื่อยนัก...ขอจงหยุดพักเสียก่อน...

 

รอเพื่อจะพบเธอ....๙๒ ปีเลยเชียวนะ (ความคิดของคนขวามือ)

 

 

รอยยิ้ม..ขนมหวาน...และเพื่อนสนิท..

ทำให้เราต้องมาพบกันแทบทุกวัน

 

เพื่อเพื่อน ให้รอนานได้ไง....

รอมานานทั้งวันแล้ว..ใช่ไหม

กลับจากโรงเรียน ก็ตรงดิ่งมาหาเธอเลย

.....ก็คิดถึง....

อะไรจะหรรษา...เท่ากับที่แห่งนี้ ที่มีเราและนาย...

ณ ชายทะเล..บางพระ

ขึ้นชื่อว่ามวลมิตร เพื่อนเกลอ

ต่างก็มีวิธีที่จะรักกัน รู้จัก รู้ใจกัน

ไม่มีในตำรับรักเล่มไหน แต่อยู่ในตำรับใจของเราเอง

คำเดียว ที่ใช้ได้กับทุกภาพ ทุกวาระ และความหมายไม่เปลี่ยนแปลง

...มิตรภาพ....