จำนวนคนตายมากมายนักในใจนึกสงสารสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

นี่คุณวันนี้...ช่วงบ่ายแก่ ๆฉันจะไปงานแต่งงานที่โรงแรมเมืองสงขลานะ  คงกลับมาถึงบ้านราว 3 ทุ่มเศษนะ  เสียงของเธอพร่ำบอกสามีแล้วเธอก็เดินทางไปถึงที่โรงแรมกลางเมืองสงขลา 

แล้วเธอ โทรมือถือหาคนรู้จักเยอะแยะไปหมดเลย  แต่ยังไม่เห็นใครมา  เสียงของเธอดังฟังชัดจนชายคนหนึ่งได้ยินคือ  มีชายคนหนึ่งนั่งที่โซฟาอ่านหนังสือพิมพ์ต่างประเทศอยู่มีแต่เรื่องข่าวแผ่นดินไหวที่จีนมีภาพเหตุการณ์กำลังค้นหาคนตามซากตึกที่พังทลายระเกะระกะอยู่  จำนวนคนตายมากมายนักในใจนึกสงสารสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

  ที่อ่านหนังสือพิมพ์ต่างประเทศนะเพราะที่เป็นภาษาไทยมีคนนำไปถือไว้หมดแล้ว  บางคนถือไว้แต่ปากคุยกับเพื่อน ๆ  นะ  ฮิ ฮิ ฮิ  มีทักทายเพื่อน ๆที่มาในงานแต่งงานนั่นแหละเสียงลั่นทุ่งเลยนิ ขำ  บางคนมานั่งใกล้ ๆคงแอบมอง ชายคนนี้แล้วเจาะแจ๊ะว่า

ผมเคยซื้อรองเท้าแบบนี้ราคาหลายพัน  แต่เก็บไว้จนเก่าพอเอามาใส่ดันขาดซะนี่  เลยใช้ของถูกดีกว่า  ฮา ๆ          เอิก ๆ

  เขาคุยเป็นภาษาปักษ์ใต้นะ  เขามองชายคนนี้ว่าเป็นคนต่างประเทศมั้ง..อ่านก็เป็นหนังสือพิมพ์ของนอกนะ  ฮิ ฮิ ฮิ 

เป็นอันว่าได้ยินเสียงเธอ...ผู้ชายคนนี้เลยลุกไปเก็บหนังสือพิมพ์เข้าที่แล้วตามไปเข้างานนั่งร่วมโต๊ะ  เอ..อาจารย์มาด้วยรึ 

 เออ..ขากลับนะขอกลับด้วยแล้วกันเส้นทางผ่านหน้าบ้านพอดี  ทีแรกเธอวางแผนว่า  มีเพื่อนมาร่วมโต๊ะอีก 2 คน เอารถมาคนละคัน ขากลับคนหนึ่งเอารถไปจอดไว้ที่บ้านเพื่อนแล้วมานั่งรถอีกคนเพื่อไปส่งเธอ  แล้ววกกลับมาเอารถขับกับบ้าน 

 คือพวกเธอสามคนนี้ห่วงใยกันมากนะถ้าตามส่งกันก็ดึกแน่เลย  โชคดีว่าเจออาจารย์เลยขอกลับด้วย เมื่ออยู่กินเลี้ยงในงานแต่งงานพอสมควรผู้ชายคนนี้ก็พาเธอกลับมาลงตรงหนาบ้าน 

พอจอดรถเหลียวไปที่หน้าบ้านเห็นชายคนหนึ่งนั่งตบยุงอยู่ใช่แล้ว..ผมรอคุณอยู่นะ...ฮิ ฮิ ฮิ