คำพูดหลายคำ หลายคน หลายแง่ หลายมุม  มากระทบหู ผ่านเข้าไปในสมอง และกักเก็บไว้....ในหัวใจ  ในเรื่องความพอเพียง  หรือ เพียงพอ   กับการใฝ่รู้ใฝ่เรียน  การไขว่คว้า  เท่าที่โอกาสจะมาหา  มาพบ 

ดังนั้น  กลุ่มคำว่า พอใจเท่าที่มี ยินดีเท่าที่ได้  มาอยู่ข้างหลังเสียแล้ว  สำหรับมุมของการเรียนรู้   ต่อให้มีเสียงนกเสียงกาหรือเสียงอินทรี  ก็...หยุดความเติบโตของการเรียนรู้ไม่ได้เสียแล้ว 

เมื่อก้าวเดินออกไป  ก็ต้องก้าวต่อไป  ไม่ย่ำอยู่กับที่ที่นับวันจะล้าหลัง  ไม่พัฒนา ไม่ผันเปลี่ยนสู่ความเป็นผู้รู้  ผู้มีความสามารถ  

จะบอกว่า  เพียงพอแล้ว  พอเพียงแล้ว  ก็พูดได้ไม่นาน  ผ่านไปไม่กี่วัน  ก็ต้องเปลี่ยนมา...ทำบ้าง 

หลายๆคนที่ปรากฏ  เที่ยวพูดว่า  เที่ยวพูดนินทาคนอื่น..ว่า ไม่รู้จักพอ.....แต่ตัวเองก็ต้องมานั่งทำ.....แบบ  ขว้างงูไม่พ้นคอ  หรือ....ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง  หรือว่า.....เก้าไม่เอา สิบไม่เอา  สิบเอ็ด ก็ต้องเอา 

นี่หนอ เรื่องของคนที่มองเห็นแต่เรื่องผิดของคนอื่น  แต่เรื่องของตนเอง เลียแผล และปกปิด  สักวันก็ต้องปูดออกมา น่าเกลียด น่าขยะแขยง...สิ้นดี 

ทีเขาเราไม่ว่า  ที่เราก็อย่าด่า...ก็แล้วกัน  บรรยากาศอารีอารอบ อาจจะเกิดขึ้นในสังคมของการทำเพื่อก้าวหน้าตนเอง  

เมื่อมีโอกาสของใครของท่าน เราไม่ว่ากัน เพราะ  ไม่รู้ว่า..โอกาสแบบนี้จะมาเยือนเราหรือเปล่า 

วันนี้  เราไม่ว่าเขา วันต่อไป ทีเราบ้าง  เขาก็จะได้ไม่ว่าเรา....ให้รู้ไปสิ  ว่าเลือกปฏิบัติ หรือ  ฝนตกไม่ทั่วฟ้า..หรืออย่างไร  

ผ่านมาถึง  เรื่อง  พอใจเท่าที่มี ยินดีเท่าที่ได้  น่าจะหมายถึง  เรื่อง ความมีทรัพย์สิน  ไม่พยายามไขว่คว้ามาเพิ่มเติมอีก.....หากต้องแลกด้วย.....ความยาก  ด้วย.....แรงกาย ต้องแลกด้วย....อิสระ  ด้วย.....ความเสี่ยงหรือแลกด้วย.....คำครหาใดใด  อย่างที่เคยได้ยินในงานฌาปนกิจศพบ่อยๆว่า.....เห็นไหม...ตายไปก็เอาไปด้วยไม่ได้   อย่างนี้เป็นต้น   

พอใจเท่าที่มี  ยังหมายถึง  มีสิ่งของอะไร ก็พอใจเท่าที่  ไม่ต้องไปซื้อมาเพิ่มให้เสียเงิน  ของเก่า ของเดิม ที่มีอยู่ ก็พอใช้ได้  ไม่สูญเสียเงินทองไปเปล่าๆ .....เช่น  รถยนต์คันเก่า  ที่ยังใช้ได้อยู่  ก็อดทน  ใช้มันไปจนกว่า จะพังจนใช้การไม่ได้  จะไปซื้อ ไปหามาหลายคัน  ให้เสียภาษีประจำปีไปเปล่าๆ  ทำไมกัน 

ยินดีเท่าที่ได้  ก็เช่นกัน  หมายถึง  เมื่อได้รับอะไรมา  ก็เท่ากับ...ได้...จะได้อะไร มากน้อยกว่าใคร  ก็ไม่ต้องคิด..ให้หนักและเหนื่อยใจ.....เช่น  การได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์  ตามวาระของการปฏิบัติงาน  บางปีก็ได้รับ  บางปีก็ไม่ได้รับ และไม่ได้รับพร้อมๆกันทุกๆปี  ดังนั้น เมื่อได้รับขั้นใด  ก็ควรพอเพียง  ยินดีเท่าที่ได้..ก็จะมีความสุข  

ได้ 1 ขั้น 1 ขั้นครึ่ง 2 ขั้น  เท่าไร  ก็ต้องนำมาเสียภาษีมากน้อยตามที่ได้รับเท่าๆกัน  ได้เท่าไร  ก็พอใจเถิดค่ะ 

ปีหน้าฟ้าใหม่  โอกาสจะมาหาเราเอง....

ความยินดี จะมาหาเราเอง...

บางท่าน ก็มีความยินดี..อยู่เต็มอยู่ในหัวใจแล้ว.....