ช่วงนี้เห็นข่าวคราวเกี่ยวกับสื่อลามกยังคงเป็นปัญหาที่เป็นอันตรายกับเด็ก  ไม่รู้เป็นอะไรแก้ไม่ได้สักที  นึกถึงบทความที่เคยเขียน  ลองเอามาให้อ่านดูนะคะ

สื่อลามกอนาจาร  :  ภัยใกล้ตัวเด็ก

 

                ข่าวที่น่าตกใจเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนขณะนี้น่าจะเป็นข่าว  เดือนมกราคม  เดีอนเดียวเด็กไทยเสิร์ชคำว่า “เซ็กซ์”  ถึง 5 แสนครั้ง  ส่วนทั้งปี  2549  เยาวชนไทยที่มีอายุต่ำกว่า  25  ปี  เสิร์ชคำว่าเซ็กซ์สูงถึง  5.8  ล้านครั้ง   รวมทั้งการค้นหาเวปที่มีภาพแอบถ่ายถึง  2.4  ล้านครั้ง   และมีการใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อเข้าถึงสื่อลามกอนาจารถึง  2.2  ล้านครั้ง

                จากตัวเลขที่สูงมากขนาดนี้   แสดงให้เห็นถึงความหมกมุ่นกับเรื่องราวทางเพศของเด็กและ       เยาวชน  ที่อาจก่อให้เกิดอันตราย  และมีพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ต่าง ๆ  รวมทั้งการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร

                การที่เด็กพิมพ์แค่คำว่า “เซ็กซ์”  แล้วสามารถเข้าถึงสื่อลามกอนาจาร   และความถี่ในการค้นหาจำนวนหลายล้านครั้ง   ย่อมแสดงว่าเด็ก ๆ สามารถใช้คำเดียวก็สามารถเข้าถึงสื่อลามกได้ง่าย   ทำให้เกิดข้อสงสัยว่า  หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฝ้าระวัง   พิษภัยจากอินเทอร์เน็ตที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรง  กลับไม่ใช้วิธีง่าย ๆ เช่นเดียวกับเด็ก   จัดการกับเวปไซต์ลามกอนาจารให้ลดน้อยลงไปบ้าง   แม้ว่าอาจจะไม่หมด   เพราะอาจจะผุดขึ้นมาทุกวัน   แต่ก็น่าจะทำอะไรได้บ้างที่ทำให้ตัวเลข  5.8  ล้านครั้งต่อปี  ลดลงไปมากกว่านี้

                หรือกระทรวงไอซีที   จะใช้วิธีการที่ไฮเทคกว่านี้จัดการกับเวปไซต์ลามกอนาจารได้   ก็จะเป็นคุณูปการแก่สังคมไทยเป็นอย่างยิ่ง   ปัญหาของเด็กและเยาวชนน่าจะเป็นปัญหาเร่งด่วน  มากยิ่งกว่าปัญหาอื่น ๆ ที่จะต้องทำด้วยซ้ำ

                นอกจากเวปไซต์ที่มีทั้งเรื่องเซ็กซ์  การแอบถ่ายและสื่อสิ่งพิมพ์แล้ว  ขณะเดียวกันเรายังพบว่าการขายซีดีที่แพร่ภาพลามกอนาจารยังคงเกลื่อนเมือง  ใกล้ตัว  หาซื้อได้ง่ายพอ ๆ กับการซื้อขนม   อีกทั้งยังมีความพยายามที่จะเลี่ยงกฎหมาย   ด้วยการใช้เด็กที่มีอายุน้อยเป็นผู้ขาย   เพื่อว่าเมื่อถูกจับ  จะได้ถูกลงโทษตามกฎหมายน้อย   กรณีแบบนี้ผู้ใช้  จ้าง  วาน  นอกจากทำผิดกฎหมายแล้ว   ยังสื่อว่าขาดคุณธรรมอย่างแรง   เพราะเป็นการดึงเด็กที่ยังอ่อนวัย  ไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอให้ไปทำสิ่งที่ผิดกฎหมาย   ยังเป็นการดึงเด็กเข้าสู่วงจรของการละเมิดลิขสิทธิ์   และการเผยแพร่สื่อลามกอนาจารอีกด้วย   แล้วเจ้าหน้าที่ของรัฐจะปล่อยปละละเลย  ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นได้อย่างไร

                นอกจากสื่อลามกอนาจารตามที่กล่าวมาแล้ว   ยังพบการเผยแพร่สื่อลามกอนาจารในรูปแบบของแผ่นโปสเตอร์ขนาดเล็กคล้าย ๆ ปกเทป  ในแผ่นจะมีตัวอย่างภาพโป๊  พร้อมเบอร์เพื่อส่ง SMS  ไปขอโหลดภาพ  ซึ่งมีทั้งรูปภาพ  และคลิปวีดิโอ  ในใบโฆษณาจะมีตัวอย่างภาพให้ดู  รวมทั้งมีข้อความเชิญชวน   ที่สื่อไปถึงเรื่องทางเพศ

                แค่เด็กมีโทรศัพท์มือถือก็สามารถเข้าถึงสื่อลามกอนาจาร   หรือสิ่งยั่วยวนทางเพศได้ง่ายแล้วยังไม่พอ   เพราะเด็กสามารถหาแผ่นโฆษณานี้ได้ง่ายมากจนแทบไม่น่าเชื่อว่า   ร้านสะดวกซื้อบางร้าน  หรือร้านที่มีเด็กวัยรุ่นเป็นลูกค้าทั้งหลาย   กลับนำแผ่นปลิวโฆษณาเหล่านี้มาวางแจกจ่าย   เพื่อให้เด็กหยิบไปทดลองเล่นได้ง่าย ๆ 

                การที่แผ่นปลิวโฆษณาที่มีภาพโป๊  เปลือย  และมีถ้อยคำล่อแหลม  และเชิญชวนให้เด็กหมกมุ่นกับเรื่องทางเพศ   วางอยู่เกลื่อนกลาด   และสามารถหาได้ง่าย   ย่อมสะท้อนคุณภาพของสังคม  โดยเฉพาะการขาดคุณธรรมอย่างร้ายแรงของเจ้าของกิจการร้านค้า   ที่ปล่อยให้สื่อลามกอนาจารเข้ามาใช้ร้านของตนเองเผยแพร่แผ่นปลิวโฆษณาด้วยความรู้เห็นเป็นใจ   หรืออาจเป็นเพราะการปล่อยปละละเลยก็ตามที

                นอกจากนี้ยังแสดงถึงความไม่ทันสมัยของหน่วยงานของรัฐ   ที่ยังไม่สามารถจัดระเบียบการใช้  SMS  เพื่อโหลดภาพ  หรือในรูปแบบของคลิปวีดิโอลามกอนาจารเหล่านี้ได้   แม้ว่าเคยมีความพยายามจัดระเบียบการใช้  SMS  ในรายการทีวีที่ให้ประชาชนแสดงความคิดเห็นก็ตาม   ทั้งที่การใช้  SMS  ให้ประชาชนได้แสดงความคิดเห็นในเรื่องใด ๆ  ที่อยู่ในความสนใจของสังคมในขณะนั้น   น่าจะเป็นประโยชน์ที่สะท้อนให้เห็นทัศนคติของผู้คนต่อเรื่องต่าง ๆ ในสังคม   แต่รัฐกลับจัดระเบียบเรื่องนี้ได้ดีกว่า

                ในขณะที่สื่อลามกอนาจาร   ประเภทที่เด็กเข้าถึงได้ง่าย   รัฐกลับจัดการอะไรไม่ได้  หรือตามไม่ทันสื่อเหล่านี้   หรือไม่มีเทคโนโลยี่ที่ทันสมัยเพียงพอที่จะจัดการ   อีกทั้งการบังคับให้เป็นไปตามกฎหมายก็ค่อนข้างหย่อนยานเกินไป   เสมือนมีการปล่อยปละละเลยให้สื่อลามกอนาจารแพร่หลายอยู่ทั่วไป   ทั้งที่เรื่องของเด็กและเยาวชนน่าจะเป็นเรื่องที่รัฐควรจะให้ความสำคัญ   ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเรื่องการพัฒนาประเทศด้านอื่น ๆ

                น่าแปลกใจว่าการวางแผ่นปลิวแบบนี้ในที่โจ่งแจ้ง   แต่กลับไม่มีเจ้าหน้าที่ของรัฐคนใดเห็น   หรือป้องปรามเข้มงวดกวดขันเลยหรือไร   จึงปล่อยให้สื่อลามกอนาจารเข้าถึงเด็ก ๆ ได้ง่าย ๆ เช่นนี้   ทั้งที่เรื่องการปกป้องไม่ให้สิ่งที่ไม่ดีเข้าถึงตัวเด็ก   น่าจะเป็นภาระหน้าที่ของทุกคนในสังคมมากกว่าที่จะเป็นเรื่องธุระไม่ใช่   รอให้เป็นเรื่องใกล้ตัวก่อนแล้วจึงจะรู้สึกเดือดเนื้อร้อนใจ  

เด็กและเยาวชนไทยในปัจจุบัน  ส่วนหนึ่งมีปัญหาน่าเป็นห่วงไม่ว่าจะเป็นปัญหาการทะเลาะวิวาทตบตี  จนเป็นเรื่องฉาวโฉ่ให้อับอายขายหน้ากันทั้งเมือง   การมั่วสุมทางเพศ  ยาเสพติด   การมีชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือย   ซึ่งปัญหาเหล่านี้นับวันจะมีเพิ่มมากขึ้นทุกที

                 นอกจากปัญหาของเด็กและเยาวชนดังกล่าวแล้ว   ภัยใกล้ตัวเด็กที่เนื่องมาจากสื่อลามกอนาจารประเภทต่าง ๆ  ก็เป็นปัญหาที่ก่อให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ตามมาด้วย  จึงควรเป็นหน้าที่ของหลาย ๆ หน่วยงานของรัฐ   ที่จะต้องให้ความสำคัญเป็นอย่างยี่ง   ไม่ใช่เป็นเรื่องที่      ใคร ๆ  ควรจะนิ่งดูดาย   ในส่วนของกระทรวงศึกษาธิการ  ได้แสดงท่าทีที่ไม่นิ่งนอนใจ   โดยจะเริ่มระดมความคิดเห็นจากนักเรียน  นักศึกษาเพื่อหาแนวทางแก้ไข  ตลอดจนจัดโหวต  100  เวปไซต์ดีเด่น   รวมทั้งการส่งเสริมเวปไซต์ที่ดีมีคุณภาพ   เพื่อให้เด็กมีทางเลือกมากขึ้น

                ในส่วนของกระทรวงวัฒนธรรม  ซึ่งมีศูนย์กลางเฝ้าระวังทางวัฒนธรรมได้ประสานไปยังกระทรวงไอซีที   เพื่อให้มีการปิดเวปไซต์ลามกอนาจารทั้งหลาย   นอกจากนี้กระทรวงวัฒนธรรมยังได้แจ้งข้อมูลข่าวสารเพื่อให้สังคมไทยได้ทราบข้อมูล   ถึงภัยทางอินเทอร์เน็ตที่เกิดขึ้นในสังคมไทย   รวมทั้งการส่งเสริมให้ผู้ปกครองได้รับรู้ข้อมูลข่าวสาร   จะได้รู้เท่าทันความเป็นไปของเด็กและเยาวชน  เพื่อเฝ้าระวังป้องกันไม่ให้ลูกหลานของตนเข้าใกล้สื่อลามกอนาจารทั้งหลาย

                แล้วกระทรวงไอซีที  หรือกระทรวงเทคโนโลยี่สารสนเทศและการสื่อสารกำลังทำอะไรอยู่   จัดการบล็อคเวปไซต์ลามกอนาจารไปได้กี่เวปไซต์แล้ว   ยอดการเสิร์ชคำว่า “เซ็กซ์” ของเด็กและเยาวชนในเดือนพฤษภาคม  ลดลงจากเดือนมกราคม หรือไม่อย่างไร   อีกทั้งการใช้ช่องทางของโทรศัพท์มือถือเพื่อโหลดภาพ  คลิปวีดีโอลามกอนาจาร  จาก  2.2 ล้านครั้งต่อปี  ลดลงไปบ้างหรือไม่

                ตลอดจนมีการประสานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อดำเนินคดีตามกฎหมายกับบรรดาเจ้าของ         เวปไซต์  และผู้เปิดบริการใช้หมายเลขโทรศัพท์เพื่อให้โหลดภาพ  หรือคลิปวีดิโอ  รวมทั้งกิจการ         เซ็กซ์โฟนทั้งหลาย  กระทรวงไอซีที  ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว

                ยังไม่นับเวปไซต์ลามกที่มีจากต่างประเทศอีกกว่า  100 ล้านเวปไซต์   ที่อาจเผยแพร่เข้ามายังเมืองไทยในโลกไร้พรมแดนได้   แล้วเรามีกฎหมายอะไรที่จะจัดการ  หรือมีเทคโนโลยี่คุณภาพระดับใดที่พอจะสะกัดกั้นเวปไซต์เหล่านี้ได้

                รวมทั้งนอกจากสะกัดกั้น  หรือแทนที่จะปล่อยให้โลกของอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยเวปไซต์ลามกอนาจารจำนวนมากมาย   ทำอย่างไรจึงจะสามารถนำน้ำดีมาไล่น้ำเสียได้บ้าง   อย่างน้อยให้เด็กและ    เยาวชนมีทางเลือก   ให้มีเวปไซต์ดี ๆ มีประโยชน์  เหมาะสมกับเด็ก   ในส่วนนี้กระทรวงไอซีทีมีแนวคิด นโยบายที่จะปฏิบัติเป็นรูปธรรมได้อย่างไร   ทำไมประชาชนไม่มีโอกาสได้รับรู้ว่าทำอะไรไปถึงไหนแล้ว

                ปัญหาสื่อลามกอนาจารที่ก่อให้เกิดความหมกมุ่นทางเพศ   และอาจมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมั่วสุมทางเพศนั้น   เป็นปัญหาใหญ่   มีผลต่อคุณภาพของเด็กและเยาวชน   ซึ่งนับวันจะเป็นปัญหาที่เรื้อรัง  และยิ่งส่งผลต่อการพัฒนาประเทศ   หากปล่อยไปไม่ได้รับการแก้ไข   อาจจะยากแก่การเยียวยา  เกินกว่าที่หน่วยงานของรัฐแต่ละกระทรวง ทบวง กรมจะนิ่งดูดาย   หรือต่างคนต่างทำงาน   คงต้องถึงเวลาหันกลับมาร่วมมือร่วมใจกัน       แก้ไขอย่างจริงจังเสียที