"กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ"

แหม... บันทึกวันนี้หมิ่นเหม่มากว่าจะเข้าหมวดวัฒนธรรม หรือว่าจะเข้าหมวดกีฬาดี... ก็คงยืนหยัดจะอยู่ในหมวดวัฒนธรรมนี่ละนะ เพราะเรายังมองคิวโดะเป็นกิจกรรมที่สะท้อนวัฒนธรรมอย่างหนึ่งของชาวญี่ปุ่นอยู่

 

เพิ่งกลับมาจากการไปซ้อมคิวโดะมา วันนี้แก้ไขจุดบกพร่องของตัวเองอันได้แก่ ไดซัง และ ฮิคิวาเคะ (ขั้นตอนของการเลื่อนธนูลงมาเตรียมยิง) ได้แล้ว ครูเป็นงง เมื่อวันก่อนมันยังยิงผิดๆถูกๆ วันนี้ทำไมมันดีขึ้นมาได้ อันนี้ก็ต้องคอยระลึกถึงคำพูดที่ครูเคยบอกไว้ว่า "ใหม่หน่ะ... ใจคิดแต่ว่าจะต้องง้าง ก็เลยใช้มือง้างธนูเอา ไม่ได้ใช้ความสมดุลของร่างกาย" วันนี้ก็มาเลย.... ท่องมาเลย... เริ่มท่องกับตัวเองไว้ตั้งแต่ตอนจะเริ่มเคลื่อนธนูว่า... "ปล่อยมันไปตามธรรมชาติ... ซ้ายนำ ซ้ายนำ แล้วมือขวาก็ตามมือซ้าย มือขวาตามมือซ้าย" พอเข้าที่สำหรับไดซังแล้วก็ท่องต่อว่า... "อย่าง้าง อย่าง้าง อย่าง้าง" กำลังหลังก็เลยได้ออกแรงเต็มที่  ได้รางวัลจากครูคือการให้เข้าไปยิงเป้าจริงได้ แต่ยิงไปแค่สองดอก ไม่เข้าเป้าทั้งคู่ ออกทะเลไปไหนไม่รู้ คราวหน้าไว้เอาใหม่ ตอนนี้รู้แล้วว่าจะต้องเล็งที่ไหน (แก้ไดซังกับฮิคิวาเคะได้... ไม่ได้หมายความว่าส่วนประกอบอื่นยังดีนะคะ... ยังคงมีปัญหาในการจับคันธนูให้ถูกต้องอยู่.. ทำไงก็ไม่ได้ซักที... ต้องพยายามกันต่อไป)

 

ย้อนกลับเข้าหัวข้อที่ว่าด้วยการรักษาอาการปวดหลังด้วยการเล่นคิวโดะ ไม่รู้ว่าคนที่ยิงธนูท่านอื่นๆจะรู้สึกเหมือนกันมั้ย แต่ช่วงก่อนหน้านี้ ใหม่นั่งทำงานนานๆ ใช้คอมพิวเตอร์มากๆ ช่วงหลังนี่แข็งไปหมดเลย ปวดไปหมดทั้งไหล่ ทั้งบ่า ทั้งหลัง ต้องคอยนวด คอยออกกำลังกายช่วยเอา ช่วงไหนยุ่งบ้าง ขี้เกียจบ้าง ไม่ได้ออกกำลังกายหน่อยเดียว มากลับมาปวดอีกแล้ว พอมาเล่นคิวโดะแล้ว สิ่งนึงที่รู้สึกเลยก็คือว่าแผ่นหลังเราได้ออกกำลังกาย  แล้วก็มีระเบียบร่างกายที่เราจะต้องคอยรักษาสมดุลทั้่งด้านซ้าย ขวา หน้าและหลังของร่างกายเราอยู่เสมอ (เหมือนที่เคยกล่าวไว้ในการเล่นคิวโดะกับการเดินทางสายกลางเมื่อหลายบันทึกก่อน) การฝึกแบบนี้ ถึงแม้เราออกมานอกสนามคิวโดะแล้ว มันก็ยังติดตัวเราอยู่ ทำให้เรามีสติในการเดินเหิน ในการยืนหรือนั่งของเรา

 

หลายๆท่ายเคยเป็นมั้ยคะว่าเวลานั่งทำงานนานๆ พิมพ์คอมเยอะๆ ร่างกายก็ปล่อยตัวตามสบาย ทิ้งน้ำหนักลงบนข้อศอกที่พาดโต๊ะอยู่ ไหล่ห่อบ้าง ไหล่ยกบ้าง ตัวเอียงบ้าง (แหม.. บางท่านแอบสะดุ้งแล้วเปลี่ยนท่านั่งทันที...=P) นี่แหล่ะ สาเหตุของอาการปวดไหล่ ปวดหลัง หลังแข็ง มันเป็นท่าผิดธรรมชาติ กล้ามเนื้อมันก็ไปคดๆกองๆกัน มันก็เลยขอปวดเอาคืน ถ้านั่งหลังตรง (แบบไม่ถึงกับต้องเกร็งนะคะ) ปล่อยไหล่เป็นธรรมชาติ อย่าไปห่อ อย่าไปยกมัน ทำแค่นี้เอง.. หลังไหล่ก็ดีขึ้นมาโดยปริยาย ซึ่งท่าธรรมชาติๆธรรมดาๆแบบนี้แหล่ะ เป็นท่าพื้นฐานของการเล่นคิวโดะที่ดี  ปัจจุบันใหม่ก็ยังแอบมีจังหวะไหล่ห่อเหมือนกัน แต่พอรู้สึกตัวก็รีบเปลี่ยนท่าทันที เดี๋ยวนี้อาการปวดหลัง ปวดไหล่ก็เลยไม่ค่อยมาถามหาแล้ว ดีจังเลยค่ะ

 

วันนี้นับข้อดีของคิวโดะเพิ่มได้อีกข้อแล้วนะคะ ^^

 

(วันนี้เอารูปคุณครูดัน 10 ของใหม่มาฝากหนึ่งรูป)