ปี่พระอภัยหาย...ยังตามหาอยู่

ใจหายเมื่อของหาย..?  ของคุณเคยมีอะไรหายบ้างไหมนี่  หายกันจังนัช่วงนี้...

ทุกวันนี้อะไร ๆ มันก็เป็นไปได้ทั้งนั้นเลย  คนที่ทำอะไรเป็นแบบไม้บรรทัดตรงเผ่งนั้นยากซะแล้ว  เพราะมันขึ้นกับหลายสิ่งหลายอย่าง

  เรื่องความเปลี่ยนแปลงในที่นี้มีทุกที่เลย  การติดยึดการยืนกระต่ายขาเดียวการถือตัวตนเป็นใหญ่นะ  ลำบากแน่ ๆ ละ  เพราะอะไร ๆ มันก็เข้ากับหลักอนิจจัง

เมื่อวานพอขึ้นรถขับออกไปไกลแล้วเสียงคนข้างหลังว่า...แล้วรองเท้าเจ้าตัวเล็กอยู่ไหนละ  คือเจ้าตัวเล็กของผมนี่ชอบดีดรองเท้าออกจากเท้าแล้วจะบอกเราทีหลังนะ  ...หายแล้ว...ใจหายแวบ ๆ เลยคู่ก็หลายตังค์นะ 

 นึกได้ว่าคงหล่นอยู่ใกล้ประตูบ้านหลังโน้นนะ...และตอนเช้าวันนี้ผมผ่านตรงนั้นเลยลงไปสอบถาม...โอ...คู่นี้ใช่ไหมเก็บไว้ให้อยู่นะ...ใช่ครับผม  ด้วยความขอบคุณ 

 แหม...โลกนี้ยังน่าอยู่นะ...พอขึ้นรถฟังวิทยุได้ยินเรื่องของหายอีกละว่า...ปี่พระอภัยหาย...ยังตามหาอยู่

เออ...บ้านเรานี้อะไร ๆก็หาย  วันก่อนดาบของพระเจ้าตากก็หาย  แม้หนังสือในมือพ่อขุนที่หน้ารามก็ยังหายมาแล้ว...อยากรู้นะว่า  มันขโมยเอาไปทำอะไร..ฮิ ฮิ ฮิ