ปัญหาลูกคนอื่นก็เหมือนกับลูกเราถ้าไม่ช่วยกันแก้มันจะลามมาถึงลูกของเราได้เช่นกัน

          สภาพสังคมในยุคปัจจุบันในจังหวัดภูเก็ตและจังหวัดต่างๆทั่วประเทศมีปัญหาเยาวชนกระทำความผิดมากมาย ในการกระทำความผิดนั้นเมื่อพิจารณาจากสถิติที่เกิดขึ้น พบว่า ที่จังหวัดภูเก็ตเด็กและเยาวชนที่กระทำความผิดมาจากครอบครัวแตกแยกประมาณ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ จึงมีคำถามเกิดขึ้นว่า พ่อแม่มีความพร้อมที่จะมีครอบครัวมากน้อยขนาดไหน

          อย่างไรเรียกว่าพร้อม คนที่คิดจะเป็นพ่อ พร้อมที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัวไหม พร้อมจะเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูกไหม พร้อมที่จะละเลิกอบายมุขไหม พร้อมที่จะเลิกจีบผู้หญิงอื่นไหม พร้อมที่จะทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวโดยลำพังตัวเราเองไหม พร้อมที่จะดูแลครอบครัวให้มีความสุขตามอัตภาพไหม  ผู้หญิงที่คิดที่คิดจะมีครอบครัวพร้อมที่จะเป็นแม่บ้าน แม่ของบ้าน ท่านพุทธทาสกล่าวว่า คนเป็นแม่ต้องเลี้ยงลูกไม่ใช่ให้คนอื่นเลี้ยง อย่างน้อยในแต่ละวันต้องมีเวลาอยู่กับลูก หางานที่ทำที่บ้านได้ก็ควรทำอย่าคิดที่จะเป็นแต่มนุษย์เงินเดือนอย่างเดียว ถ้าจะทำต้องจัดสรรเวลาให้อยู่กับลูกได้ด้วย

          สภาพสังคมที่เป็นครอบครัวเดี่ยว เกิดปัญหา พ่อทำงาน แม่ทำงาน ลูกกลับบ้านไม่เจอใคร ถึงวัยคบเพื่อน ที่เรียกว่า peer group เด็กก็ต้องเชื่อเพื่อน เพื่อนที่เขาคบเป็นแบบไหนเขาก็ไปแบบนั้น

          ขณะนี้สังคมโลกทางด้านตะวันออก กำลังมีปัญหา เด็กไม่สนใจอนาคต เด็กไม่สนใจทำงานหาเงิน แต่เด็กต้องการความสะดวกสบาย ต้องการมีเงินจับจ่ายใช้สอย

          คำถามมีว่าพ่อแม่บ่มเพาะสิ่งเหล่านั้นให้กับลูกหรือไม่ สิ่งที่ฟุ้งเฟ้อ ความสะดวกสบาย สอนให้ลูกเป็นที่หนึ่งโดยไม่สนใจความรู้สึกของลูก มุ่งแต่หาเงินเป็นหลักจนละเลยความสุขในครอบครัว  สังเกตได้ว่าเด็กในครอบครัวที่มีฐานะดีจำนวนไม่น้อยมีปัญหาความประพฤติ ลักทรัพย์ทั้งๆที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ลองไปถามเด็กดูปรากฏว่าเด็กตอบว่าอยากมีเรื่องตื่นเต้น เพราะในชีวิตเขาอยากได้อะไรพ่อแม่ทูลเกล้าถวายให้ทุกอย่าง

          พ่อแม่บางคนสอนลูกให้ไม่รู้จักกับความผิดหวังเลย อยากได้อะไรได้ทุกอย่าง พ่อแม่ต้องการให้ลูกเรียนหนังสือ พ่อแม่อุตส่าห์อดหลับอดนอนเพื่อหาเงินให้ลูกเรียนหนังสือ แต่ลูกไม่เคยคิดถึงการเรียน ลูกคิดแต่ว่าทำอย่างไรจึงจะสบาย ทำอย่างจึงจะหาเงินได้ เมื่อไม่รู้วิธีการก็จะหาโดยวิธีง่ายๆ อยากได้โทรศัพท์มือถือ ก็ลักเอา โดยไม่รู้ว่าพอมีโทรศัพท์มือถือก็มีค่าใช้โทรศัพท์ อยากมีรถจักรยานยนต์ก็ลักเอามาขับขี่ไปเที่ยว โดยไม่เคยนึกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องผิดกฎหมาย

          มีกรณีตัวอย่าง เด็กอยากได้จักรยาน แม่บอกให้รอหน่อยแม่กำลังเก็บเงินจะซื้อให้ เด็กเห็นจักรยานของเพื่อนวัย ๙ ขวบ หลอกพาไปทุบจนตายเพื่อเอาจักรยาน

          ผมมองปัญหาสังคมทุกวันนี้ว่าเพราะพ่อแม่ขาดความพร้อมที่จะมีลูก ไม่เคยรู้ไม่เคยสนใจเลยว่าการเลี้ยงลูกให้เป็นคนดีของสังคมทำอย่างไร ไม่เคยศึกษาเลยว่าเลี้ยงลูกอย่างนี้ต่อไปในอนาคตเขาจะเป็นอย่างไร

          ทุกวันนี้ พอถึงวันตรุษจีน พวกผม ๕ คนพี่น้องเอาเงินใส่ซองให้พ่อกับแม่ ทำกันมาหลายปีแล้ว ถึงวันเทศกาลก็จะรวมเงินซื้อของขวัญให้พ่อกับแม่ ซื้อรถยนต์ ซื้อนาฬิกาอย่างดี ซื้อเสื้อผ้าอย่างดี  พ่อพูดว่าพ่อภูมิใจในตัวลูกทั้ง ๕ คน การที่มีลูก ๕ คน เหมือนกับต้นไม้มีลูกไม้ ลูกไม้อาจเจริญเติบโตไม่ทุกเม็ด บางเมล็ดก็ฝ่อเสียบ้าง ถูกสัตว์กินทำลายเสียบ้าง ขึ้นบ้าง แต่ลูกของพ่อที่เปรียบเสมือนเมล็ดพันธุ์ทั้ง ๕ เมล็ดไม่เสียเลย ผมก็มานั่งมองวิเคราะห์สภาพครอบครัวของเรา พ่อกับแม่ไม่เคยทะเลาะให้ลูกเห็นเลย พ่อกับแม่ไม่ใช้ความรุนแรงกันเลย พ่อกับแม่ไม่เคยฟุ้งเฟ้อ พ่อกับแม่สอนให้ลูกประหยัด สอนให้ลูกรู้จักการทำมาหากินอย่างสุจริต พ่อไม่เคยเสียเครดิตกับใครก็ตาม พ่อทำตัวเป็นตัวอย่างให้การไขว่คว้าหาความรู้ สนับสนุนให้ลูกได้เรียนรู้โลกกว้าง พ่อให้เกียรติแม่ แม่ให้เกียรติพ่อ ผมจึงมองว่า พ่อแม่เป็นบุคคลสำคัญในชีวิตลูก

          ต้องการให้ลูกเป็นแบบไหนก็เลี้ยงให้เป็นแบบนั้น พ่ออยากให้ลูกเรียนรู้ พ่อก็ต้องเรียนรู้ให้ลูกเห็น ไม่จำเป็นต้องเรียนในโรงเรียน เรียนรู้เรื่องอะไรก็ได้ ชวนลูกมาเรียนรู้ร่วมกัน เด็กจะได้คิดตาม ทำตาม  ถ้าพ่อชอบอ่านหนังสือ ลูกก็จะชอบอ่านหนังสือ เพราะลูกจะมองพ่อเป็นฮีโร่ แม่ทำงานบ้านเก่ง ลูกสาวก็จะทำงานบ้านเก่ง หากแม่ให้ลูกช่วยทำ แล้วให้ลูกทำกับข้าวให้พ่อ และบอกพ่อให้รู้ว่าวันนี้เป็นฝีมือลูกสาว ลูกก็จะได้ภูมิใจ ยิ่งหากลูกได้รับคำชมจากพ่อ ลูกก็อยากทำกับข้าวให้พ่ออีกในคราวต่อไป ลูกสาวก็จะรู้จักการทำงานบ้าน ทุกวันนี้ลูกสาวบ้านไหนรู้จักงานบ้านเป็นก็นับเป็นบุญกุศลอันใหญ่หลวงแล้ว

          วัยเด็กอายุไม่เกินหกขวบ เป็นวัยที่มีความสำคัญอย่างมากในการหล่อหลอมชีวิตของเขา ผมไม่ใช่นักการศึกษาเรื่องเด็กโดยตรง แต่ผมพูดจากประสบการณ์และจากการอ่านหนังสือ หากลูกเริ่มมีท่าทีในการเบี่ยงเบนทางเพศ วัยที่แก้ได้ก็คือวัยขนาดนี้ยังไม่สาย พ่อแม่บางคนอยากได้ลูกสาว กลับมีแต่ลูกชายก็จับลูกชายมาแต่งตัวนุ่งกระโปรง แต่งหน้าทาปาก ชมลูกว่าสวย โตขึ้นมาก็คงจะคาดเดาได้ว่าลูกจะเบี่ยงเบนทางเพศหรือไม่

          พ่อแม่จึงเป็นตัวอย่างที่ดีของลูก อยากให้ลูกเป็นอย่างไรก็ต้องทำสิ่งที่ดีให้ลูกเห็นครับ คราวหน้าผมมีเรื่องจะฝากคุณพ่อคุณแม่ครับ....อิอิ