ของนอกกาย..ตายไปก้อเอาไปไม่ได้..แม้แต่เหรียญบาทในปาก..หรือคุณว่าไม่จริง
"รถเบนซ์ของฉัน"
อ่านแล้วก็อดที่จะเก็บมาเล่าให้ฟังไม่ได้เค้าบอกว่า..
ของดีต้องแจกจ่าย..
ของเสียหายเก็บไว้ซ่อมแซม
(จริงเปล่า..แน่ะๆชอบงกรู้ทันหรอกน่า)
เรื่องมีอยู่ว่า...มีผู้ชายคนหนึ่งขับรถเบนซ์สปอร์ตคันใหม่ ฉวัดเฉวียนไปบนถนนสุขุมวิทด้วยความเร็วสูง ทันใดนั้น รถของเขาเสียหลัก พุ่งเข้าชนเกาะกลางถนนอย่างแรง ตัวเขาหลุดกระเด็นออกมานอกรถ ทันทีที่เขาฟื้นคืนสติ เขาก้หันไปพบกับซากรถสปอร์ตพังยับเยิน เค้าก็ร้องครวญครางว่า
" เบนซ์สปอร์ตของฉัน เบนซ์สปอร์ตของฉัน "
คนขายผลไม้ข้างถนนก็รีบตะโกนบอกเขาว่า
" คุณ.. มัวร้องไห้เสียดายรถอยู่ได้ยังไง๊...ดูโน่นสิ แขนของคุณกระเด็นไปอยู่ฟากโน้นแล้วนั่น!! "
ทันทีที่เขาหันไปเห็นแขนของตนเองที่ขาดกระเด็นฉีกขาดยับเยิน เขาก็กรีดร้องเสียงดังโหยหวนว่า
" โธ่!! นาฬิกาโรเล็กซ์ของฉัน โรเล็กซ์ของฉัน "
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...จบ...
คุณล่ะ...ห่วงวัตถุหรือโลหะสิ่งของบนตัวอะไรบ้าง????
แหม.... เห็นภาพเลยคะ โดนใจจริงๆ
แทนที่จะห่วงตัวเอง ห่วงของซะก่อน
มีเงินมากมาย ก็ซื้อชีวิตไม่ได้
ขอบคุณมากคะ
สวัสดีครับคุณกัสจัง...
อยู่แค่ ๆ น่าถองสักสองสามที...หมั่นไส้
รอรถกะนากาครับ
ขอบคุณ คุณประจักษ์ที่แวะมาเยี่ยม..
ขอบคุณคุณมะปรางเปรี๊ยวที่จินตนาการภาพให้เห็นได้ว่า...วัตถุสิ่งของ กับจิตใจแตกต่างกันโดยสินเชิง..เนอะ
ถ้าเป็นไปได้นายช่างใหญ่ช่วยจัดการกับตาบ้าวัตถุนี่ไปสัก 2-3 ที เถอะ (ถองนะอย่าตืบเด๋วมันตาย..55)