กำลังจะเริ่มปรับโครงการวิจัยที่ได้รับข้อเสนอแนะจากผู้ทรงคุณวุฒิครับ แต่เริ่มไม่ได้สักที ยิ่งหูไปได้ยินข่าวเกี่ยวกับการประท้วงที่เกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบันนี้ เลยขอแว็บมาเขียนแสดงความคิดเห็นสักนิดหนึ่งเป็นคำถามสำหรับทุกท่านที่น่ารัก
- วันหนึ่งคนของรัฐบาลเสนอแนวคิดการแก้ไขรัฐธรรมนูญครับ ฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยออกมาบอกว่า เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน เรื่องปากท้องสำคัญกว่าทำไมรัฐบาลไม่แก้ไข
- รัฐบาลตอบกลับไปว่า โอ้ยทุกเรื่องทำพร้อมกันได้ โดยลืมไปว่า หลายเรื่องต้องใช้ความเชื่อใจก่อนจึงจะแก้ไขได้ และเรื่องไม่เป็นเรื่องจึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้อันเนื่องจากไม่ยอมสร้างความมั่นใจให้กับมวลชนเสียก่อน
- เมื่อไม่มีความน่าเชื่อถือเหลืออยู่ เรื่องที่ฝ่ายไม่เห็นด้วยคิดว่าไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนแต่รัฐบาลเอาไปทำก่อน จึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ของฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยไปด้วยเช่นกัน
- จากนั้นฝ่ายที่คิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ จึงใช้เรื่องเล็กดังกล่าวมาสู่การสร้างเรื่องราวใหญ่โตให้กับบ้านนี้เมืองนี้
- ตกลงไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ตอนนี้มันคือเรื่องที่สร้างความแตกต่างและแตกแยกให้กับคนในสังคมได้ไปแล้วครับ
ท่านผู้อ่านคิดเห็นเป็นเช่นไรครับ
ผมมองเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วครับ นี่แหละเมืองไทย...เรื่องเล็กๆชอบทำให้ใหย่ เรื่องๆกลับมองข้าม เป็นเหมือนกันแทบทุกที่ จิตใจมนุษย์ผันเปลี่ยนปรวนแปรได้ทุกเมื่อ ไม่เว้นแม้แต่ตัวผมเองก็เช่นกัน อะไรที่คิดว่าขัดกับใจตัวเองก็มองไม่ดี อะไรที่ตรงใจตัวเองกลับดีเลิศประเสริฐศรี นี่แหละมนุษย์...
คนทุกคนอยากให้ทุกสิ่งเป็นไปตามที่ใจเราต้องการ และมักมองข้ามกับเรื่องบางเรื่องที่ใจไม่ต้องการ คนระดับรากหญ้าอย่างพวกเราก็คงต้องทำใจ
ขอบคุณครับอาจารย์เสียงเล็กๆ และ [email protected]
สรุปอย่างรวบรัดว่า ปัญหาทั้งมวลเกิดจากทุกคนมองที่ตนเองเป็นหลัก