หนูจะเช็ดน้ำตาให้แม่ด้วยมือหรือเสื้อก็ได้นะคะ

หายไปทำภารกิจเป็นนักเรียนวิจัยหลายวันไม่มีเวลาสื่อสารในบล๊อกเลย

แต่ตอนนี้โอเคแล้วค่ะ

พูดถึงเรียนวิจัย ไปเรียนหลายวันก็สนุก เหนื่อย ลุ้น เครียดบ้าง แต่คิดถึงลูกต้นข้าวมั๊กๆๆ

คืนที่กลับมาจากเรียนหลังจากช่วยดูการบ้านให้ลูกเสร็จแล้ว  ก่อนนอนก็ดูทีวีกันนิดหน่อย

แล้วก็เกิดเรื่องซึ้งจนได้... เรื่องมีอยู่ว่า

ตัวคุณแม่จีเองก็ง่วง สามหาว สี่หาวแล้ว น้ำตาก็ไหลตามกลไกของร่างกาย

น้องต้นข้าวก็นึกว่าคุณแม่ร้องไห้ อินกับละคร  หันมาถามแม่จีว่า

"คุณแม่ร้องไห้ทำไม มาลูกจะเช็ดน้ำตาให้"  แล้วก็เอามือเล็ก ๆ เช็ดน้ำตาให้

"ถ้าคุณแม่ร้องไห้ ลูกจะเช็ดน้ำตาให้  ด้วยมือ  หรือด้วยเสื้อก็ได้นะคะ" แล้วก็ทำหน้าแบบบอกเล่า

เป็นแม่พอได้ยินคำนั้น ถึงแม้เขาจะพูดตามประสาที่เค้าเคยถูกปฏิบัติมาอย่างนั้นว่า เวลาร้องไห้

แม่ก็ใช้มือ หรือไม่ก็ก็เสื้อ เช็ดน้ำตาให้ ก็รู้สึกซาบซื้งจนเกือบจะร้องไห้ซะจริงๆ

หายเหนื่อยเลยค่ะ...